யாழ்-19

IMG-20210214-WA0021-9267c33f

யாழ்-19

“அஸ்வின் என்னைத் தூக்கேன்” – என்று
பீச்சில் இருந்து ரெசார்ட் வரும் வழியில்
ராஷ்மிகா கேட்க “ஏ போடி.. உன்ன
தூக்கியே எனக்கு இடுப்பு வலிக்குது..”
என்று அஸ்வின் சொன்னான்.. கடந்து
ஐந்தாறு நாட்களாக அவளைத் தூக்கித்
தூக்கியே அயர்ந்தே விட்டான் அவன்.

“அப்ப தூக்க மாட்ட நீ” – என்று முறைத்த
படிக் கேட்டாள்.

“மாட்டேன்” – என்று அஸ்வின் முன்னால்
செல்ல..

என்ன சத்தமே இல்ல என்று அஸ்வின்
நினைத்த நொடி அவன் முதுகில் ஓடி
வந்து ஏறிவிட்டாள் ராஷ்மிகா. ஒரு நிமிடம்
அவளது எடை தாங்காமல் தடுமாறியவன்
எப்படியோ கீழே விழாமல் சமாளித்து
விட்டான்.

“அடியேய்..” என்றவன் “குரங்கு டி நீ”
என்று அவளைத் தூக்கியபடியே நடக்க…

“நான் குரங்கா?” என்றவள் அவன் காதில்
“அக்” கடித்து வைத்தாள்.

“அய்யோ ஆண்டவா.. என்ன
சாவடிக்கறாளே” என்று வெளிப்படையாக
கத்தியவன்..

“இரு டி.. உன்னை அழ வைக்கறேன்” –
என்றான் பல்லைக் கடித்த படி.
“அந்த பெட்-ல தான் நீ அல்ரெடி
ஜெய்ச்சிட்டியே” என்று ராஷ்மிகா கூற..

“அது உன் அப்பா உன் கூட பேசலன்னு
அழுதே நீ.. என்னால இல்ல” – என்றான்
தெளிவாக.

“அட ஆமாம்ல.. ஹாஹாஹா.. என்ன
எல்லாம் நீ அழ வைக்க முடியாது அஸு”
என்றாள் அவன் முதுகின் மேல் நன்றாக
சாய்ந்தபடி.

“பாப்போம்.. நான் நினைச்சத பண்ணாம
விடமாட்டேன்” என்று இருவரும் பேசிக்
கொண்டே வர.. அவர்களது ரெசார்ட்டும்
வந்தது.

உள்ளே நுழைந்தவன் பெட்டில் அவளை
அப்படியே போட்டு விட்டான் “ஆஆ”
என்றவள் “லூசு” என்றவள் பெட்டின்
அருகில் இருந்த ப்ளக்கில் தனது
மொபைலை சார்ஜ் போட்டாள்.

“நாளைக்கு மார்னிங் தான் கிளம்பறோம்
ராஷ்மி.. அப்புறமா எல்லாத்தையும் பாக்
பண்ணிடலாம் எதாவது வாங்கணும் னா
கூட சொல்லு.. வாங்கிக்கலாம்” என்று
அஸ்வின் சொல்ல அருகே அவன்
அவளுக்கு வாங்கிக் குவித்த
பொருள்களை எல்லாம் கண்டாள்.
“இதுக்கும் மேலையா அஸ்வின்” என்று
கேட்டாள்.

“எவ்வளவு வேணாலும் வாங்கு.. ஆனா
அதுக்கும் மேல சென்னைல ஒரு
சர்ப்ரைஸ் இருக்கு உனக்கு” என்றவன்
“ஆனா அதுக்கும் அழாத” என்றான் ஒரு
விஷமப் புன்னகையுடன்.

“என்ன சர்ப்ரைஸ் அஸ்வின்” – என்று
ராஷ்மிகா குதுகாலித்தவளாகக் கேட்க
“நோ நோ சொல்ல மாட்டேன்.. நேர்ல
பாத்துக்க” என்றான் ஒற்றைப்
புருவத்தைத் தூக்கியவனாக.

“ம்கூம்” என்றவள் திரும்ப.. அவளைப்
பிடித்தவன் அவள் பின்னால் இருந்து
அணைத்து “குண்டூஸ்” என்றான்.

“ம்ம்” என்றாள் கணவனைத் திரும்பிப்
பார்த்தபடியே.

“நமக்கு எத்தனை குழந்தை?” என்று
அவன் கேட்க..

கையைத் தூக்கி இரண்டு விரலை
ராஷ்மிகா காண்பிக்க அவள் கன்னத்தில்
முத்தமிட்டவன் “அப்ப பர்ஸ்ட் பொண்ணு”
என்றான்.

“நோ.. பையன் பர்ஸ்ட்” என்றாள்
ராஷ்மிகா.

“இல்ல.. பொண்ணு தான் பர்ஸட் பாரு” –
என்றவன் அவள் கழுத்தில் தன்
தாடையை வைத்து தலையோடு தலை
சாய்த்தான்.

“நோ.. பையன் தான் பாருங்க”
என்றவளிடம்..

“ஏன்டி.. பையன் கேக்கற?” என்று
அஸ்வின் வினவ..

“பொண்ணு வந்தா.. அப்பாக்களுக்கு
எப்பவுமே பாசம் அங்க திரும்பிடும்..
அப்புறம் எங்களை கவனிக்கறதே
குறைஞ்சிடும்” என்றவள் “பிக்காஸ் என்
கேஸ்லையே அதான் நடந்திருக்கு..
எனக்கு அதனால தெரியும்” என்றவளின்
தலையில் செல்லமாகக் குட்டியவன்..

“அட மக்கு.. மக்கு” என்று சிரித்தவன் “அது
பொண்ணுக மேல இருக்கிற பாசம் தான்..
இல்லைனு சொல்லலை.. ஆனா உங்க
மேல குறையாது டி.. அங்க பொண்ணு
கிட்ட க்ளோஸ் ஆவமே தவிர உங்க கிட்ட
எப்படி குறையும்” என்று விளக்கம்
குடுத்தவனை திரும்பிப் பார்த்த
ராஷ்மிகா.. அவனின் விளக்கத்தில்
அதிசயத்து தான் போனாள். கழுத்தை
மட்டும் திரும்பிப் பார்த்தவள் அவனது
கன்னத்தில் இதழைப் பதித்து கடித்தும்
வைத்தாள்.

“ஸ்ஸ்.. ராட்சசி” என்றவன்.. “சரி என்ன
பெயர் வைக்கலாம் பொண்ணுக்கு”
என்று வினவினான்.

“ம்ம்” என்று ராஷ்மிகா யோசிக்க.. “தமிழ்
பெயரா சொல்லு.. ஏதாவது ஸ்டைல் னு
சொல்லிடாதே வாயில் வராததை சொல்லாத” என்று அஸ்வின் சொல்ல..

“அங்கவை சங்கவை னு வச்சிக்க” என்று
ராஷ்மிகா அஸ்வினின் பேச்சில்  கேலி செய்தாள்.

“உன்னை…” என்றவன் அணைத்திருந்த
அவளை பிடித்து இறுக்கினான்.

“வாவ்.. இந்த பனிஷ்மெண்ட் நல்லா
இருக்கே” என்ற ராஷ்மிகாவை.. ஒரு
மாதிரி லுக் விட்டவன்..

“யாழ்மொழி.. நல்லா இருக்கா?” என்று
வினவினான்.

“சூப்பர்.. நல்லா இருக்கு” – என்று அவள்
தன் கண்கள் விரிய சொல்ல.. அவள்
கண்களில் மூழ்கியவன்.. அவளின்
கண்களில் தன் இதழைப் பதித்தான்.
அவனது முத்தம் அத்தோடு நிற்காமல்
தொடர.. முத்தங்கள் எல்லாம்
யுத்தங்களாக மாறி இருவரும் யுத்தத்தில் வெல்ல நினைக்க.. போரில் வென்றது என்னமோ காதல் தான்.

“அஸ்வின் இன்னிக்கு தானே நாம
போலாம்னு இருந்துச்சு.. ஏன் நாளைக்கு
மாத்துனிங்க” – என்று கூடலின் பிறகு
அவன் மேல் சாய்ந்திருந்தவள் கேட்க..

“அந்த சர்ப்ரைஸ் நாளைக்கு தான்
நடக்கும்.. அதான்” என்றான்.

“அதுக்கா அஸ்வின் ப்ளைட் அகெயின்
கான்சல் பண்ணி புக் பண்ணிங்க” என்று
அவள் நிமிர்ந்து கேட்க..

“ஆமாம்” என்றவன் “பேசாம தூங்கு
நாளைக்கு சீக்கிரம் எந்திரிக்கணும்”
என்றவன் அவள் தூங்கிய பின்னும் முகம்
இறுக யோசனையில் இருந்தான். நிறைய
யோசனைகள் உள்ளுக்கள் ஓடிக்
கொண்டிருந்தது. எந்தக் காரணத்தைக்
கொண்டும் தான் செய்யும் காரியம்
வெளியே தெரியக் கூடாது என்று
எண்ணினான். தெரியவும் தெரியாத படி
பக்கா ப்ளானும் போட்டிருந்தான்.

அடுத்த நாள் மதியம் ஏர்ப்போர்ட்டில்
இருவரும் இறங்க பிஏ நிரஞ்சன் வந்தான்.
“நிரஞ்சன் நீலாங்கரை போகல..
அண்ணா நகர் போறோம்” என்று சொல்ல
ராஷ்மிகா அவனை யோசனையாகப்
பார்த்தாள்.

நிரஞ்சனும் ரிஷியுடைய ஆள்களும்
அவனையும் ராஷ்மிகாவையும்
பாதுகாப்பாக அழைத்து வர..
அவர்களுடைய காரில் ஏறினர் இருவரும். “எதுக்கு அஸு அண்ணா நகர்?” என்று
வினவினாள் ராஷ்மிகா.

“சர்ப்ரைஸ்” – என்று அவன் ரோட்டைப்
பார்த்தபடி சொல்ல.. ராஷ்மிகாவிற்கோ
ஆவலாக இருந்தது. ஆனால் உள்ளுக்குள்
அவளை அறியாமல் ஒரு பதட்டம்.

தன் வீட்டு வழியில் காரை செலுத்துவதை
உணர்ந்தவள் “அஸு எங்க வீட்டுக்கா?”
என்று வினவினாள். அவனோ பதில்
பேசவில்லை.

வீட்டின் முன் வந்து இருவரும் இறங்க
அஸ்வின் வீட்டினருடைய காரும் அங்கே
தான் இருந்தது. “அம்மா அப்பா
வந்திருக்காங்களோ?” என்று நினைத்த
அஸ்வின்.. ராஷ்மிகாவின் கையைப்
பிடித்துக் கொண்டு “வா போலாம்” என்று
உள்ளே அழைத்துச் சென்றான்.

உள்ளே அஸ்வினுடன் வந்த ராஷ்மிகா
அங்கு கண்ட காட்சியில் உறைந்தே
விட்டாள். சக்திவேல் மாலையோடு படுக்க
வைத்திருக்கப்பட்டார். வாயிலில் நிழல்
ஆடியதை உணர்ந்த அனைவரும் திரும்ப
இருவரையும் பார்த்தனர்.

“ராஷ்மி உன் அப்பா நம்மள விட்டுட்டு
போயிட்டாரு டி” என்று சக்திவேல் அருகில்
அமர்ந்து கொண்டு கல்யாணி அழ..
ராஷ்மிகா தந்தையையே தான் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தாள்.

அஸ்வினின் கையில் இருந்த தன்
கையை உருவியவள் தந்தை அருகே
மெல்லசென்று அமர்ந்தாள். தந்தையின்
அருகில் இருந்த ராஷ்மிகாவிற்கு மனதில்
ஆயிரம் கேள்விகள். தன் தந்தையை
இப்படி ஒரு கோலத்தில் கனவிலும் அவள்
நினைத்தது இல்லை. முகம் இறுகி காது,
கன்னம், மூக்கு என அனைத்தும் என
அனைத்து சிவந்து உட்கார்ந்து
கொண்டிருந்தவளைப் பார்த்த
சிவக்குமாரும்.. விஜயலட்சுமியும் அவள்
அருகில் வந்து உட்கார்ந்து “ராஷ்மி
ஏதாவது பேசு.. இல்ல அழு” என்று
சிவக்குமார் உலுக்க அப்போது தான்
உலகிற்கே வந்தாள் ராஷ்மிகா.

சிவக்குமாரைப் பார்த்தவள் “பெரிப்பா…”
என்று கதறி அவரைக் குழந்தையாய்
கட்டி அழ.. அத்தனை நேரம் கணவரை
இழந்த துயரத்தில் அழுது கொண்டிருந்த
கல்யாணியும் மகளின் குரலில்
நிமிர்ந்தார்.

“அப்பா அப்பா” என்று சிவக்குமாரின்
தோளைப் பிடித்தபடி தந்தையைப் பார்த்து
கதறிக் கொண்டிருந்த மகளைக்
கண்டவருக்கு மேலும் துயரம் தாக்கியது.

அவளை சமாதானம் செய்ய வந்த
சிவக்குமாருக்கோ கண்ணீர் கண்களில்
இருந்து இறங்க.. ராஷ்மிகாவோடு
சேர்ந்து அவரும் அழுதார். “என் கூட
கடைசி வரைக்கும் பேசவே இல்ல.. என்ன
நம்பவும் இல்ல பெரிப்பா..” என்று தேம்பி
அழுது விக்கியவள் “அப்பா என் கூட
பேசுங்கப்பா” என்று சக்திவேல் மேல்
சாய்ந்து அழ… யாராலும் அவளைத்
தேற்ற முடியவில்லை.

அன்று அதிகாலை டிபார்ட்மெண்டல்
ஸ்டோருக்கு ஒரு சரக்கு வந்திறங்க..
அதைக் கவனிக்க கிளம்பி காரை எடுத்த
சக்திவேலின் கார் எடுக்காமல் போக..
அண்ணணுடைய அலுவலக காரை வர
வைத்துச் சென்றார். காரை எடுத்துக்
கொண்டு சென்றவர் சரியாகச் செல்ல..
எதிரில் வந்த லாரியோ சரியாகத்
தப்பாகவே வந்தது. லாரி வந்து
மோதியதில் சம்பவ இடத்திலேயே
உயிரை இழந்தார் சக்திவேல். கலெக்டர்
வண்டி என்றதும் சீக்கிரமே
சிவக்குமாருக்குத் தகவல் எட்டிவிட..
முதலில் யாருக்கும் சொல்லாமல்
விஷயத்தை உறுதி செய்து கொள்ள
கிளம்பிச் சென்றவருக்கு சொந்த
ரத்தத்தின் உடலைப் பார்த்து அதிர்வாக
இருந்தது. அவர் தம்பி தான் என்று
சொல்லிவிட்டு வந்தவர்.. வெளியில்
இருந்த சுவற்றில் சாய்ந்து முகத்தை
மறைத்துக் கொண்டு கண்ணீர் விட்டார்.
மேற்கொண்டு ஆக வேண்டிய
வேலைகளைப் பார்க்க மனம் சொல்ல..
ராஷ்மிகாவிற்கு முதலில்
அழைத்தவருக்கு அப்போது தான் மகள்
மால்தீவ்ஸ் சென்றது நினைவு வந்தது.
சரி என்று அஸ்வினிற்கு அழைத்தார்..
அவனுடைய மொபைலும் ஸ்விட்ச்ட் ஆஃப்.
கடைசியில் நாகேஷ்வரனிற்கு
அழைத்தவர் விஷயத்தைச் சொல்ல..
அவருக்குமே இந்த திடீர்
அசம்பாவிதத்தில் மனம் கலங்கியது.
“நீங்க என் தம்பி வீட்டுக்கு போயிடுங்க..
இன்னும் நான் அங்க சொல்லலை.. நான்
இப்போ சொல்லிடறேன்” என்று
சொல்லிவிட்டு ஃபோனை வைத்த
சிவக்குமார்.. அடுத்து மனைவிக்கு
ஃபோனைப் போட்டு விஷயத்தைச்
சொல்லி கல்யாணியுடன் சென்று
இருக்கச் சொன்னார். பிரேதப்
பரிசோதனை முடிந்து தம்பியின் உடலை
எடுத்துக் கொண்டு சரியாக வீடு வந்த
சமயம் தான் அஸ்வினும் ராஷ்மிகாவும்
வந்தது.

ராஷ்மிகா சென்றது.. கதறியது
எல்லாவற்றையும் நின்று பார்த்துக்
கொண்டிருந்த அஸ்வின் கல்லாக
நின்றிருந்தான். அவன் முகத்தில் எந்த
ஒரு உணர்வும் இல்லை. சிறிது நேரம்
நின்றவன் தந்தை அருகில் சென்று
உட்கார்ந்து கொண்டான். ராஷ்மிகாவை
தேற்றவும் இல்லை. ஏன் அவள் அருகில்
கூட செல்லவில்லை.

அன்று என்று பார்த்து கீர்த்தியும்
ஹர்ஷாவும் ஒரு சினிமாவிற்கு
சென்றுவிட்டனர். ஃபோனையும்
அணைத்து விட்டனர். படத்தை முடித்துக்
கொண்டு வெளியே வந்த ஹர்ஷவர்தன்
ஃபோனை ஆன் செய்ய 35 மிஸ்ட் கால்கள்
இருந்தது. தந்தையிடம் இருந்து அத்தனை
மிஸ்ட் கால்கள் வந்ததை கண்டவன்
அடுத்த நொடியே அவருக்கு அழைத்தான்.

“எங்க டா போய் தொலைஞ்ச” என்று
ஃபோனை எடுத்தவுடனே கத்தினார்
சிவக்குமார்.

“ஏன் ப்பா.. என்ன ஆச்சு.. நான் இங்க
வெளியில் வந்தேன்” என்று சொல்ல..

“நீ சித்தப்பா வீட்டுக்கு உடனே வா
ஹர்ஷா” – என்றவர் ஃபோனை
வைத்துவிட்டார்.

“என்ன ஆச்சு ஹர்ஷா” என்று கீர்த்தி
வினவ.. தந்தையுடன் பேசியதைச்
சொல்லியவன் “நீ வா நான் உன்ன
காலேஜ்ல ட்ராப் பண்ணிட்டு
போயிடறேன்” என்றான்.

“இல்லடா நீ போ.. நான் முத்து
அண்ணாவை இங்கையே வர சொல்லி
போயிக்கறேன்” என்றவள் ஹர்ஷாவை
அனுப்பி வைத்துவிட்டு தன்னுடைய
ட்ரைவருக்கு கால் செய்தாள்.

வீட்டிற்கு வந்த ஹர்ஷா சித்தப்பா
இறந்து விட்டார் என்று கண்டதில்
அதிர்ச்சியின் உச்சிக்கே சென்றான்.
இருபதின் தொடக்கத்தில்
இருந்தவனுக்கே கண்களில் நீர்
திரண்டது அதுவும் தந்தை அக்கா என
அனைவரையும் கண்டவனுக்கு ஒரு
கண்ணில் இருந்து மட்டும் நீர் இறங்கியது.
ட்ரைவரிடம் சொல்லி கீர்த்தியை
நாகேஷ்வரன் கூட்டி வரச் சொல்ல
அவளும் நேராக இங்கு அழைத்து
வரப்பட்டாள்.

அங்கு யாரைத் தேற்றும் நிலையிலும்
யாரும் இல்லை.. நாகேஷ்வரன் தான்
மேலே ஆக வேண்டிய காரியங்களை
கவனிக்கத் தொடங்கினார்.
உறவுக்காரர்கள் தெரிந்தவர்கள் என்று
அனைவரும் வந்து துக்கம் விசாரிக்க..
ராஷ்மிகா மட்டும் தந்தையின் முகத்தைத்
தவிர எங்கேயும் பார்க்கவில்லை.
பாசமாய் வளர்த்து.. கேட்டது கேட்காதது
என எல்லாம் செல்லமாய் வாங்கித்
தந்தவரின் பிரிவை அவளால்
தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.

எல்லா சடங்குகளும் முடித்து சக்திவேல்
உடலை எல்லோரும் தூக்க.. “வேணாம்..
ப்ளீஸ்.. எடுக்காதிங்க” என்று அவள்
கெஞ்சிக் கதற அங்கிருந்த அனைவரின்
முகத்திலும் சோக ரேகை அவளைப்
பார்க்க முடியாமல். அவளைப் பெண்கள்
பிடித்துக் கொள்ள சக்திவேலுடைய உடல்
கொண்டு செல்லப் பட்டது.

ஆண்கள் எல்லாம் மின் மயானம்
சென்றுவிட்டு இரவு எட்டு மணிக்கே
திரும்ப ராஷ்மிகா அழுது சோர்ந்து முகம்
வீங்கி இருந்தாள். அவளைக் கண்ட
ஹர்ஷாவோ “அக்கா எந்திரி” என்று
அவளை அழைத்துக் கொண்டு உள்ளே
சென்றவன்..

“இந்தா சாப்பிடு” என்று விஜயலட்சுமி
கொண்டு வந்த சாதத்தை ஊட்ட கை
நீட்ட.. ராஷ்மிகாவோ அதை வாங்க
மறுத்தாள்.

“இப்ப சாப்பிடாம இருந்து என்ன
பண்ணப் போற சொல்லு.. சித்தப்பா இனி
இல்ல தான் அக்கா.. ஆனா நம்ம கூட
இருந்து நம்மள கவனிச்சுட்டு தான்
இருப்பாரு” என்று கடிந்தவனின் குரலே
கரகரத்தது.

“அப்பா தான் பெரியம்மா இங்க இருக்கும்
போது எல்லாம் ஊட்டி விடுவாரு” என்று
பெரியன்னை வயிற்றில் சாய்ந்து
ராஷ்மிகா விக்க..

“அழாத தங்கம்.. தம்பி சொன்ன மாதிரி
உன் அப்பா உன் கூட தான் இருப்பார்”
என்று குலுங்கிய அவளது முதுகைத்
தேய்த்து விட்டவருக்கு கண்கள் பனித்தது.

“இப்ப சாப்பிட்டாத்தான்.. உனக்கு
அழறதுக்குக் கூடத் தெம்பு இருக்கும்”
என்று அவர் சொல்ல.. ஹர்ஷா கொடுத்த
சாப்பட்டை மறுக்காமல் ஓரளவு
சாப்பிட்டாள் ராஷ்மிகா.

செல்வமணி மட்டும் அன்று இரவு தங்க..
நாகேஷ்வரன் அஸ்வின் கீர்த்தி என
மூவரும் வீட்டிற்குச் சென்றனர். அடுத்த
நாள் காலை தான்.. தந்தை எப்படி
இறந்தார் என்பதே ராஷ்மிகாவிற்குத்
தெரிந்தது. தந்தையுடைய பிரேதப்
பரிசோதனை ரிசல்டை பார்த்தவளுக்கு
கண்கள் கலங்கியது. ரிசல்டை
பெரியப்பாவிடமே தந்தவள் அவள் தன்
அறைக்கு நடக்க “ஸ்பாட் ஔட் ஆம்
பாவம்” என்று யாரோ பேசிக் கொள்ள
ராஷ்மிகாவின் மூளை எங்கோ
பளிச்சிட்டது.

இதை யாரோ சொல்லி சமீபத்தில்
கேட்டது நினைவு வர யோசித்துக்
கொண்டே நின்றவளுக்கு யாரென்று
நியாபகம் இல்லை. மூளையை கசக்கிக்
கொண்டே ராஷ்மிகா நிற்க வாயிலின்
உள்ளே நுழைந்து கொண்டிருந்த
அஸ்வினைப் பார்த்தவளுக்கு சகலுமும்
ஆடிவிட்டது. பதட்டத்தில் கை கால் நடுங்க
தன் அறைக்குச் சென்று பாத்ரூமில்
நின்று கொண்டாள்.

அஸ்வின் தான்.. அஸ்வின் தான்.. அன்று
ரிஷியுடன் வீடியோ காலில் இதைப் பேசிக்
கொண்டு இருந்தது. அவள் அதைப்
பார்த்து விட்டதுக்கும் அவனின் முகம்
மாறியது இப்போது தான் அவளுக்குப்
புரிந்தது. அப்போது யோசிக்காதவளுக்கு
இப்போது ஏதேதோ முடிச்சு போட்டது
அவளின் மூளை. நேற்று ரிஷி ஏன்
ஏர்ப்போர்ட் வரவில்லை? என்றது
கேள்வியாக எழுந்தது. எங்கே
சென்றான்?

“உன்ன அழ வைக்காம விடமாட்டேன்”
என்று அவன் சொன்னதும் நினைவில்
வந்தது.. ஆனால் பெரியப்பா காரில்
தானே அப்பா சென்றார் என்று
யோசித்தவளுக்கு அப்போது தான்
விளங்கியது எல்லாம்.

அஸ்வினிற்கும் பெரியப்பாவிற்கும் முதல்
இருந்தே இருக்கும் பிரச்சினை..
கல்யாணத்திற்குப் பிறகு பெரியப்பாவை
சந்தித்துவிட்டு வந்தாலும் அவனிற்கு
பிடிக்காது என்று.

ஒரு நாள் அஸ்வின் “என் குடும்பத்துல
இருக்க யாருக்காவது ஏதாவது
பிரச்சினை குடுத்தா அது யாரா
இருந்தாலும் விட மாட்டேன்” என்று
சொன்னது எல்லாம் நியாபகம் வந்தது.
மால்தீவ்ஸில் இருந்து கிளம்பும் போது
“சரி ரிஷி.. நாளைக்கு தான் க்ளோஸ்னா..
நான் நாளைக்கே கிளம்பறேன்” என்றது
அனைத்தும் மூளைக்குள் போட்டி
போட்டுக் கொண்டு வர.. ராஷ்மிகா இந்த
நம்பிக்கை துரோகத்தில் சிலையாய்
நின்றாள்.

ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காயாய்..
அவளை மனதளவிலும் சரி உடலளவிலும்
சரி ஏமாற்றி விட்டான். இரண்டாவது
ப்ளானில் தான் பெரியப்பாவிற்கு
பதிலாக அப்பா சிக்கியது.. யாருக்கு
ஏதாவது ஆகி இருந்தாலும் அவள்
இப்படித் தான் இருந்திருப்பாள்.

குளியல் அறையில் நின்று அவனின்
நாடகத்தை நம்பி ஏமாந்த தன்னையே
வெறுத்து நின்று அழுதவள் எவ்வளவு
நேரம் நின்றாளோ கதவு தட்டப்படும்
சத்தம் கேட்டு தான் முகத்தைத் துடைத்துக்
கொண்டு கதவைத் திறந்தாள்.
செல்வமணி தான் நின்றிருந்தார்.
“அஸ்வின் வந்திருக்கான் டா..” என்று
அவளுக்குத் தெரியவில்லை என்று
நினைத்து அவர் சொல்ல..

“சரி அத்தை வரேன்” என்றாள் ராஷ்மிகா.
“ஒரு வேளை அப்படி இருக்காதோ” என்று
அவளது காதல் கொண்ட மனம் அவளிடம்
முறையிட்டது.

முகத்தைக் கழுவிக் கொண்டு வெளியே
வர அஸ்வினைக் காணவில்லை..
அவனைத் தேடி அவள் வெளியே வர
அஸ்வினின் குரல் மட்டும் கேட்டது
அவளிற்கு.. “இங்க பாரு ரிஷி..
இப்போதைக்கு நீ வர வேண்டாம்.. நீ
அங்கேயே இரு.. நான் உன் பேமிலியை
பாத்துக்கறேன்.. இங்க அது ஆக்ஸிடென்ட்
தான்னு உறுதி ஆகட்டும்.. அப்புறம் வா”
என்று அவன் பேசிக்கொண்டே போக..
கொஞ்சமாய் இருந்த நம்பிக்கை நூலும்
அறுந்து விழுந்தது ராஷ்மிகாவிற்கு.

அங்கிருந்து அகன்று வந்தவள் தனது
பெரியன்னையிடம் நின்று கொண்டாள்.
நெஞ்சம் எரிமலையாய் குமுறிக்
கொண்டிருந்தது. இவ்வளவு மோசமான
ஒருத்தனிடமா மனதையும் உடலையும்
காதலோடு பகிர்ந்து கொண்டோம் என்று
நினைத்தவளுக்கு அருவருப்பாக
இருந்தது. அஸ்வின் அன்றும் அவளிடம்
வந்து பேசவில்லை… சிறிது நேரம்
இருந்துவிட்டு கிளம்பிவிட்டான்.

இரவு வரை அடக்கி வைத்திருந்த
அழுகையை.. இரவு வந்ததும்
முழுவதுமாகக் கொட்டித் தீர்த்தாள்.
அடுத்து வந்த நாட்களிலும் அஸ்வினும்
அவளும் பேசிக் கொள்ளவில்லை..
பதினாறாம் நாள் காரியம் முடிந்து
அனைவரும் பேச உட்கார்ந்தனர்.

“கல்யாணி இனிமேல் எங்க வீட்டில் தான்
இருப்பாங்க” என்று சிவக்குமார்
நாகேஷ்வரனிடம் சொல்ல “சரிங்க.. நல்ல
முடிவு தான்.. அவங்களைத் தனியா விட
வேண்டாம்” என்றார் நாகேஷ்வரன்.

நாகேஷ்வரன் அன்று அவர்கள் அழுது
கொண்டிருந்த பொழுது செய்த
செலவுகளை அவர் மறுக்க மறுக்க
கையில் தந்தார் சிவக்குமார். சிறிது நேரம்
எல்லோரும் பேசியவர்கள்..

“சரி கிளம்பலாம்..” என்று நாகேஷ்வரன்
எழ..

“ம்ம்.. சரி” என்ற அஸ்வின்
ராஷ்மிகாவிடம் பார்வையைத் திருப்ப..

“நான் இனி அங்க வரமாட்டேன்” என்று
அவள் உறுதியாகச் சொன்னக் குரலில்
அனைவரும் அதிர.. அஸ்வின் மட்டும்
இடுங்கிய பார்வையுடன் அவளைப்
பார்த்தான்.

“ஏன்” – அஸ்வின்.

பதில் பேசாமல் நின்ற ராஷ்மிகாவிடம்
அனைவரும் கேள்வி கேட்க அவள் பதில்
அளிக்கவில்லை. “நான் உன்கிட்ட தனியா
பேசணும்” என்று அஸ்வின் சொல்ல..
அந்த சந்தப்பரத்திற்காகக் காத்திருந்த
ராஷ்மிகாவோ அவள் அறையை நோக்கி
நடக்க அஸ்வினும் பின்னேயே சென்றான்.

“என்ன ஆச்சு உனக்கு?” என்று அஸ்வின்
வினவ..

“எனக்கு எதுவும் ஆகல.. இப்போ தான்
எல்லா உண்மையும் புரிஞ்சிருக்கு” என்று
ராஷ்மிகா அவனை வெறித்தபடி சொல்ல
அஸ்வினின் கண்களோ கூர்மை ஆனது.

“என்ன உண்மை?” – அஸ்வின் அவள்
பார்வையை எதிர்த்து தன் பார்வையை
எதிர்த்து கூர்மையாய் கேட்டான்.

“நீ ஒரு கொலைகாரன்னு” என்ற அவளின்
வார்த்தையில் அதிர்ந்தான் அஸ்வின்.

அவன் பேசாது நிற்க “என்ன எல்லாம்
தெரிஞ்சிருச்சுன்னு பாக்கறியா
அஸ்வின்.. இனிமேலும் நான் முட்டாள்
இல்ல அஸ்வின்.. என்ன அழ
வைக்கணும்னு நினைச்ச பண்ணிட்ட..
அப்புறம் என் பெரியப்பக்கு வச்ச பொறில
என் அப்பா மாட்டிட்டாரு” என்றவள்
“நானும் என் குடும்பமுன் உனக்கு என்ன
பாவம் பண்ணோம் டா” என்றவள்
பத்ரகாளியாக நின்றாள்.

“அன்னிக்கு நீ ரிஷி கூட பேசுனத மட்டும்
நான் பாக்கம இருந்திருந்தா நான்
இன்னமும் உன்னை நம்பி இருப்பேன்..
யார் செஞ்ச புண்ணியமோ எனக்கு
தெரிஞ்சிடுச்சு..”

“என் கூட இத்தனை நாள் நடிச்சிருக்க..
என்னை பழி வாங்கறக்கு இல்ல..
அக்கறையா பாத்துக்கிட்ட.. லவ் பண்றனு
கூட சொன்ன.. ஆனா அதுலையுமா டா
நடிப்ப” என்று கேட்டவளுக்கு உதடுகள்
நடுங்கியது. தன்னை அவன் எவ்வாறு
எண்ணி இருந்தால் இப்படி
நடந்திருப்பான் என்று. அது தெரியாமல்
அதை காதல் என்று நம்பி அவனிடம்
உருகி இருக்கோமே என்று நினைக்க
நினைக்க சொல்ல முடியாத துயரம்
அவளைத் தாக்கியது.

அஸ்வினோ கோபத்தோடு
நின்றிருந்தான். “எனக்கு இருக்க
ஆத்திரத்துக்கு உன்னையும்
ரிஷியையும் மாட்டி விட இரண்டு நிமிஷம்
ஆகாது.. ஆனா உன் கூட வாழ்ந்த
பாவத்துக்கு எதுவும் சொல்லாம
விடறேன்.. தயவு செஞ்சு என் மூஞ்சில
இனி முழிக்காத.. எனக்கு உன்ன பாக்க
பாக்க என்னையே நினைச்சு அருவருப்பா
இருக்கு” என்று கத்த.. அஸ்வினோ
அவளை தன் பார்வையாலேயே எரித்துக்
கொண்டிருந்தான்.

எதுவும் பேசாமல் நின்றிருந்த
அஸ்வினோ ஒரு பார்வையோடு ஒரு
சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டு அங்கிருந்து
அகன்றவன்… கதவை அறைந்து
சாத்திவிட்டு வெளியே வந்தான்.

வெளியே வந்தவன் “அவ இனி வர
மாட்டா.. அவளா வந்தா வரட்டும்”
என்றவன் வெளியே நகர.. முதலிலேயே
துக்கத்தில் இருந்த அனைவருக்கும் இது
என்ன அடுத்த வேதனை என்று இருந்தது.
ஹர்ஷாவோ குடும்பத்தையே ஒரு
பார்வை பார்த்துவிட்டு அக்காவைத் தேடிச்
சென்றான்.

நாட்கள் மெல்ல மெல்ல நகர்ந்தது.
அஸ்வினும் பேசவில்லை. ராஷ்மிகாவும்
பேசவில்லை.

ஒரு நாள் காலை அன்னையிடம் வந்த
ராஷ்மிகா “ம்மா.. ஹாஸ்பிடல் போலாம்”
என்று சொல்ல..

“ஏன்.. என்னாச்சு” என்று வினவினார்
கல்யாணியோ மகளின் கழுத்து மற்றும்
நெற்றியில் கை வைத்தபடி.

“நான் ப்ரெக்னென்ட்-அ இருக்கேன்”
என்று இறுகிய குரலில் சொன்னவளைக்
கண்டு கல்யாணிக்கு சந்தோஷமாக
இருந்தது.

“சரி வா.. நம்ம டாக்டர் கிட்டையே செக்அப்
போலாம்” என்று கல்யாணி மகளின்
கன்னத்தை பிடித்தபடி சொல்ல..

“ம்மா…” என்று அவள் இறுகிய குரலில்
அழைக்க.. அதே சமயம் என்று அங்கே
வந்தார் விஜயலட்சுமி.

“நான் போலாம்னு சொன்னது செக்அப்-கு
இல்ல..” என்றவள் தொண்டையை
செறுமிய படி “அபார்ஷன் பண்றதுக்கு”
என்று மனதில் எழுந்த துக்கத்தை அவள்
அடக்கியபடி சொல்லி முடிக்க..
விஜயலட்சுமி அறைந்தே விட்டார்
ராஷ்மிகாவை.

“என்னடி பேசற நீ.. இன்னொரு அறை
அறைஞ்சேனா செவினி கிழிஞ்சிடும்”
என்று அவர் திட்ட.. கல்யாணியும் எதுவும்
பேசவில்லை. அவர் செய்ய வேண்டியதை
விஜயலட்சுமி செய்ய அவர் எதுவும்
பேசாமல் நின்றார்.

சத்தம் கேட்டு வந்த சிவக்குமாரும்
ஹர்ஷாவும் நிற்க அவர்களிடம்
விஷயத்தைத் தெரிவித்தார் கல்யாணி.
“ராஷ்மிகா.. நீ இன்னொரு கல்யாணம்
அஸ்வினை டிவோர்ஸ் பண்ணிட்டு
பண்ணிப்பேனா நான் இதுக்கு
ஒத்துக்கறேன்” என்று அவர் செக்மேட்
வைக்க..

எதுவும் பேசாமல் அறைக்குள் புகுந்து
கொண்டாள். அஸ்வினிடம் இதை
மறைக்க எண்ணியவள் மீதம் இருந்த ஒரு
மாதத்தில் கல்லூரியை முடித்துக்
கொண்டு.. டெல்லி சென்று சரண்
ஆரம்பித்த கம்பெனியில் வேலையில்
அமர்ந்தாள். தன்னைப் பற்றி எதுவும்
சொல்லக்கூடாது என்று அனைவரிடமும்
சத்தியம் வாங்கிய பிறகே டெல்லி
சென்றாள். குடும்பம் சரணைத் தவிர
யாருக்கும் எதுவும் தெரியாது அவள்
எங்கு இருக்கிறாள் என்று.

இந்தக் குழந்தை வேண்டாம் என்று
சொன்னதும் அவள் தான்.. ஆனால் யாழ்
பிறந்த பின் குழந்தைக்காகவே வாழ
வேண்டும் என்று நினைத்ததும் அவள்
தான். ஆனால் இன்று மகளைத் தூக்கிக் கொண்டு அஸ்வின் சென்றது அவளிற்கு
தாங்கிக் கொள்ள முடியாத ஒன்றாக
இருந்தது.

தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையில்
இருந்து முழுதாக வெளியே வந்த
ராஷ்மிகா மணியைப் பார்த்தாள். காலை
ஐந்தரையைக் காட்டியது. திரும்பிப்
படுத்தவள் மகள் இல்லை என்பதை
உணர கண்கள் மீண்டும் கலங்கியது.
ஏற்கனவே அழுததில் கண்கள் எல்லாம்
வீங்கி இருந்தது. காலை எழுந்ததும் மகள்
செய்யும் சேட்டைகள் நினைவு வர..
குளித்து முடித்துக் கொண்டு எட்டு மணி
அளவில் வீட்டிற்கு எதிரில் உள்ள
கோயிலிற்காவது செல்லலாம் என்று
அவள் வெளியே வர அஸ்வினின் கார்
வந்தது.