யாழ்-3

IMG-20210214-WA0021-c844701c

யாழ் – 3

“ம்மா… என்னோட சாக்ஸ் எடுத்து வச்சிட்டியா?” என்று வந்த மகளை கண்டு
கேலியாக சிரித்த ராஷ்மிகா,

“மேடம்.. சென்னைலாம் குளிராது சரியா.. அதெல்லாம் அங்க தேவப்படாது” என்று
உதட்டை வளைத்து சிரித்து சொல்ல..

“ம்கூம்” – என்று திருப்பிக் கொண்டு போனாள் அவள் மகள். எல்லாம் அவளால் தான்.. யாழ்மொழியை பிறந்ததில் இருந்து சென்னைக்கு
ராஷ்மிகா கூட்டிச் செல்லாததே அவளின் இந்த அறியாமைக்குக் காரணம்.

“ம்மா.. அப்பா அங்க வருவாங்களா?” என்று யாழ்மொழி மறுபடியும் அறைக்குள் ஓடி வந்து கேட்க..

“அப்பா.. அங்க வர மாட்டாரு டா.. நம்ம இங்க டெல்லி வந்த அப்புறம் வந்திடுவார்” என்று சொல்ல சந்தோஷத்தில் சிட்டாய் பறந்தாள் யாழ்மொழி.

“ம்மா…” என்று மறுபடியும் உள்ளே யாழ்மொழி ஓடிவர “அட… என்னடி..” என்றாள் சலித்தபடி.

“சரண் அங்கிள் வந்திருக்காங்க ம்மா..” என்று சொன்னாள் யாழ்மொழி. “சரி போ டூ மினிட்ஸ் ல வந்திடறேன்” என்று பெட்டிகளை எடுத்தாள்.

“வா டா சரண்” என்றபடி வெளியே ராஷ்மிகா வர அவனும் “வரேன் மேடம்” என்றான். சரண் வேற யாரும் இல்லை.. பத்தாம் வகுப்பில் இருந்து அவள் கூடவே படித்து வருபவன் தான். மறுபடியும்
கல்லூரியையும் ஒன்றாய் முடித்தனர். தற்போது சரணுடைய டெல்லியில் உள்ள சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை பார்த்து வருகிறாள் ராஷ்மிகா.

ராஷ்மிகா வந்து அமர சரணுக்கு டீயை எடுத்து வந்தார் லஷ்மி அம்மா. “நல்லா
இருக்கீங்களா ஆன்ட்டி” என்று சரண் லஷ்மி அம்மாவிடம் விசாரிக்க “நல்லா இருக்கேன் தம்பி” என்று இருவரும்
பரஸ்பரம் விசாரித்துக் கொள்ள லஷ்மி அம்மா உள்ளே சென்றார்.

“சரண்.. ஒன் வீக் லீவ் உனக்கு ப்ராப்ளம் இல்லையே” என்று விசாரித்தாள் ராஷ்மிகா.

“அடடா.. மேடம் ரொம்ப ஃபீல்
பண்றீங்களா.. ” என்று கேலியாய் சரண் கேட்க,

அதில் சீண்டப்பட்டவள் “ஃபீல் லாம் ஒன்னும் இல்ல.. நீயே என் வேலையை சேத்தி செய்டா.. அந்த ரூம்ல சும்மா
உட்கார்ந்து உன்கிட்ட வேல செய்ற பொண்ணுகள சைட் அடிச்சிட்டு தான இருக்க” என்று பட்டென்று சொன்னாள்.

“உலகத்துலையே.. எம்.டி கிட்ட வேலை சொல்லிட்டு போற கொடுமை எனக்கு மட்டும் தான் நடக்கும்” என்று தன்
தலையை தட்டிக் கொள்ள அங்கே வந்த யாழ்மொழி “சரண் அங்கிள்.. அப்போ
எனக்கு இந்த சம்மர் லீவ்ல
அசைன்மென்ட் இருக்கு.. எனக்கும் முடிச்சு வச்சிடுங்க..” என்று சொல்லிவிட்டு ஓட.. ராஷ்மிகாவோடு சேர்ந்து அங்கு வந்த லஷ்மி அம்மாவும் சிரித்துத் தள்ளினர்.

“இனி அடுத்து லஷ்மி ஆன்ட்டியும் எனக்கு வேலைத் தரக்குள்ள கிளம்பிடுவோம்”
என்று சரண் போலியான பயத்துடன் சொல்ல.. “சரி இரு லக்கேஜை எடுத்துட்டு வரேன்” என்று உள்ளே சென்றவள்
ட்ராலியை எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள்.

“பை லஷ்மி ம்மா.. பத்திரமா இருங்க.. ஏதாவது வேணும்னாலும் போன்
பண்ணுங்க” என்ற ராஷ்மிகா அவருக்கு ஒரு தொகையை எடுத்து கையில் அவர் மறுக்க மறுக்க கொடுத்தாள்.

பின் யாழ்மொழியைக் கூட்டிக் கொண்டு ராஷ்மிகா கிளம்ப மூவரும் காரில் ஏர்ப்போர்ட் வந்து இறங்கினர். “ராஷ்மி..
சென்னைல ஏதாவது வேணும்னா கேளு” என்று சரண் சொல்ல..

“அதான் பெரிப்பா.. தம்பி இருக்காங்களே சரண்.. பட் ஏதாவது ஹெல்ப் வேணும்ன்னா கேக்கறேன்.. உன்னை நிம்மதியா விட்டா எனக்குத் தூக்கம் வராது” என்று கூறியவள்,

“சரி சரண்.. பை நீ கிளம்பு” என்று அவன் வேலைகளை அறிந்தவளாய் சொன்னாள்
ராஷ்மிகா.

“சரி ராஷ்மி பை.. டேக கேர்..
எல்லாரையும் கேட்டதா சொல்லு” என்று சொன்னவன் யாழ்மொழியிடம் குனிந்து
“பை குட்டி” என்று சரண் யாழ்மொழியின் கன்னத்தைத் தட்டினான் செல்லமாக.

“ஓகே அங்கிள்” என்ற யாழ்மொழி… சரணின் கையை பிடித்த யாழ்மொழி “அங்கிள் அசைன்மென்ட மறக்காம
பண்ணிடுங்க” என்று சொல்ல ராஷ்மிகா உதட்டை மடக்கி கேலியாக சிரிக்க அவளை முறைத்த சரண் “கண்டிப்பா
யாழ்.. உன் அம்மாக்கு பண்ண மாட்டேன்.. ஆனா உனக்கு தான் கண்டிப்பா பண்ணிடுவேன்” என்றான் சரண்.

அவனை முறைத்த ராஷ்மிகா “பை..” என்று திருப்பிக் கொண்டு யாழ்மொழியை கூட்டிக் போக “இன்னும்
மாறவே இல்ல” என்று நினைத்து சிரித்தவன் கார் பார்க்கிங்-ஐ நோக்கி நடந்தான்.

அதே நாள் காலை சென்னையில்…

ஹர்ஷவர்தன் செல்பேசி அலறியது. இன்று அக்காவையும் அவனின் செல்ல குஜிலியையும் அழைத்து வர வேண்டிய முதல் வேலை அவனுக்கு. அழைத்து வர வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தவன்
செல்பேசியின் அழைப்பில் லேட் ஆகி விட்டதோ என்று பதறி அடித்து எழுந்தான்.
எழுந்து மணியைப் பார்க்க அதுவோ ஆறைத் தான் காட்டியது. இந்த அதிகாலை நேரத்தில் யார் என்று போனைப் பார்க்க ஏதோ புது நம்பர் தெரிய எடுக்கலாமா என்று யோசிப்பதற்குள் அது நின்றுவிட்டது. சரி தேவை என்றால் அவர்களே
கூப்பிடுவார்கள் என்று நினைத்து மறுபடியும் அவன் பெட்டில் தலை சாய்த்த அடுத்த நொடி போன் அலறியது.

“அட யார்ராரா அவன் காலங்காத்தால” என்று முணுமுணுத்தபடியே போனை
எடுத்தவன் எரிச்சலோடு அதை ஏற்று “ஹலோ” என்றான் தூக்கக் கலக்கத்திலேயே.

“ஹலோ” என்ற எதிர்முனையில் இருந்து வந்த குரலில் தூக்கம் கலைந்து
சிலையாகி உட்கார்ந்தான் ஹர்ஷவர்தன்.

“என்ன பேச்சயே காணோம்” – என்று நக்கலாக எதிரில் இருந்து வந்தது குரல்.

“உனக்கு என்னடி வேணும்” – என்றான் ஹர்ஷவர்தன் வெறுப்பில்.

“நீதான்டா வேணும்” – யோசிக்காமல் பதில் வந்தது அவளிடம் இருந்து.

“கீர்த்தி” – என்று பல்லை கடித்தான் ஹர்ஷவர்தன்.

“சொல்லு ஹர்ஷா” – கூலாக வந்தது கீர்த்தியிடம் இருந்து.

“எனக்கு உன்ன புடிக்கல கீர்த்தி” – மூஞ்சியில் அடித்த மாதிரி சொன்னான்
ஹர்ஷவர்தன்.

“பொய் சொல்லாத ஹர்ஷா” – கீர்த்தி இப்போது பல்லைக் கடித்தாள்.

“நான் ஏன் பொய் சொல்லணும்” என்று
நக்கலாக ஹர்ஷா கேட்க

“அப்போ நீ என்ன லவ் பண்லையா ஹர்ஷா” – கீர்த்தியின் குரல் கம்மியது.

“இல்லையே” – ஹர்ஷா எழுந்து வந்து பால்கனியில் நின்றபடி சொன்னான்.

“அப்போ ஏண்டா என்கூட பழகுன.. நீ என் கூட பேசுனது எல்லாம் எனக்கு நியாபகம்
இருக்கு ஹர்ஷா.. நீ எனக்கு குடுத்த ஹோப் எல்லாமே.. இத்தன நாளா நான் உனக்கு வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கனு
உனக்கும் தெரியும்” என்று அவள் பேச அவனிடம் எந்த வித பதிலும் இல்லை..

“ஹலோ.. டேய். லைன்ல இருக்கியா?” என்று அழைக்க அவனின் சிரிப்போ சத்தமாகக் கேட்டது.

“இங்க பாரு கீர்த்தி.. நான் இத உன்கிட்ட மட்டும் இல்ல பல பொண்ணுங்க கிட்ட சொல்லி இருக்கேன் போதுமா.. இந்த
மாதிரி பேசுன பொண்ண எல்லாம் நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கனும் னா இந்நேரம் வீடு ஃபுல்லா என் பொண்டாட்டி
தான் இருந்திருப்பாங்க” என்றவன் “நீயே சொல்லு நடுவுல உனக்கு வேற பையன்
எவனும் கிடைக்கலையா?” என்று அழுத்தம் கொடுத்து கேட்க,

“கிடைச்சாங்க ஹர்ஷா.. ஆனா எல்லாரும் எனக்கு ப்ரண்ட்ஸா கிடச்சாங்க.. உன் இடத்துல வேற யாரையும் நான் வச்சது
இல்ல” என்றவளின் குரலில் வேதனை படர்ந்து இருந்தது.

சத்தமாக சிரித்த ஹர்ஷா “என்ன நேத்து நைட் ஏதாவது நல்ல சென்டிமென்ட் மூவிஸ் பாத்துட்டு வந்தியா” என்றவன்
“ஓகே ஓகே ஜோக்ஸ் அப்பார்ட்.. இங்க பாரு கீர்த்தி எனக்கு வேற பொண்ணு கூட கல்யாணம் பிக்ஸ் ஆக போது.. நீ வேற நல்ல பையனா பாத்துக்கோ” – என்று சொல்ல கீர்த்தியின் குரல் கோபமாய்
வந்தது.

“ஏமாத்தறக்கு எதுக்கு டா என்ன லவ் பண்ண..” – கத்தினாள் கீர்த்தி.

“ஏமாறது உன் தப்பு டி.. அதுவும் இல்லாம நான் எப்போவாது உன்கிட்ட ஐ லவ் யூ சொல்லி இருக்கேனா” என்று கேலி
கொப்பளிக்க கேட்க..கீர்த்திக்கு பழைய நினைவுகள் எழுந்தது. “உன்ன சும்மா விட மாட்டேன் டா” என்று வைத்து விட்டாள்.

போனைக் கட் செய்தவன் சிறிது நேரம் யோசனையாய் நின்றுவிட்டு மணியைப்
பார்க்க அது ஏழைக் காட்டியது. டீயைக் குடிக்கக் கீழே சென்றவன் “சித்தி டீ”என்று நியூஸ் பேப்பரை எடுத்துக்
கொண்டு உட்கார்ந்து அதில் மூழ்கினான். ஹர்ஷா சென்னையில் உள்ள
கம்பெனியில் விடியோ கேம்
டெவலப்பராக இருக்கிறான். அவனின் திறமைக்கும் திறனிற்கும் சிறந்த சம்பளமே கிடைக்கிறது. குணத்தில்
நல்லவன் தான் ஆனால் பெண்களிடம் தான் கொஞ்சம் பழக்கம் அதிகம். பழக்கம்
என்றால் சில்லாக ஊர் சுற்றுவான்.. போனில் அதிக நேரம் பேசுவான்.. ஆனால் லிமிட்டைத் தாண்ட மாட்டான்.
இதுதான் அவன்.

“இந்தாப்பா டீ” என்று தனது சித்தி கல்யாணி எடுத்து வந்து வைத்த டீயை குடித்தவன் “சித்தி.. அக்கா கிளம்பிட்டாளா
அங்க?” என்று கேட்க..

“கிளம்பிட்டன்னு சொன்னா ஹர்ஷா.. நீ கிளம்பி வந்து சாப்ட்டு போனா கரெக்டா
இருக்கும்” என்று சொல்ல டீயைக் குடித்து முடித்தவன், எழுந்து சென்று கிளம்பத்
தயாரானான்.

“ஐஐ… மாமா” என்று ஒரு 3/4த் ஜீன் அன்ட் சர்ட்டில் அழகாக வந்த அக்கா மகளைத் தூக்கிக் கொண்டான் ஹர்ஷவர்தன்.

“ஏய் குஜிலி எப்படி இருக்க?” என்று இரண்டு தடவை மேலே தூக்கி தூக்கி வீசிப் பிடித்தவன் கேட்க “நான் நல்லா இருக்கேன் மாமா.. தாத்தா பாட்டி எங்கே?”
என்று தனது திராட்சைக் கண்களை வைத்துத் தேடினாள் யாழ்மொழி.

“அவங்க வீட்ல குஜிலி.. நாம இப்போ வீட்டுக்குப் போலாம்” என்றவன் ட்ராலியைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்த அக்காவிடம் “வா க்கா..” என்றான்.

“இவ்ளோ வெயிலா சென்னைல” என்று வாயைப் பிளந்தபடி தனது அம்மாவின்
மடியில் உட்கார்ந்தபடி சென்னையை அளவெடுத்த படி வந்தாள் யாழ்மொழி.

“அதான் நான் ஸ்வெட்டர்.. சாக்ஸ் லாம் வேணாம்ன்னு சொன்னேன்” என்று ராஷ்மிகா மகளை அணைத்தபடி
சொன்னாள்.

“குஜிலி மாமாக்கு என்ன வாங்கிட்டு வந்திருக்க” என்று ஆரம்பித்தான் ஹர்ஷவர்தன். மகள் என்ன சொல்லுகிறாள் என்று ஆவலோடு ராஷ்மிகா பார்க்க “இரண்டு மாடு பார்சல்
வரும் மாமா” என்று யாழ்மொழி சொல்ல ராஷ்மிகா அடக்கமாட்டாமல் சிரிக்க
ஹர்ஷவர்தனும் சிரித்து விட்டான்.

“எப்பா.. உன் பொண்ணு இப்படி திருப்பி அடிக்கறாளே” என்று ஹர்ஷவர்தன் சொல்ல “பின்ன என் மகள் ஆச்சே” என்று தனது காலர் இல்லா குர்தாவை தூக்கி விட்டாள்.

பிறகு அண்ணா நகரில் உள்ள தங்கள் வீட்டிற்கு வர “தாத்தா” என்று அழைத்தபடி வாசலில் காத்திருந்த தாத்தா
சிவக்குமாரிடம் ஓடினாள் யாழ்மொழி.

விஜயலட்சுமி, சிவக்குமார், கல்யாணி மூவரும் வரவேற்க உள்ளே வந்து அமர்ந்த
அனைவரும் ஒவ்வொருவரின் முகத்தை நிம்மதியாய்ப் பார்க்கவே சில நிமிடம்
பிடித்தன. உள்ளே சென்ற விஜயலட்சுமி கையில் ஒரு கின்னத்துடன் வந்து “ரொம்ப நாள் அப்புறம் வந்திருக்க
ராஷ்மி.. முதல்ல இத வாய்ல போட்டுக்க” என்று ஒரு குலோப் ஜாமூனை ஊட்டி விட்டார் ராஷ்மிகாவிற்கு.

“எனக்கு..?” என்று யாழ்மொழி சிணுங்கி இழுக்க “குஜிலிக்கு பிடிக்குமேன்னு ஸ்பெஷலா ரசகுல்லா” என்று ஹர்ஷவர்தன் சொல்ல கல்யாணி வந்து ரசகுல்லாவை எடுக்க.. அழகாக “ஆ” காட்டியது அந்த சின்ன வாய். கல்யாணியே பேத்திக்கு ஊட்டி விட ‘லொபக்’ என்று இரண்டு ரசகுல்லா உள்ளே போனது.

பிறகு அனைவரும் சாப்பிட்டு முடிக்க “இது தான் ம்மா.. ஹர்ஷாக்கு பாத்திருக்க
பொண்ணு” என்று சிவக்குமார் தம்பி மகளிடம் பெண்ணின் போட்டோவைக் காட்டினார்.

“நல்ல அழகா இருக்கா பெரிப்பா” – என்று சொன்னவள் ஹர்ஷாவிடம் திரும்பி “உனக்கு பிடிச்சிருக்குல ஹர்ஷா” என்று
கேட்க அவனோ “ம்ம் அக்கா” என்றான் யாழ்மொழியை மடியில் அமர்த்தி ஏதோ
விளையாடியபடி.

“ராஷ்மி.. இன்னிக்கு ஈவ்னிங் போயி உனக்கு நிச்சயதார்த்தம்-க்கு புடவையும்
யாழுக்கு பட்டுப் பாவடையும் எடுத்துட்டு வரலாம்” – என்றார் கல்யாணி.

“அதெல்லாம் எதுக்குமா.. இருக்கறதே போதும்” என்றவளை விஜயலட்சுமியின்
குரல் கலைத்தது. “என்ன ராஷ்மி பேசற நீ.. நம்ம வீட்டு விஷேசத்துக்கு வேணாம்ன்னு சொல்றையே பா” என்று
அதட்ட..

“அதுக்கு இல்ல பெரிம்மா.. நான் வெளில எங்கேயும் வரல.. வேணா யாழ கூட்டிட்டு போங்க.. எனக்கு நீங்களே எடுத்திட்டு வந்திடுங்க” – என்று ராஷ்மிகா முடிக்க..

“சரி ராஷ்மிய தொந்திரவு பண்ணாதீங்க.. ரெஸ்ட் எடுக்கட்டும்” என்று சிவக்குமார் சொல்லி ராஷ்மிகா அறியாவண்ணம்
வீட்டுப் பெண்களிடம் எதுவும் பேச வேண்டாம் என்பது போல ஜாடை செய்தார்.

மாலை எல்லோரும் கிளம்ப யாழ்மொழி வேலையைக் காட்ட ஆரம்பித்தாள். “ம்ஹூம்.. அம்மா வராம வர மாட்டேன்”
என்று அடம்பிடிக்க ஆரம்பித்தாள். கல்யாணியும்.. விஜயலட்சுமியும் எவ்வளவு சொல்லியும் மகள் கேட்காமல்
இருந்த மகளைக் கண்டு கோபம் வந்தது  ராஷ்மிகாவிற்கு.

“யாழ்.. என்ன இது.. பெரியவங்க சொன்னாக் கேக்க மாட்டியா.. இதான்
ஸ்கூல்ல போய் கத்துட்டு வரியா..” என்று அதட்ட சிறுமியின் முகம் கூம்பியது. மகள் பேசாமல் இருப்பதைக் கண்ட ராஷ்மிகா “நீ ஒன்னும் போக வேண்டாம்.. என்கூட
இரு” என்று சத்தம் போட அழும் நிலைக்கு ஆனாள் யாழ்மொழி. எப்போதுமே அம்மா மகள் சண்டை வருவது தான்.. ஆனால் அதில் ராஷ்மிகாவின் பேச்சே வேறு மாதிரி இருக்கும்.. ஆனால் இன்று தன்
அம்மாவின் பேச்சுத் தொனியைக் கண்ட  யாழ்மொழிக்கு கண்கள் கரிக்க
ஆரம்பித்தன.

அதற்குள் அங்கு வந்த சிவக்குமார் “அடடா.. பட்டு குட்டிய யார் என்ன சொன்னா” என்று தூக்கிக் கொள்ள நடந்த அனைத்தையும் அன்னையை
முறைத்த படியே சொல்லி முடித்தாள் யாழ்மொழி.

“ஏம்பா.. நீ தான் பாப்பா கூப்பிட்டா வர வேண்டியது தான.. இப்படி தான் நீயும்
போக வேணாம்னு சொல்லுவியா..” என்று லேசாக கடிய இப்போது ராஷ்மிகாவின் முகம் கூம்பியது.

“அதான் பெரிப்பா சொல்றாருல.. வரலாம்ல” – என்று கல்யாணி மகளை
அதட்ட சரி என்று தலையை ஆட்டினாள் ராஷ்மிகா.

சரி என்று அனைவரும் கிளம்ப பாண்டி பஜார் கிளம்பினர். விலை அதிகமும் இல்லாமல் கம்மியும் இல்லாமல் நடுத்தர
சேலையையே பார்த்தாள் ராஷ்மிகா.. ஏனென்றால் முதல் தடவை வந்திருப்பதால் கண்டிப்பாக யாழிற்கு நிறைய வாங்கிக் குவிப்பார்கள் என்று
நினைக்க.. அதுவே நடந்தது. ஏற்கனவே நிச்சியம் அது இது என செலவு என்று
நினைத்தவள் நடுத்தர விலை பட்டு சேலையையே எடுத்தாள். அவர்களும் வசதி குறைவானவர்கள் இல்லை..
லோவர் ஹை க்ளாஸ் வாழ்க்கையே.. இருந்தாலும் 26 வயது ஆகியும் அவர்களின் காசில் அதிகம் வாங்க
அவளுக்கு முடியவில்லை.

“மாமா.. ஐஸ் க்ரீம் வேணும்” என்று தனக்கு பட்டுப் பாவாடை எடுத்தவுடன் யாழ்மொழி ஹர்ஷவர்தனின் காதைக்
கடிக்க,

“சரி நீங்க எல்லாம் எடுத்துட்டு வாங்க.. நானும் குஜிலியும் கொஞ்சம் வெளில போறோம்” என்று அக்கா மகளைக்
தூக்கிக் கொண்டு வெளியே போனான்.

“ஹர்ஷா…” என்ற குரலில்
யாழ்மொழியுடன் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட்ட படியே பேசிக் கொண்டு இருந்தவன்
திரும்பினான்.

மனதில் தோன்றிய அதிர்ச்சியை மறைத்தவன் “எஸ்.. யார் நீங்க?” என்றான்.

“சும்மா நடிக்காத டா.. காலைல தான பேசுன” என்று கீர்த்தி குரலைத் தாழ்த்தி பல்லைக் கடித்துப் பேசினாள்.

“காலைல ஏதோ சும்மா விட மாட்டேனு சொன்ன.. இப்ப என்ன?” என்று இளக்காரமாய் ஹர்ஷவர்தன் கேட்க,

“கோவத்துல சொல்லிட்டேன் ஹர்ஷா.. ஸாரி.. உன் மனசத் தொட்டு சொல்லு நீ என்ன லவ் பண்ணலனு.. எனக்கு அதுக்கு
மட்டும் உண்மைய சொல்லு ஹர்ஷா” என்று கீர்த்தி கேட்க..

“உனக்கு ஒரு தடவை சொன்னாப் புரியாதா டி.. சும்மா இங்க பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல ஃபாலோ பண்ணிட்டு வந்து
சீன் க்ரியேட் பண்ணிட்டு இருக்க” என்று ஹர்ஷவர்தன் சீற,

“நான் ஒன்னும் ஃபாலோ பண்ணிட்டு வரல ஹர்ஷா.. நான் ஷாப்பிங் பண்ண
வந்தேன்” என்று அவள் சொல்ல அவனோ சிரித்தான்.

“அதான் பாரு.. உனக்கு ஃபீலே இல்ல.. இப்படியே தினமும் ஷாப்பிங் போன. நான்லாம் உனக்கு நியாபகம் இருக்க
மாட்டேன்” என்று கூலாக ஹர்ஷவர்தன் அறிவுரை தர.. வந்த கோவத்தை அடக்கியவள்.. வாயில் வந்த
வார்த்தையை அடக்கிவிட்டு
சென்றுவிட்டாள்.

அவள் சென்றவுடன் திரும்பியவன் திரும்பும் போது தான் அக்கா மகளை
கவனித்தான்.. ஆனால் அவளோ ஐஸ்கிரீமை நன்றாக விழுங்கிக் கொண்டு இருந்தாள். “அப்பாடா.. பாக்கல
போல” என்றவன் தன் அம்மாவிற்கு போன் செய்து “எவ்வளவு நேரம் பண்ணுவீங்க அம்மா” என்று சிடுசிடுத்தான். “அட பில் போட்டாச்சு.. இருடா.. வந்துட்டோம் பாரு வெளில”
என்று விஜயலட்சுமி சொல்ல வெளியே தான் வந்து கொண்டு இருந்தார்கள். வெளியே வந்த ராஷ்மிகாவின் முகமோ வெளிறி இருந்தது. தன்னை சுற்றி இருக்கும் யார் பேச்சையும் உணராமல்
வந்தாள்.

காரில் ஏறியவளிடம் “ஏன் ராஷ்மி ஒரு மாதிரி இருக்க?” என்று கேட்க.. தலைவலி
என்று சொல்லி சமாளித்தாள்.

வீட்டிற்கு வந்தவள் இரவு உணவை முடித்துக் கொண்டு எங்கே போனாள் என்று கல்யாணி மகளைத் தேட
ராஷ்மிகாவோ ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னால் மறைந்த தந்தை படித்தின்
முன்னால் நின்றிருந்தாள். “ராஷ்மி” என்றுத் தோளைக் கல்யாணி தொட..திரும்பிய ராஷ்மிகாவின் முகத்தில்
வெறுமை.

“ஏன்டா.. ஒரு மாதிரி இருக்க?” என்று அவர் மகளின் தலையை வருடியபடிக் கேட்க “என்னால அப்பா இல்லாததை இன்னும் ஜீரணிக்க முடியல ம்மா” என்று
கண்களை இறுக மூடினாள். அழுவது என்று அவளுக்கு பிடிக்காத ஒன்று. அதனாலேயே அழுகையை அடக்கி உள்ளே வைத்தாள்.

மகளின் வேதனையை உணர்ந்தவர் “நடந்ததை எதையும் மாத்த முடியாது
ராஷ்மி.. எல்லாத்தையும் கடந்து வரணும் நாம.. மறக்க முடியாது தான்.. ஆனா நான்
உன் அப்பாக்கூட நாம இருந்த நல்ல சந்தோஷமான தருணத்த மட்டும் இப்போ
வச்சிட்டு வாழற” என்று மகளை
அணைத்து ஆறுதல் படுத்தியவர் “போ.. பால் காய்ச்சி வச்சிருக்கேன்.. நீயும்
குடிச்சிட்டு யாழிற்கு குடு” என்று கல்யாணி சொல்ல அங்கிருந்து அகன்றாள்.

“ஏய். அடம் பண்ணாம இங்க வந்து பாலக் குடிச்சிட்டு போடி” என்று மகளின் பின்னாலேயே சென்றாள் ராஷ்மிகா.

“மாட்டேன்.. நான் மாட்டேன்” என்று அவள் நடக்க ஒருவழியாய் அவளைப் பிடித்து கெஞ்சிக் கொஞ்சி பாலைக் கொடுத்தாள்
ராஷ்மிகா.

“நீ பால் குடிச்சியா ராஷ்மி” என்று விஜயலட்சுமி கேட்க.. “ஆச்சு பெரிம்மா” என்று யாழைத் தூக்கிக் கொண்டு
குடுகுடுவென தன் அன்னையின் அறைக்குள் சென்று புகுந்து கொண்டாள்.
ராஷ்மிகாவிற்கு பாலே பிடிக்காது.. அதானாலேயே விஜயலட்சுமி கேட்டார். ஆனால் ராஷ்மிகாவோ யாழிற்கும் மேல்.. அவளிற்கு வைத்ததை வீட்டின் பின்னால்
இருக்கும் ஒரு பூனைக்கு வைத்து விட்டாள்.

அன்னையின் பக்கத்தில் படுத்தவள் பல நாளிற்கு பிறகு கண்களை சீக்கிரமாக மூடினாள். ஏனோ தன்னுடைய அறையில் படுக்க அவளுக்கு விருப்பம் இல்லை.. அன்னையுடனே சென்று படுக்க.. யாழ்மொழி அன்னை பாட்டியின் நடுவில் படுத்தாள்.

அடுத்து வரப்போகும் கலக்கத்தை அறியாமல் குடும்பமே சிறிது நிம்மதியில்
தூங்கியது.