யாழ்-4

IMG-20210214-WA0021-75ddca80

யாழ் – 4

புதன்கிழமையும் வந்தது…

நிச்சய வேலைக்கு எல்லா ஏற்பாடுகளும் பயங்கரமாக நடந்து கொண்டு இருந்தது.
மாப்பிள்ளை வீட்டிலேயே நிச்சயத்தை வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று இரு
வீட்டாராலும் முடிவு செய்ய ஹர்ஷவர்தன் வீட்டிலேயே எல்லா ஏற்பாடுகளும் ஆனது.
பட்டுப் பாவாடையில் மானாகத் துள்ளி அட்டகாசம் செய்து கொண்டிருந்தாள் யாழ்மொழி.

“யாழ்.. ஒரு இடத்துல உக்காரு.. சும்மா விளையாடிட்டே இருக்காத” என்று ராஷ்மிகா சொல்ல “போம்மா”… என்றாள் யாழ்.

“போர் அடிக்குது ம்மா” என்றவளை “சரி போய் மாமா என்ன பண்றான்னு பாத்துட்டு வா” – என்று ஒரு வேலையைக்
கொடுத்து அனுப்பினாள் ராஷ்மிகா.

ஹர்ஷவர்தன் அறைக்குள் நுழைய தலையை சீவிக் கொண்டு இருந்தவன் “ஹே. புது ட்ரெஸ் க்யூட்டா இருக்கு
குஜிலி” என்று மாப்பிள்ளைக்கே உண்டான உடையுடன் வந்தவன்
யாழ்மொழியைத் தூக்கிக் கொண்டு வெளியே வந்தான்.

“ஹர்ஷா.. அவள இறக்கி விடு.. உன் சட்டை கசங்கிவிடும்” என்று ராஷ்மிகா சொல்ல யாழ்மொழி சிணுங்கினாள்.

“அச்சோ.. அக்கா பாரு.. உன் பொண்ணு என்ன கட்டிக்க முடியலனு அழறா.. கவலப்படாத குஜிலி இப்பவே உன்னக் கல்யாணம் பண்ணிக்கறேன்..” என்று
சொல்ல “என்னடி என் தம்பிய
கட்டிக்கறியா” என்று ராஷ்மிகா கேட்க,

“ஐய்யய்யோ நான் மாட்டேன் போ” என்று தன் சிறிய கரங்களால் ஹர்ஷவர்தனின்
கன்னத்தில் ஒரு குத்து விட்டாள். அதற்குள் பெண் வீட்டார் வர “வாங்க” என்றபடி முன்னாள் வரவேற்க சென்றார்
சிவக்குமார்.

உள்ளே நுழைந்த அனைவரையும் எல்லோரும் “வாங்க” என்று அழைத்தனர்.
ஏற்கனவே பெண்ணைப்
பார்த்திருந்ததால் ஹர்ஷாவும் “ஹாய்” என்று ஒரு பிட்டைப் போட்டான் அந்தப்
பெண்ணிடம்.

பின் நல்ல நேரம் வர பையன் பெண் இருவரையும் அழைத்து மோதிரத்தை மாற்ற சொன்னார் பெண் வீட்டிலிருந்து வந்த பெரியவர். விஜயலட்சுமி எடுத்து
மோதிரத்தை மகன் கையில் தந்துவிட்டு அடுத்த மோதிரத்தை எடுத்து பெண்
கையில் தரும் முன் “இந்த நிச்சியத்தை நிறுத்துங்க” என்று அழுத்தமாக ஒலித்த
குரலில்.. அந்த திசையை நோக்கித் திரும்பினர் அனைவரும்.

ஆம்.. வந்திருந்தவள் ஹர்ஷவர்தனால் கீர்த்தி என்று அழைக்கப்படுபவள் தான்.
கீர்த்தனாவைக் கண்ட அனைவரும் அதிர்ச்சியில் உறைய “யாரும்மா நீ” என்று கேட்டார் ஒரு பெரியவர்.

“நான் யாருன்னு இதோ இங்க
நிக்கறானே இவனைக் கேளுங்க” என்று ஹர்ஷாவைக் கை காட்டிச் சொல்ல.. ஹர்ஷாவோ அசராமல் அவளைப் பார்த்தபடி நின்றான். அவளும் சளைக்காமல் அவனை முறைத்துத் தள்ளினாள்.

“என்ன மா.. என்ன விஷயம்.. நல்ல விஷேசம் நடக்கிற இடத்துல வந்து என்ன பேசற நீ” என்று அவர் கேட்க..

“இவன் என்ன லவ் பண்ணி ஏமாத்த பாக்கறான்.. நானும் என்னால முடிஞ்ச அளவுக்கு பேசிப் பாத்துட்ட.. அதான்
இன்னிக்கு எல்லாரையும் வச்சுப் பேசனும்-ன்னு வந்துட்டேன்” என்று கீர்த்தி குற்றம் சாட்ட ராஷ்மிகா உள்ளே புகுந்தாள்.

“கீர்த்தனா எங்க வந்து என்னப் பேசற.. என் தம்பிய பத்தி தப்பா..” என்று முடிப்பதற்குள்,

“நீங்க உங்க வேலைய மட்டும்
பாக்கறீங்களா.. உங்க வாழ்க்கைக்கு உள்ள நான் தலையிட்டா சும்மா  இருப்பீங்களா.. பர்ஸ்ட் அத சரி பண்ணி உங்க புருஷனோட வாழ ட்ரை பண்ணுங்க” என்று பல்லைக் கடிக்க”ஏய்ய்ய்…” என்று அவளை நோக்கி கை
ஓங்கிய ஹர்ஷவர்தன்.. தந்தை
சிவக்குமாரின் தீப் பார்வையில் கையை இறக்கினான்.

கீர்த்தனாவின் பேச்சில் தலை குனிந்த ராஷ்மிகா வேதனையை அடக்க.. யாழ்மொழி வந்து அவளது காலைக் கட்டிக் கொள்ள மகளின் முகத்தைப் பார்க்க முடியாத ராஷ்மிகா கண்களை
மூடிக் கொண்டு நின்று விட்டாள். எதையும் புரிந்து கொள்ளும் மகள் கீர்த்தனா சொன்னதையும்
புரிந்திருப்பாள் என்று நினைக்கும் போதே குன்றலாக இருந்தது ராஷ்மிகாவிற்கு.

“அம்மா.. மாமா இந்த ஆன்ட்டி கூட அன்னிக்கு ட்ரெஸ் எடுக்க போனப்போ பேசுனாங்க.. நான் பாத்தேன்” என்று அனைவரின் முன்னால் குட்டைப் போட்டு
உடைக்க.. இதற்கு மேலும் பெண் வீட்டார் அங்கு இருப்பார்களா என்ன?

அவர்களுக்குள் பேசியவர்கள்
சொல்லாமல் கொள்ளாமல் கிளம்பினர். அதுவே பெரிய அவமானமாய் அனைவரும் உணர.. கீர்த்தனா மட்டும்
“நான் கிளம்பறேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டு திரும்ப.. அவளின் கையைப் பிடித்துத் திருப்பிய ஹர்ஷா “எங்கடி
போற” என்று அவளின் அருகில் நின்று அடிக் குரலில் உறுமினான். “இங்க வந்து
சீன் கிரியேட் பண்ணிட்டு இப்போ போறியா” என்று சத்தம் போட அமைதியாய் நின்றாள் அவள்.

“நான் சீன் க்ரியேட் பண்ணல.. நீ என்ன பண்ண வச்சுட்ட” என்று அழுத்தமானக்
குரலில் கீர்த்தி அவனை முறைத்தாள்..

எல்லோரும் அமைதியாய் நிற்க “ஹர்ஷா.. அந்தப் பொண்ணு வீட்டுக்குக் கூப்பிட்டு
எல்லாரையும் வரச் சொல்லு” என்று கட்டளையிட்டார்.

“அப்பா..” “பெரிப்பா” என்று
ஹர்ஷவர்தனும் ராஷ்மிகாவும் ஒருசேர அதிர்ந்தனர். “இது தான் என் முடிவு ஹர்ஷா.. இன்னிக்கு இந்த
நிச்சயதார்த்தம் நடந்தே ஆகணும்” என்று உறுதியாய் கூறினார்.

“இல்ல நான் போணும்” என்று சற்று குரலை தாழ்த்தியபடி கீர்த்தனா சொல்ல,

“ஏன்மா.. வந்து எல்லார் முன்னாடியும் சொல்லத் தெரிஞ்சுதுல..” என்றவர் “நான்
உங்க வீட்டுல பேசியே ஆகணும்.. வர சொல்லு” என்று உத்தரவிட்டு உட்கார்ந்துவிட்டார்.

கீர்த்தனாவை முறைத்த ஹர்ஷவர்தன் “அதான் சொல்றார்ல போன் பண்ணி
உங்க வீட்டுல வரச் சொல்லு” என்று அதட்ட வேறு வழி இல்லாமல் போனைப்
போட்டாள். அவளுக்கு வீட்டில் சொல்ல பயம் என்று எதுவும் இல்லை.. ஆனால் ஹர்ஷாவின் அப்பா “இன்றே இந்த நிச்சியம் நடக்க வேண்டும் என்பது தான்
‘திக்’ என்று இருந்ததுஅவள் போன் பேச வெளியே செல்ல,

அதற்குள் யாழ்மொழியின் அழுகுரல் வீறிட்டுக் கேட்க எல்லோரும் என்னாச்சு என்றபடி சத்தம் வந்த அறையை நோக்கி ஓடினர். “சொல்லு இனிமேல் வாயைத்
திறப்பையா?” என்று கையில் கிடைத்த ஒரு கிளாஸ் ஸ்கேலை வைத்து யாழ்மொழியை அடித்துக் கொண்டு இருந்தாள். தேவை இல்லாமல் பிள்ளை  பேசியதைக் கேட்டுவிட்டு பெண் வீட்டார் சென்றதை நினைத்த ராஷ்மிகாவிற்கு
கோபம் வந்தது.

“சொல்லு இனி வாயைத் திறப்பையா?” என்று அடிக்க வேகமாய் வந்த ஹர்ஷவர்தன் “அக்கா.. லூசா நீ.. இப்ப எதுக்கு தேவை இல்லாம யாழ அடிக்கற..” என்றவன் கையில் இருந்த ஸ்கேலைத் தூக்கி எறிந்தான்.

“பின்ன.. தேவை இல்லாம இவ பேசுன வாயல என்ன ஆச்சு பாத்தில.. எங்க என்ன பேசணும்னு தெரில..” என்று
கோபமாய் பேசிய ராஷ்மிகாவின் கண்ணில் கண்ணீர் கீற்று உருவானது.
ஆனால் அழுகை வரமால் உள்
அடக்கினாள்.

“நாலு வயசு குழந்தைய இருபது வயது பொண்ணு மாறி பண்ண சொல்லாத
அக்கா.. இங்க சிலதுக்கு எல்லாம் வயசாகியும் அறிவில்லாம இருக்குங்க”
என்று போன் பேசிவிட்டு வந்த
கீர்த்தனாவைப் பார்த்து சொல்ல அவளோ தலை குனிந்த படி நின்றாள்.

குழந்தையை வந்து தூக்கிக் கொண்ட விஜயலட்சுமி “இப்ப எதுக்கு நீ பிள்ளைய அடிக்கற.. எங்கையோ இருக்க கோபத்த
பிள்ள மேல காட்டுவியா நீ” – என்று ராஷ்மிகாவைத் திட்டினார்.

எல்லாவற்றையும் பார்த்த சிவக்குமார் அமைதியாகவே நின்றார். எதையும் பேசும் நிலையில் அவர் இல்லை.
தொண்டையைச் செறுமியவர்
கீர்த்தனாவைக் கண்டு “வீட்டுல சொல்லிட்டியா மா” என்று கேட்டார்.

“சொல்லிட்ட அங்கிள்” என்றவள் மௌனமாய் விஜயலட்சுமி தோளில் சாய்ந்து விக்கியபடி அழுத குழந்தையைக் கண்டாள். அருகில் சென்று குழந்தையைப் வாங்கப் போக அவளின் கையைப் பற்றிய ஹர்ஷவர்தன் முரட்டுத்
தனமாக அவளைத் தரதரவென்று ஹாலிற்கு இழுத்து போக.. அவனிடம்
இருந்து கையை உருவ அவனை விட கோபத்தோடு கையை இழுக்க முயற்சி செய்ய.. அவனிடம் அது செல்லுபடி ஆகவில்லை. அவனின் முரட்டுத்தனைத்தைக் கண்ட அவனின் குடும்பத்தாருக்குமே பயமாக இருந்தது.

கூட்டி வந்து அவளை நடு ஹாலில் நிறுத்தியவன் “எங்க வீட்டுக்குள்ள கண்டத விட மாட்டோம்.. நீ உன் வீட்டுல
இருக்கவங்க வரவரைக்கும் வெளில நில்லு” என்று வேண்டுமென்றே
அவமானப்படுத்த.. கற்சிலை போல நின்றாள் கீர்த்தனா. ஆனால் அவன் வார்த்தைகளை எல்லாம் அவள் மனதில் பதித்துக் கொண்டே இருந்ததை அவன்
அறியவில்லை.

“ஹர்ஷா..” என்று அனைவரும் அதட்ட எல்லோரையும் கை உயர்த்தி அமர்த்தியவன் “இந்த விஷயத்துல யாரும் தலையிடாதிங்க” என்றான். அவள் அப்படியே நிற்க தரதரவென்று வெளியே இழுத்துச் சென்றவன் அப்படியே நின்றான். காரணம் கீர்த்தனாவுடைய குடும்பம் வந்தவிட்டது.

காரில் இருந்து இறங்கியவர்கள் வரும் போதே ஹர்ஷவர்தன் கீர்த்தனாவை
இழுத்து வந்ததைக் கண்டனர். அவர்கள் வந்ததை உணர்ந்த சிவக்குமார் “ராஷ்மி.. பாப்பாவ கூட்டிட்டு உள்ள போ” என்று
சொல்ல.. அவர் எதற்கு சொல்கிறார் என்று புரிந்து கொண்டவள் யாழ்மொழியைத் தூக்கிக் கொண்டு படுக்கை அறைக்குள் சென்று விட்டாள்.

காரில் இருந்து இறங்கி வந்த அஸ்வின் குமார்.. நேராக வந்து ஹர்ஷவர்தன் சட்டையைப் பிடிக்க மகனை அறிந்த
நகேஷ்வரனும் செல்வமணியும் “குமரா.. என்ன பண்ற விடு” என்று வர.. கீர்த்தனாவும் “அண்ணா.. வேணாம்ன்னா” என்று கெஞ்சினாள். ஆம் கீர்த்தனாவின் முழுப் பெயர்
“கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி”.

ஆனால் ஹர்ஷவர்தனோ அசாராமல் அவனை நோக்கித் தன் நேரான இளக்காரப் பார்வையை வீச.. அஸ்வினும்
சலிக்காமல் நின்றான். என்றுமே சேராத இரு துருவங்கள் எதிரெதிராய் நின்றது. அஸ்வின் வந்து ஹர்ஷவர்தன் சட்டையைப் பிடிக்க எல்லோரும் வெளியே
ஓடி வந்தனர். “வாங்க” என்று ஒலித்த கல்யாணி அவர்களின் குரலில் அஸ்வினின் கை தன்னால் ஹர்ஷவர்தனின் சட்டையில் இருந்து தளர்ந்தது.

“இங்க எதுக்குடி வந்த?” என்று
செல்வமணி தன் மகள் கீர்த்தனா ஆதர்ஷினியைப் பார்த்து அழுத்தமானக் குரலில் முறைத்தபடி வினவினார்.

“நான் ஏன் மா வரக்கூடாது” என்று கேட்ட தர்ஷினியை முறைக்க மட்டுமே முடிந்தது.

“உள்ள வாங்க” என்று சிவக்குமார் கூப்பிட அனைவரும் உள்ளே சென்று அமர்ந்தனர்.

“இங்க வந்து நீ என்ன சொன்னியோ அத இப்போ இவங்க முன்னாடி சொல்லுமா?” என்று இறுகிய குரலில் சொன்னார்.

தலை குனிந்து அமர்ந்திருந்த மகளைக் கண்ட நகேஷ்வரன் “தர்ஷினி.. அமைதியா இருந்தா மட்டும் என்ன
ஆகிடப்போவுது” என்றவர் “இப்ப சொல்லப் போறியா இல்லியா” என்று மகளை அதட்ட..

அதுவரை அமைதியாக இருந்த கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி தான் வந்தது.. சொன்னது என அனைத்தையும் கூறினாள்.
செல்வமணி மகளை அடிக்கச் செல்ல.. அவரின் கையைப் பிடித்து நிறுத்தினான் அஸ்வின் குமார்.

“அம்மா.. ஏமாத்துனது அவன்.. நீங்க என்ன தர்ஷுவ அடிக்க வறீங்க” என்று தங்கைக்கு சப்போர்ட் செய்து ஹர்ஷவர்தனை குற்றம் சாட்டினான் அவன்.

“நீ இவளுக்கு குடுக்கிற செல்லம் தான் குமரா இவள இங்க நிறுத்திருக்கு.. இங்க
வந்து இவங்க மானத்தையும் கெடுத்து நம்ம மானத்தையும் கெடுத்து வச்சிருக்கா” என்று கோபத்தில் பேசியவர்
கண்களில் கண்ணீர் கரை புரண்டது.

அருகில் இருந்த சோபாவில் தலையில் கையை வைத்து அமர்ந்தவர் “எனக்கு ஏற்கனவே இருக்க போராட்டம் பத்தாதுன்னு இத வேற பண்ணி வச்சிருக்கயே தர்ஷு”
என்று புலம்பினார்.

மனைவியின் மனக்குமுறல்களை அறிந்த
நகேஷ்வரன் “என் பொண்ணு பண்ணது தப்பு தான்.. இனி உங்க மகன் வாழ்க்கைல தலையிடாம பாத்துக்கறோம்” என்றுவிட்டு எழ அஸ்வின் குமார் தந்தை அருகில்
வந்தான்.

“அப்பா.. என்ன பேசறிங்க நீங்க.. இவன் பண்ணதுக்கு நம்ம தர்ஷுவ அவனுக்கு
கல்யாணம் பண்ணி வைங்க.. இல்ல லீகல் ஆக்ஷன் எடுங்க.. நீங்க எதுக்கு மன்னிப்பு கேக்கறிங்க” என்று தங்கையின் வாடிய முகத்தைக்
காணாதவனாய் தந்தையிடம்
வாதாடினான்.

“உன் தங்கச்சி பண்ணது கரெக்டா.. நம்ம கிட்ட சொல்லாம இங்க நேரா வந்து என்ன பண்ணி வச்சிருக்கானு பாத்தல” என்றவர் “போதும் குமரா.. உன்னாலயே அவங்க ரொம்ப பட்டுட்டாங்க” என்று
சொல்ல அஸ்வின் முகம் கன்றி நின்றான்.

கீர்த்தனா ஆதர்ஷினியிடம் திரும்பிய நகேஷ்வரன் “வா கிளம்பலாம்” என்று கட்டளையிட இத்தனை நேரம் வராத கண்ணீர் அவள் கண்களில் குளமாய் கட்டி நின்றது. பேசாமல் அழுத்தமாய்
உட்கார்ந்திருந்த மகளிடம் வந்து கையைப் பற்றி எழுப்பியவர் “போகலாம்னு
சொன்னேன்” என்று உறுமினார்.

அவர்கள் வெளியே செல்லத் திரும்ப “ஒரு நிமிஷம்” என்று வந்தது சிவக்குமாரின்
குரல்.

“நான் இங்க வர சொன்னது கீர்த்தியை உங்க கிட்ட சொல்ல மட்டும் இல்ல.. உங்களுக்கு சம்மதம்னா இன்னிக்கே
ஹர்ஷாக்கும் கீர்த்திக்கும் கல்யாணம் வச்சிடலாம்” என்று சொல்ல அனைவரும்
அதிர்ந்தனர்.

“என்னங்க…” என்று ஏதோ சொல்ல வந்த விஜயலட்சுமி கணவரின் பார்வையில்
அடங்கினார். விஜயலட்சுமிக்குத் தெரியும்
கணவர் ஒரு முடிவு எடுத்தால் அதில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது என்று. அதனால்
பேசாமல் வாயை அடைத்துக் கொண்டார்.

“அப்பா…” என்று ஹர்ஷவர்தன்
ஆரம்பிக்க “நீ கீர்த்தி கூட பழகுலனு மட்டும் சொல்லு பாக்கலாம் ஹர்ஷா” என்று சொல்ல முகம் இறுக நின்றான்.

“அப்பா.. என்ன எதுவும் கேக்காம எப்படி ப்பா… நான் அவள இதுவரைக்கும் லவ் பண்றன்னு அவகிட்ட சொன்னது இல்ல” என்று ஹர்ஷா சொல்ல..

“சரி அப்படியே வச்சிப்போம் ஹர்ஷா.. ஆனா நீ எங்க முன்னாடி பேசாம தனியா தான கீர்த்தி கிட்ட பேசிட்டு இருந்திருப்ப.. உன் மனசுல அந்த எண்ணம் இல்லாமலா
யாருக்கும் தெரியாம பழகி
இருப்பீங்க”என்று மகனை பதில் பேச முடியாதபடி செய்தார்.

நகேஷ்வரனிடம் திரும்பிய சிவக்குமார் “எங்களுக்கு சம்மதம்.. உங்களுக்கு  சம்மதம்னா இப்பவே மோதிரத்தை மாத்திக்கலாம்” என்று சொல்ல.. அஸ்வினின் வீட்டில் எல்லோருக்கும்
சம்மதமே.

“ராஷ்மிகா… வரலையா?” என்று செல்வமணி ஆரம்பிக்க அவசரமாக இடையில் புகுந்த சிவக்குமார் “இல்ல ராஷ்மி வரல” என்று சொல்ல.. எல்லோரும் எதுவும் பேசவில்லை, கீர்த்தனா உட்பட.

அஸ்வினின் குடும்பத்தார் இன்று அண்ணா நகரில் உள்ள ஒரு திருமணத்திற்கு வந்திருந்தனர். அஸ்வின் அப்படியே கன்ஸ்ட்ரக்ஷன்
செல்ல இருந்ததால் அவன் தனிக் காரில் வர நகேஷ்வரன் செல்வமணி கீர்த்தனா
அனைவரும் வேறொரு காரில் வந்தனர். இன்று அவனுக்கு நிச்சயதார்த்தம் என்று நினைக்க நினைக்க வேதனை ஏறியது கீர்த்திக்கு. நேரம் ஆக ஆக வேதனைக் கோபமாக மாறி அவளின் மூளை அவளை
வேறு மாதிரி செய்யச் சொன்னது. பின்விளைவு எதைப் பற்றியும் யோசிக்காதவள் உடனே அன்னையிடம் மட்டும் ப்ரண்ட் ஒருத்தியை பார்த்து வருகிறேன் என்று வந்துவள் பண்ணிய வேலை தான் அனைத்தும். கல்யாணத்திற்கு வந்தவள் சேலையை அணிந்து கொண்டு வர நிச்சியத்திற்கு
இப்போது சரியாக இருந்தது.
சொல்லப்போனால் அவள் பெண் ரூபத்தில் இருக்கும் பாதி அஸ்வின் குமார். அஸ்வினின் பிடிவாதமும்.. தன்னது எதையும் விட்டுக் கொடுக்காத தன்மையும்
அவளிடம் இருக்கும். அஸ்வினிடம் கருணை இருக்காது. கீர்த்தியிடம் இருக்கும்.. அவ்வளவு தான் வித்தியாசம். இன்றும் அவனின் நிச்சியத்தை நிறுத்த தான் வந்தாளே தவிர அவனிடம்
வாழ்க்கைப் பிச்சை கேட்டு வரவில்லை.

“முதல்ல நீ போடு ஹர்ஷா” – என்று விஜயலட்சுமி மோதிரத்தைத் தர அதை வாங்கி கையை ஹர்ஷா கீர்த்தனாவிடம் நீட்ட.. அவளோ தரையை வெறித்து நின்றிருந்தாள்.

சிறிது பொறுத்தவன் கையைத் தானே எடுத்து மோதிரத்தை அணிவித்து விட்டான். பின் கீர்த்தனாவிற்கு மோதிரம்
தர அவன் முகம் பார்க்காமல் அவனுக்கு அணிவித்து விட்டாள் கீர்த்தி.

“நான் கீர்த்தி கிட்ட தனியா பேசணும்” என்றான் ஹர்ஷவர்தன்.. மோதிரத்தை
மாற்றிவிட்டு அனைவரும் அமர்ந்த போது.

“எதுக்கு?” – சிவக்குமார் கேட்டார் மகனை அறிந்தவராக.

“என்னப்பா.. எதுக்கு பேசுவாங்க” என்று சலித்தவன் “நான் கீர்த்தி கிட்ட பேசணும் ஸார்” என்றான் நகேஷ்வரனிடம்.

“தர்ஷு..” என்று தந்தை அழைக்க புரிந்தவளாய் எழுந்தாள் கீர்த்தி.

பின் இருவரும் அருகில் இருந்த
அறைக்குச் செல்ல அறையின் நடுவில் நின்றவன் “நினைச்சத சாதிச்சுட்டில” என்றான் அழுத்தமான பார்வையோடு.

“உண்மையைத் தான் சொன்னேன்” என்றாள் அதே அழுத்தத்தோடு.

அவளை சாதாரணமாக எடை
போட்டதைத் தப்பாக எண்ணியவன் இப்போது அதை நினைத்து வருத்தப்பட்டான். “அக்கா இங்க இருக்கிறத உன் அண்ணன்காரன்ட சொல்லாத” என்றான் எங்கோ பார்த்தபடி.

“நான் சொல்லலைனாலும் என்
அண்ணாக்கு தெரியாம இருக்காது.. கண்டிப்பா தெரிஞ்சிடும்” என்றவளை
முறைத்தவன்,

“உண்மைதான்.. ஆனா அதுவரைக்கும் என் அக்கா சந்தோஷமா இருப்பால” என்று ஹர்ஷா சொல்ல கீர்த்தியின் பீப்பி எகிறியது.

“என் அண்ணன் ஒன்னும் உன் அக்காவை எதும் செஞ்சிட மாட்டார்.. எல்லோரும் அவர் நிம்மிதியைக் கெடுத்திட்டு..” என்று கீர்த்தி ஆரம்பிக்க அவள் அருகில் வந்து கையைப் பிடித்து திருப்பிய ஹர்ஷா “ஏய்.. யாரு நிம்மதிய யார் கெடுத்தது.. இன்னொரு தடவ இப்படி சொன்ன நான் கொலைகாரன் ஆகிடுவேன்..” என்று உறுமியவன் “அப்போ இருந்து இப்போ வரைக்கும் எங்க நிம்மதியைக் கெடுத்தது
நீங்க தாண்டி” என்று அவளை உதறித் தள்ளினான்.

“எனக்கு இருக்க கோவத்துக்கு உன் அண்ணன்ன கொலை பண்ற அளவுக்கு வெறில இருக்க.. என் அக்கா
மூஞ்சிக்காகத் தான் சும்மா இருக்க” என்று கோபத்தை அடக்கி உள்ளுக்குள் வைத்தவன் “சரி சொல்லாத அவ்வளவு தான்” என்றான்.

“அந்த குழந்தை யாரோடது” என்று கேட்டாள் கீர்த்தி.. ஏதோ கர்வத்தோடு.

“என் அக்கா குழந்தை” – என்றான் சலைக்காமல் அதே கர்வத்தோடு.

“அப்போ எங்க வீட்டு வாரிசு..
அப்படித்தானே?” என்று மதர்ப்பான சிரிப்போடு அவள் கேட்க அவனோ அவளை எரித்து விடுவதைப் போலப் பார்த்தான்.

“சரி சொல்ல மாட்டேன்.. ஆனா…” என்று இழுத்தவள்… ஹர்ஷா இவள் முகம் நோக்க “நீ நான் சொல்றதை கேளு” என்றாள் கீர்த்தி. ஆனால் உள்ளுக்குள் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

“தொலைக்கறேன்..” என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டவன் வெளியே வரும்
போதே ஒரு ஐடியாவுடன் வந்தான்.

ஹர்ஷா சபையில் நின்று
தொண்டையைச் செறும “எனக்கு ஒரு கண்டிஷன்..” என்று சொல்ல அஸ்வினின் புருவமோ முடிச்சிட்டது.

“கல்யாண சீர்னு உங்க வீட்டுல
இருந்து இங்க எதுவும் வரக் கூடாது..” என்று தன்மானம் உள்ளவனாய் சொன்னவன் அஸ்வினை ஒரு பார்வைப்
பார்க்க அஸ்வினுக்குப் புரிந்தது.

“இரண்டு.. எங்க வீட்டு எக்ஸ்பண்ஸ்க்கு தகுந்த மாதிரி தான் இங்க இருக்கணும்” என்று சொல்ல,

“அவளோட படிப்புக்கு உன்கிட்ட கை நீட்ட மாட்டா” என்று அஸ்வின் சொற்களை எறிய,

“அதேதான்.. அவ எங்க வேணாலும் வேலைக்குப் போகட்டும்.. ஆனா உங்க  ஆபிஸ்ல வொர்க் பண்ண நான் அனுமதிக்க மாட்டேன்” என்று முடிக்க அஸ்வினுக்கு உடம்பில் கோபங்கள் ஏறியது. தங்கையைப் பார்க்க அவளோ
கண்களாலே எதுவும் பேச வேண்டாம் என்று கெஞ்சினாள். தங்கைக்காக அவன் எதுவும் பேசவில்லை.. இல்லையென்றால்
இந்தியாவில் அனைத்து இடத்திலும் கால் பதித்தவனுக்கே தெரியாது ஹர்ஷவர்தனைக் கையாள.. ஹர்ஷவர்தனுக்கும் தெரியும் அஸ்வின் குமார் எப்படி என்று.. அதனால் தான் அவனை அடக்க நினைத்து இப்படி
எல்லாம் பேசினான். 

“சரி அது உங்க இஷ்டம் மாப்பிள்ளை.. ஆனா கல்யாணத்த நாங்க க்ராண்டா
தான் நடத்த முடியும்.. அதை
வேணாம்ன்னு மட்டும் சொல்லிடாதிங்க” என்று சொல்ல “உங்க பொண்ணா
இருக்க வரைக்கும் என்ன வேணா பண்ணிக்கங்க.. பட் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் நான் சொன்னது தான் நடக்கணும்” என்று முடித்துக் கொண்டான் ஹர்ஷவர்தன்.

அனைவரும் கிளம்பிச் செல்ல
ஹர்ஷவர்தன் வீட்டில் இருக்கப்
பிடிக்காதவனாய் தனது பைக் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு வெளியேறினான். மற்ற எல்லோரும் ராஷ்மிகாவை தேடிச் சென்றன. யாழ்மொழி அப்பவே தூங்கி இருக்க.. ராஷ்மிகா ஜன்னல் பக்கம் நின்று வெளியே வெறித்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

“ராஷ்மி…” என்று சிவக்குமார் அழைக்க திரும்பிய ராஷ்மிகாவின் முகத்தை
வைத்து எதையும் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. அப்படி எதையும் வெளியே காட்டுபவளும் இல்லை அவள்.

“உனக்கு பெரிப்பா மேல கோவம் இல்லையே ம்மா?” – தலையை வருடிவிட்ட படி கேட்டார் சிவக்குமார்.

“எதுக்கு பெரிப்பா கோவம்.. அதெல்லாம் எதுவும் இல்ல பெரிப்பா.. எனக்கு உங்க
எல்லார் சம்மதம் தான் பெரிப்பா முக்கியம்” என்றவள் “பெரிப்பா நான் டெல்லி நாளை கிளம்பறேன் பெரிப்பா” என்று சொல்ல கல்யாணிக்கு கோபம்
வந்தது.

“இப்ப நீ போய் என்ன பண்ண போற?” என்று கோபமாய்க் கேட்க..

“எனக்கு ஆபிஸ் வேலை இருக்குமா” என்றாள் தலை குனிந்து..

“இங்க பாரு ராஷ்மி…” என்று
ஆரம்பித்தவரை “நீங்க இருங்க.. நான் பேசிக்கறேன்” என்ற சிவக்குமார் “ஏண்டா.. ஏன் போறேன்னு சொல்ற?” என வினவினார்.

“இல்ல பெரிப்பா… எனக்கு” என்று ஆரம்பித்தவள் அப்படியே நிறுத்தினாள். “என்ன சொல்லப் போற.. அவன் இருப்பான்.. இருக்க முடியாது என்றா? அதுக்கு தம்பி கல்யாணத்துக்கு அப்ப
வராம இருந்துருவியானு கேப்பாங்க.. நீ நினைச்சாலும் உன் தம்பி கல்யாணத்துக்கு வராம இருக்க முடியுமா
உன்னால” என்று ராஷ்மிகாவின் மனசாட்சி கேட்க.. மௌனமாய் நின்றாள். ஆனால் உள்ளுக்குள் எத்தனை வேதனை என்று அவளுக்குத் தான் தெரியும்.

“ராஷ்மி இங்க பாருடா.. இந்த கல்யாணம் உன் தம்பியோடது.. நீ இருந்து தான ஆகணும்.. உனக்கு சிலது பிடிக்கலனாலும் இந்த பெரிப்பாகாக அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோடா” என்று 54
வயது குழந்தையாய் அவர் கெஞ்சும் தொணியில் கேட்க அவளுக்கோ துக்கம்
தொண்டையை அடைத்தது.

“சரி பெரிப்பா…” என்று கஷ்டப்பட்டு தன் துன்பத்தை விழுங்கிக் கொண்டு  சொன்னாள்.

அவளது பிரச்சினை என்ன என்று சொல்வது அவளுக்கு மிகவும் சங்கடமாக இருந்தது. அதை இவர்கள் ஏற்றுக்
கொள்ளவார்களா என்றும் இருந்தது. இங்கே இப்படி என்றால் அங்கே கீர்த்தனா
ஆதர்ஷினியோ ஹர்ஷாவோடு நடந்த உரையாடலை அசை போட்டபடி வந்தாள். ராஷ்மிகா வந்த விஷயத்தை சொல்லலாம் என்று எண்ணியவள் “அங்க
மறைஞ்சு நிக்கற அளவுக்கு அண்ணா என்ன பண்ணிட்டார்.. எத்தனை நாள் மறஞ்சு இருக்காங்கனு பாக்கலாம்” என்று மனதிற்குள் சூளுரைத்தவள் வீடு வந்ததும் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள்.

அன்று இரவு அஸ்வின் குமார், ராஷ்மிகா, ஹர்ஷவர்தன், கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி அனைவரும் அவரவர் சிந்தனைக்குள் சென்றனர்.