யாழ் 6

IMG-20210214-WA0021-7118062a

யாழ் – 6

அடுத்த நாள் கல்லூரி வந்த சரணையும் ராஷ்மிகாவையும் அவர்களது ஜூனியர் ஒரு பெண் வந்து “அக்கா.. உங்க இரண்டு பேரையும் ஆடிட்டோரியம் வர சொன்னாங்க” என்று சொல்ல..

“யாரு?” – புருவமுடிச்சுடன் ராஷ்மிகா.

“உங்க க்ளாஸ்ல எல்லாரும் அங்க தான் க்கா இருக்காங்க.. உங்க க்ளாஸ் மேட் தான் சொன்னாங்க” என்று
சொல்லிவிட்டு அவள் கிளம்ப…

“நம்மள எதுக்கு டா..” என்று ராஷ்மிகா கேட்க “சரி வா.. மொத்த க்ளாஸும் அங்க தான் இருக்கும் போல” என்ற சரண்..
ராஷ்மிகாவோடு ஆடிட்டோரியம் சென்றான்.

இரண்டு பேரும் உள்ளே நுழைய யாரும் இல்லாததைக் கண்ட ராஷ்மிகா “என்னடா
மொத்த க்ளாஸ்னு அவ சொன்னா.. ஆனா யாரையுமே காணோம்” என்றபடியே உள்ளே நடக்க.. திறந்திருந்த
மூன்று கதவுகளும் அடைக்கப்பட்டது.

கதவு மூடப்படும் சத்தம் கேட்டு இருவரும் திரும்ப ஒரு நாலைந்து ஜிம் பாய்ஸ் போல இருந்தவர்கள் ஜன்னலையும்
சேர்த்து அடைத்துக் கொண்டிருந்தனர். “ஏய் யாரு நீங்க?” என்று கேட்கப் போன
சரணை ஒருவன் அடிக்க.. “சரண்……” என்று அலறி விட்டாள் ராஷ்மிகா.

அவன் அடித்ததில் சரண் உதட்டின் ஓரம் ரத்தம் துளிர்க்க தனது கைக்குட்டையால்
துடைத்தவள் “ஐ வில் கால் தி போலீஸ்” என்று போனை எடுக்க அவளது மொபைலைப் பிடிங்கினான் ஒருவன்.
இருவருக்கும் என்ன நடக்கிறது என்றே புரியவில்லை.. யாரோ எவரோ என்றே தெரியாதவர்கள்.. அதுவும் ரௌடி போல காட்சி அளிப்பவர்கள் கல்லூரியில்
தங்களிடம் ஏன் என்று நினைத்தாள் ராஷ்மிகா. சரணிற்கும் அதே நினைப்பு
தான்.

அப்போது என்று ஸ்டேஜில் ஹூவின் சத்தம் ‘கனீர்’ ‘கனீர்’ என்று நடப்பதைப் போல ஒலிக்க.. இருவரும் திரும்பினர். இடமும் வலமும் தனது ஆறடி முழு  உயரத்திற்கும் நடந்து கொண்டிருந்தவன்  அவனுடைய ஆள் ஒருவனைப் பார்த்து ஆள்காட்டி விரலையும் நடுவிரலையும் சேர்த்தி வைத்தார் போல் மேலே
கையைத் தூக்கி “அனுப்பு” என்பது போல சைகை செய்ய சரணையும் ராஷ்மிகாவையும் இழுத்துச் சென்றனர்.

அப்போது தான் ஸ்டேஜ் ஸ்கீரின் பின்னால் இருந்து சிவாவும் மான்சியும்
வெளிப் பட்டனர். நால்வரையும் ஒரே இடத்தில் லைனாக நிற்க வைக்க அங்கிருந்த ஒரு டேபிளில் போய் ஜம்மென்று ஏறி உட்கார்ந்தான் அஸ்வின்
குமார்.

அவன் தனது கூலர்ஸை கழற்ற அதை வந்து ஒருவன் பெற்றுக் கொண்டான். “இவங்க நாலு பேர் தான நேத்து ராக்கிங்
பண்ணது” என்று ராஷ்மியின் மேல் கண்களை வைத்துக் கொண்டே ஒருவனிடம் கேட்க.. அவன் “ஆமா ஸார்” என்றான்.

தனது ஸ்லீவ்ஸை கை முட்டி வரை மடித்து விட்டவன் “இதுல யாரெல்லாம் என்ன பேசுனிங்க.. லைன்-னா நீங்களே சொல்லுங்க பாக்கலாம்” என்று விரைப்பாகக் கைகளைக் கட்டிக் கொண்டு கேட்க.. அஸ்வின் உட்கார்ந்திருந்த தோரணையே எல்லோருக்கும் பயத்தைக் கிளப்ப ஒருத்தி மட்டும்.. அசையாது முறைத்துக்
கொண்டு நின்றிருந்தாள்.

“ஸார் நாங்க” என்று குரலை லேசாக உயர்த்தியபடி சிவா ஆரம்பிக்க..

“ம்ம் ம்ம்… கேக்கல.. இங்க பக்கத்துல வந்து சொல்லு” என்று செருக்குடன்.. கண்களில் கூர்மையைத் தேக்கிக் கேட்க.. சிவாவின் குரல் அப்படியே பயத்தில்
உள்ளே சென்று நா வறண்டது.

“ஸார்.. இல்ல ஸார் ஜஸ்ட் பேசிட்டு தான் இருந்தோம்” என்று தன்னால் முடிந்த அளவு உள்ளே போயிருந்த குரலை வெளி எடுத்து வந்து சொன்னாள் மான்சி.

“அதுதான் என்ன பேசுனிங்க னு கேட்டேன்” – என்றான் தோரணையாக. அஸ்வின் அதிலேயே வந்து நிக்கவும்
மான்சி வாயை மூடிக் கொண்டாள். மூன்று பேரும் வாயை மூடிக் கொண்டு
நிற்கவும் அஸ்வினே ஆரம்பித்தான்.

“ரைட்.. நான் ஒண்ணு கேக்கறேன் அதுக்கு பதில் சொல்லுங்க” என்றவன் தனது ஆப்பிள் போனை எடுத்தான்.

“இங்க யாரு டிக்டாக் பண்ணுவீங்க?” என்று கேள்வியை நக்கலாக வினவ சிவா, சரண், மான்சியின் பார்வையும் தங்களை
அறியாமல் ராஷ்மிகாவின் மேல் விழுந்தது. ஆனால் ராஷ்மிகாவோ எதையும் உணரா வண்ணம் அஸ்வினை
பார்வையாலேயே முறைத்துத் தள்ளிக் கொண்டு இருந்தாள். மூவரின் பார்வையை உணர்ந்த அஸ்வின் “அட இந்த அல்லி ராணி தானா?” என்று
மனதிற்குள் நினைத்தவனின் முகம் இறுகியது.

“இங்க வா” என்று அழைக்க
ராஷ்மிகாவோ அசையாது நின்றாள். அஸ்வின் அவனது கார்ட் ஒருவனைப் பார்க்க… “ஆ….” என்ற அலறல்
சத்தத்தில் அனைவரும் திரும்ப.. சிவாவுடைய கையைத் தான் ஒருவன்
முறுக்கிக் கொண்டு இருந்தான். “அய்யோ” என்று நினைத்தவள் சிவாவை
நாட நினைக்க..

“ஐ சேட் கம் ஹியர்” என்று மிரட்டலானக் குரல் அஸ்வினிடம் இருந்து உறுமலாக வர.. ராஷ்மிகாவிற்குப் புரிந்தது. மேலும் இப்படியே நின்றால் சிவாவிற்கு இல்லை சரணிற்கு ஏதாவது ஆகும் என்று
நினைத்தவள் அவன் அருகில் கல்லாய் சென்று நின்றாள்.

“ஒரு டிக்டாக் டயலாக் இருக்கு.. இந்தா பண்ணு” என்று ராஷ்மிகா கையில் அஸ்வின் திணிக்க… ராஷ்மிகா
போனையே வெறித்தாள்.

“ஓ… டயலாக் ஆன் பண்ண மறந்துட்டேன்” என்று அஸ்வின் ப்ளே பட்டனை அழுத்த அதில் ஓடிய ஆடியோவைக் கேட்ட நான்கு பேருக்கும்… அதிர்ச்சி. ஏனெனில் அது அவர்கள் நான்கு பேரும் நேற்று
கீர்த்தியிடம் பேசியது. ஒன்றுவிடாமல்  அனைத்தையும் ரெக்கார்ட்
செய்திருந்தாள் அவள்.

“உன் பேர் என்ன னு கேக்கறது நீதான?” என்ற அஸ்வின் கேள்வியில் ராஷ்மிகாவின் முகம் மாறவில்லை.. அப்படியே நிற்க.. அஸ்வின் மூவரின்
பக்கமும் திரும்பினான்.

“இதுல யாரு.. என் தங்கச்சி கிட்ட ஹைட் அன்ட் வெயிட் கேட்டது.. நீயா இல்ல இவனா” என்று சிவாவிடமும் சரணிடமும் கேட்க.. இருவரும் வாயைத் திறக்கவில்லை. அஸ்வின் சரணின் சட்டைக் காலரில் கையை வைக்க “ஸார்
அவன் இல்ல.. நான் தான்” என்று தன்னால் நண்பனிற்கு எதுவும் ஆகிவிடுமோ என்று சிவா உள்ளே புகுந்தான்.

சரணின் சட்டைக் காலரை விட்ட அஸ்வின் “பொம்பளபசங்கக் கிட்ட எப்படிப் பேசணும் னு தெரியாதா?” என்று கேட்டபடியே… தன் முன்னால் நின்றிருந்த சிவாவின் பின் கழுத்தை அழுத்திப் பிடித்தான் அஸ்வின்.

“ஸா.. ஸா.. ஸாரி ஸார்” என்றான் சிவா திக்கித் திணறியபடி. சரணோ ஏதாவது
சிவாவை அடித்துவிடுவார்களோ என்ற
நிலையில் நின்றான். மான்சிக்கோ கண்களில் குளம் கட்டி நின்றது. ராஷ்மிகாவோ அதே நிலை.

“உன் அப்பா லெதர் ஷோ ரூம் கரெக்டா?” என்று கேட்ட அஸ்வின்.. “இன்னொரு தடவ இந்த மாதிரி ஆச்சு.. லெதர் ஷோ ரூமுக்கு கண்டிப்பா.. பையர் ஆக்ஸிடென்ட் ஆகும்” என்று சாதாரண சிரிப்போடு சொல்ல சிவாவிற்கு  உள்ளுக்குள் நடுங்கியே விட்டது.

“அதே மாதிரி தான்.. உன் அப்பா ஜவுளிக்கடை.. உன் அப்பா பிசினஸ் னு.. எதுவும் இருக்காது” என்று சரணையும்..
மான்சியையும் பார்த்து தனது இரும்புக் குரலில் எச்சரிக்க எல்லோரும் தலையை
ஆட்டினர்.

“ரிஷி.. கெட் தெம் ஔட்.. எக்ஸப்ட் திஸ் கேர்ள்” என்று சொல்ல.. மூவரையும் இழுக்க சரணோ பயத்தோடு
ராஷ்மியையும் அஸ்வினையும் மாறி மாறி பார்த்தான் சரண்.

சரணின் பார்வையை உணர்ந்த அஸ்வின் “ரிஷி.. சீக்கிரம்.. கெட் தெம் ஔட்” என்று கட்டளையிட மூவரையும்
தூக்கிப் போகாதக் குறையாக இழுத்துச் சென்றனர்.

அவர்களை வெளியே அனுப்பியவுடன் “ரிஷி.. யூ ஆல் டூ கெட் ஔட்” என்று சொல்ல சம்பளம் வாங்குபவன் பேசாமல் வெளியே சென்று கதவருகில் நின்று விட்டான்.

அவ்வளவு தான் ரிஷி வெளியே சென்ற அடுத்த நொடியே ராஷ்மிகாவின் ஐடி
கார்டை பற்றி அருகில் இழுக்க.. அவளோ தட்டுத் தடுமாறி அவனருகில் நின்றாள். ஐடி கார்டில் உள்ள ராஷ்மிகாவின்
விவரங்களைப் பார்த்தவன் “உன் தகுதி என்னனு என் தங்கச்சிய அதட்டிருக்க?”
என்றான் நக்கலோடு.

“ஓ… அவ்வளவு தகுதி பாக்கறவன் எதுக்கு இங்க சேத்துன?.. யூ.எஸ்… யூ.கே னு
சேத்திருக்கலாம்ல.. இல்ல நீயே ஒரு காலேஜ் கட்டி வச்சிருக்கலாம்ல உன்
தங்கச்சிக்கு” என்று திமிராய் ராஷ்மிகா அவனின் பார்வையை சந்தித்துக் கேட்க..

அவளது ஐடி காட்டை அப்படியே தன் கையில் ஒரு சுற்று அஸ்வின் சுற்ற.. அவனுக்கும் ராஷ்மிகாவிற்கும் சிறிதளவே இடைவெளி இருந்தது.  அவனது நெருக்கத்திலும் கோபப் பார்வையிலும் கொஞ்சம் பயம் எடுத்தாலும் பயத்தை வெளியே
கடுகளவும் காட்டவில்லை ராஷ்மிகா.

ஒரு நிமிடம் தான்.. தன் முகத்தை நிதானத்திற்குக் கொண்டு வந்த அஸ்வின் “சரி ஏதோ டிக் டாக் பண்ண
சொன்னியே என் தங்கச்சிய.. இப்ப என் போன்ல போடறேன்.. நீ பண்ணற” என்று
ராஜதோரணையோடு அங்கிருந்த மேஜையில் ஏறி அமர்ந்தவன் சொல்ல..
ராஷ்மிகாவிற்கு ஆத்திரமாக வந்தது.

“நான் போறேன்.. உன் இஷ்டத்துக்கு ஆட முடியாது” என்று அவள் நகர..அஸ்வினின் சொடக்கு சத்தம் அவளை நிற்க வைத்தது.

“ஏன் என் தங்கச்சிய வேற காலேஜில் சேத்தல னு கேட்டியே.. இது எங்க காலேஜ்
தான்.. பினாமி பேர்ல இருக்கு..” என்று சொல்ல.. இப்போ எதுக்கு இதை சொல்றான் என்று யோசித்த  ராஷ்மிகாவிற்கு விளங்கியது.

“என்ன உன் காலேஜ் னு மிரட்டுறியா?” என்று தைரியமாக நின்று கேட்க..

“உன்ன என்ன பண்ண முடியும்.. நீங்க மேடம் பெரிய ஆளு.. ஆனா வெளில நிக்கற உன் ப்ரண்ட்ஸ் காம்பஸ்
இன்டர்வியூ போக மாட்டாங்க” என்று இரக்கமே இல்லாதவனைப் போலச் சொல்ல ராஷ்மிகாவிற்கு உறைத்தது. அவளிற்குத் தெரியும் சரணிற்கு சொந்த
கம்பெனி ஸ்டார்ட் செய்யும் ஐடியா என்றாலும்.. சிவாவும் மான்சியும் இதை நம்பி இருப்பதை..

ராஷ்மிகா அப்படியே நிற்பதைக் கவனித்தவன் அவள் அருகில் வந்து அவள் சுதாரிப்பதற்குள் அவள் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்து ஒரு செல்பியை எடுத்து விட்டான். அவன் இடுப்பைப்
பிடித்த அதிர்ச்சியில் அவள் உறைந்து அவனைப் பார்க்க.. அது போட்டோவாகப் பதிந்து இருந்தது.

“டெலிட் பண்ணுடா…” என்று ஒருமையில் ராஷ்மிகா கத்த அந்த ஆடிட்டோரியம் முழுவதும் எதிரொலித்தது அவளது குரல்.

அவளது கன்னத்தை அழுத்திப் பிடித்து அவள் முகம் அருகே சென்றவன் “டா போட்ட.. பல்ல உடச்சிடுவேன்” என்றவன்
அவளிடம் இருந்து விலகி “இந்த போட்டோ நீ காலேஜ் விட்டுப் போற வரைக்கும்
என்கிட்ட தான் இருக்கும்.. நீ கிளம்பலாம்”என்று அத்துடன் தன் பேச்சு முடிந்தது போல அவன் கிளம்பிவிட்டான். ஆனால் ராஷ்மிகா தான் சிலை போல் நின்று விட்டாள்.

வெளியே வந்த அஸ்வின் குமார் தனது கூலர்ஸை வாங்கிக் கொண்டு தனது
நடையின் கம்பீரம் குறையாமல் செல்ல சரண்.. சிவா.. மான்சி எல்லோரும் உள்ளே ஓடினர். அவர்களைப் பார்த்தவள்
“மான்சி…” என்று சென்று தோழியை இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள். சரணோ “ஹே.. ராஷ்மி.. ஆர் யூ ஓகே” என்று
ராஷ்மிகாவை அக்கறையாக வினவ தலையை மட்டும் ஆட்டினாள். ஆனாலும்  அவளுடைய உதட்டின் நடுக்கத்தை கவனிக்கத் தவறவில்லை சரண்.

“ஸாரி ராஷ்மி.. என்னால தான் எல்லாம்” என்று மன்னிப்பைக் கேட்டான் சிவா. ஆனால் ராஷ்மிக்கோ மனம்
இறங்கவில்லை.

“டேய்.. நம்ம மேல தப்பில்லை விடு.. நம்ம என்ன ராக் பண்ணோமா.. கூப்பிட்டு பேர்
கேட்டோம்.. சும்மா விளையாட்டுக்கு டிக் டாக் பத்தி நான் கேட்டேன்.. அவ்வளவு
தான்.. விடு” என்றவளுக்கு அப்போது தான் அவர்கள் அவளுடைய கை பேசியை
பிடுங்கியது நினைவிற்கு வந்தது.

“சரண்.. என் ஃபோன் எங்க?” என்று ராஷ்மிகா வினவினாள்.. அவளுடைய தந்தை அவளது 18வது பிறந்த நாளிற்கு
கிப்ட் பண்ண ஃபோன் அது.. அவளுடைய சென்டிமென்ட் ஃபோனும் கூட.

“ராஷ்மி அத அவங்க தர மட்டேன்னு சொல்டானுக” என்று சொல்ல ராஷ்மிகாவிற்கு சொல்ல முடியாத ஆத்திரம் அஸ்வினின் மேல் எழுந்தது. எதைப் பற்றியும் அவள் பேசவில்லை..
முக்கியமாக ஃபோட்டோ விஷயம்.

சரண் மணியைப் பார்க்க அது பத்தைத் தாண்டி இருந்தது. “சரி வாங்க.. இன்னிக்கு க்ளாஸ் போக வேண்டாம்”
என்றவன் ராஷ்மிகாவை வெளியே அழைத்துக் கொண்டு சென்றான். ஆனால் அவளது மனமோ எரிமலையாய் குமுறிக் கொண்டு இருந்தது.

காரில் தனது கன்ஸ்ட்ரக்ஷனிற்கு சென்று
கொண்டு இருந்த அஸ்வினோ
தங்கைக்கு ஃபோன் செய்தான். “தர்ஷு.. இனிமேல் யாரும் உன்ன எதும் சொல்ல
மாட்டாங்க.. ஃபீல் ப்ரீ” என்று தங்கைக்கு தைரியம் மூட்டினான்.

“அண்ணா.. நீங்க எதும் அவங்கள திட்டல தான” என்று அண்ணனின் குணம்
அறிந்தவளாய் கேட்டாள் கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி.

“இல்லடா மா… சும்மா வார்ன் பண்ணி விட்டோம்” என்றவன் “சரி.. லஞ்ச் சாப்பிட்டு தூங்கு.. நாளைல இருந்து ஜாலியா காலேஜ் போ” என்று சொல்ல..

“சரி ண்ணா… பை” என்றுவிட்டு
ஃபோனை அணைத்தாள் கீர்த்தனா. அவளிற்கு நடந்த எதுவும் தெரியவில்லை.

ஃபோனை வைத்த அஸ்வினுக்கோ ராஷ்மிகாவின் நினைப்பு வந்தது. முதலில் தோன்றிய புன்னகை மாறி முகம் இறுக்கத்தைத் தத்தெடுத்தது. அனைத்தும் ராஷ்மிகாவின் மேல் இருந்த
கோபம் தான். நேற்று காலையில் இருந்தே அவனுக்கு அப்படித் தான்
இருக்கிறது. அதாவது நேற்று காலை அவளை அண்ணா நகர் சிக்னலில் பார்த்ததில் இருந்து. நேற்று காலை சிக்னலில் அந்தக் குழந்தையிடம் அவள்
சைகை மொழியில் பேசிக் கொண்டிருந்த போது பார்த்தது அவன் ராஷ்மிகாவை.. அவனுக்கு முதலில் பார்த்த போது இந்த சினிமாக்களில் வருகிற மாதிரி ‘குழந்தைத் தன்மை உள்ள பெண்ணா’
என்று பின்னாடி பாக்ரௌன்ட் மியூசிக் யாரும் வாசிக்கவில்லை. மாறாக ‘இது
என்ன லூசு மாதிரி பண்ணுது ரோட்ல’ என்ற எண்ணமே அவனிற்கு எழுந்து எரிச்சலைக் கிளப்பியது. அதுவும் “பை
அஸு” என்று வலது பக்கம் இருந்து கடைசியாக அவள் தந்த ப்ளையிங் கிஸ்.. அந்தப் பையனின் இடப் பக்கம் இருந்த
அஸ்வினிற்கு திடீரென ஏதோ இதயத்தை அதிரச் செயத்து.

கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் சென்றவன் வேலையில் ஒன்றிவிட.. திடீரென அவர்களது
தியேட்டரில் தீ விபத்து என்று தகவல் வர அங்கே விரைந்தான். அங்கே சென்று
விட்டு என்ன என்று பார்ப்பதற்குள்.. கன்ஸ்ட்ரக்ஷனில் குளறுபடி.
எல்லாவற்றையும் சமாளித்து முடிக்க மணி ஐந்து ஆகிவிட்டது. அப்போது தான் கீர்த்தனாவின் கார் ட்ரைவர்
கூப்பிட்டது அஸ்வினை.. “சொல்லு முத்து” என்று ஃபோனை எடுத்தவன் பேச..

“சார்…” என்றவனுக்கு பல் தந்தி அடித்தது. “சார் நம்ம தர்ஷினி அம்மாவ ஏதோ ஒரு பொண்ணு பேசி ஆடிட்டோரியம்
கூப்பிட்டாங்க.. தர்ஷினிம்மா போன அப்புறம் உள்ள ஒரு பத்து நிமிஷம் இருக்கும்.. வெளிய வந்த தர்ஷினி அம்மா
மூஞ்சில அத்தனை கோபம் ஸார்.. அப்புறம் தான் பாத்தேன் பின்னாலேயே இரண்டு பசங்க இரண்டு பொண்ணுங்க
வந்தாங்க.. ரேக்கிங்கோனு தோணுது” என்று முத்து சொல்லி முடிக்க அஸ்வின்
தனது காரை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டான்.

சிறிய வயதில் இருந்து தூக்கி வளர்த்த தங்கையை யாரும் கடியக் கூட விட மாட்டான். தங்கையை அன்னை  தந்தையை விட அதிக நேரம் கையில் வைத்திருந்தது அஸ்வின் தான். அதற்கு
அவர்களுக்குள் இருந்த 8 வயது வித்தியாசமே காரணம். தங்கையை ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் பொத்திப்
பொத்தி பாதுகாத்தவன்.. தங்கள் வசதிக்கு வெளிநாட்டிலேயே படிக்க
வைக்க முடிந்தும்.. தங்கையின்
பாதுகாப்பு மற்றும் அவளை பிரிய நேரிடும் என்று தங்கள் கல்லூரியிலே சேர்த்திவிட்டான். ஆனால் அதற்கு அவர்களின் தாய் செல்வமணி சில கண்டிஷனும் போட்டார். “இங்க பாரு குமரா.. அவ நம்ம காலேஜ்ல படிக்கிறத
பத்தி எனக்கு ஒண்ணும் இல்ல.. ஆனா அவ அங்க படிக்கிற பொண்ணுக பசங்க
மாதிரியே சாதாரணமா போயிட்டு வரட்டும்.. எந்த காரணத்துனாலையும்
தர்ஷு காலேஜ் சேர்மன் பொண்ணு-னு யாருக்கும் தெரியக் கூடாது” என்க
சரியென்று ஒத்துக் கொண்டான்.

போனை அணைத்தவன் வீட்டிற்கு கிளம்பிச் செல்லும் வழியில் தான் சரணின் காரில் மோதியது. தன் மேல் தவறு இருந்ததால் தான் அவன் காரை நிறுத்தியது.

அதற்குள் அங்கு காலையில் பார்த்த அதே பெண் அவன் முன் வந்து “ஹே.. கண்ண
எங்க வச்சிட்டு ஓட்டிட்டு வர” என்று சண்டைக்கு வர அஸ்வினின் கோபம் ஏறியது.

“எங்க வச்சிட்டு ஓட்டிட்டு வரணும்னு நினைக்கற?” என்று ஏளனமாய்க் கேட்க..
ராஷ்மிகாவிற்கு வாயைப் பிடுங்கியது போல ஆனது.

“மரியாதையா வந்து ஸாரி கேளு” என்று ராஷ்மிகா வாதாட அஸ்வின் கோபம்
கரையைக் கடந்தது.. சின்ன வயதில் இருந்து ராஜகுமாரனாய் வளர்ந்தவனை ஒருத்தி இப்படி அதட்ட அவனிற்கு கண்மண் தெரியாமல் கோபம் வந்தது.

“ஹே.. யாருடி நீ.. ஓவரா பேசற.. அது ஒரு காரு.. அத லைட்டா உரசுனதுக்கு இப்படி குதிக்கற.. இந்தா இதான வேணும்  உனக்கு.. போய் ரெடி பண்ணிக்கோ” என்று தனது டாஷ்போர்டை திறந்து
பணத்தை எடுத்து ராஷ்மிகா கையில் திணிக்க அவ்வளவு தான்.. அவளின் தன்மானத்தை அவன் தூண்டி விட்டு
விட்டான்.

“பணம் இருக்க திமிரா டா..” என்று காய்ந்தவள் “பேஸிக் மேனர்ஸ் கூட இல்ல.. நீ எல்லாம் வேஸ்ட்” என்று அவன்
தந்த பணத்தை அவன் மேலேயே வீசிவிட்டு சரணை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள் ராஷ்மிகா. மற்ற நேரமாக
இருந்திருந்தால் நடந்திருப்பதே வேறு.. இப்போது அங்கே தங்கை வேறு அழுது
கொண்டிருப்பாளோ என்பது நினைவு வர.. ராஷ்மிகா மேல் உள்ள கோபத்தை காரின் மேல் காண்பித்தான்.

வீடு வந்தவன் நேராக தங்கையின் அறைக்குச் செல்ல.. அறைக் கதவைத்
திறந்தவன் முகம் கோபத்தில் வாடி உட்கார்ந்திருந்த தங்கையைக் கண்டு
திகைத்தான். “தர்ஷு.. என்ன ஆச்சு” என்று தங்கையின் அருகில் சென்று ஆறுதலாய் தோளில் கை போட்டு
உட்கார்ந்தவன்… தங்கையின்
அமைதியைக் கண்டான்.

“என்ற ஆச்சுன்னு சொன்னா தான தர்ஷு தெரியும்” – என்று தலையை வருடிவிட்ட படிக் கேட்க.. தனது ஃபோனை எடுத்து அந்த ரெக்கார்டிங்கை போட்டுக் காண்பித்தாள் கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி. எதற்கும் என்று அவள் ரெக்கார்ட் செய்தது இப்போது உதவியது அவளுக்கு.

“இது எங்க.. நம்ம காலேஜ்ல நடந்ததா?” என்று கோபம் கொப்பளிக்க தங்கையிடம்
கேட்க அவளோ ஆம் என்பது போலத் தலையை ஆட்டினாள்.

“நம்ம ஸ்டூடன்ட்ஸா?” என்று கேட்க.. கீர்த்தனா ஆதர்ஷினி ஆமாம் என்று தலையை அதற்கும் ஆட்ட.. ஃபோனை
எடுத்துக் கொண்டு பால்கனி பக்கம் சென்றான் அஸ்வின் குமார்.

அஸ்வின் குமார் காதில் ரெக்கார்டிங்கில் கேட்ட ஒரு பெயர் நியாபகம் இருந்தது..
அதாவது சரண்.. “சரி விடு ராஷ்மிகா” என்று சொன்னது. உடனே காலேஜில்
பொறுப்பான பகுதியில் இருக்கும் ஒருவருக்கு ஃபோன் செய்தவன் ராஷ்மிகாவின் பெயரைச் சொல்லி
விஷயத்தைத் தெரிவிக்க… அவரோ “ஸார் நம்ம காலேஜ் ல இரண்டு ராஷ்மிகா இருக்காங்க” என்றார்.

உள்ளே நுழைந்தவன் “தர்ஷு.. ராஷ்மிகா பாக்க எப்படி இருப்பா? ஏதாவது அடையாளம்?” என்று கேட்க.. “அவ ஐடி கலர் டேக் கலர்.. ரெட் அண்ணா” என்றாள் கீர்த்தனா. ஏனென்றால் அவர்கள்
கல்லூரியில் ஒவ்வொரு
டிபார்ட்மெண்டிற்கும் ஒவ்வொரு கலர் டேக். அஸ்வின் அதைத் தெரிவிக்க.. அந்த வகுப்பின் மொத்த பேருடைய ஃபோட்டோ மற்றும் டீடெயில்ஸ் வந்தது.

முதலில் ராஷ்மிகாவின் ஃபோட்டோவைத் தேடி எடுத்தவன் அவளது
புகைப்படத்தைப் பார்த்து அதிர்ந்தான்.. இவளா? என்று.. “தர்ஷு.. ஷீ இஸ் தட் கேர்ள் ரைட்?”என்று கேட்க.. “ஆமா
அண்ணா” என்றாள்.

“மத்த மூணு பேர் யாரு?” என்று கேட்க.. நான்கு பேரையும் பெயரோடு குறித்துக்
கொண்டான் அஸ்வின் குமார். ராஷ்மிகா பேசிய பேச்சு முழுதும் அவனது மூலையில் ஓட ஆத்திரம் தான் வந்தது
அவனிற்கு. ஒரு பெண்ணிற்கு எப்படி இப்படித் திமிர் இருக்கலாம் என்று. அவள்
கொஞ்சம் கூட குரலை அவனிடம் இறக்காமல் ஒரே தொணியில் பேசியது.. அதுவும் ஒரு பெண் என்று நினைத்து
அவள் மேல் வெறுப்பை வளர்த்துக் கொண்டான். அதுதான் அவன் அப்படி நடந்து கொண்டான் அடுத்த நாள்
அவளிடம். ஆனாலும் அவனிற்கு அவ்வளவாக திருப்தி இல்லை அதில்.
ராஷ்மிகாவை ஏனோ சும்மா விடவும் அவனிற்கு மனம் இல்லை. அவளின் திமிரை ஆட்டம் காண வைக்க
எண்ணினான்.

“எனக்கு வேணாம் போம்மா..” என்று வீட்டில் எரிந்து விழுந்து கொண்டிருந்தாள் ராஷ்மிகா.

“வந்ததுல இருந்து ஒண்ணும் சாப்பிடல நீ.. இந்த பாலையாவது குடி ராஷ்மி” என்று அதட்ட அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தாள்.

மகளின் முகத்தை உற்று கவனித்தவர் அப்போது தான் அந்த பிடிவாதத்திற்குள்
ஒழிந்திருந்த முக வாட்டத்தை கவனித்தார். “ஏன்டி.. ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்க?” என்று அருகில் அமர்ந்தவர் அவளது தாடையை திருப்பிக் கேட்க.. தலையைப் பிடித்தபடி
உட்கார்ந்தாள் ராஷ்மிகா.

இரண்டு நொடி அமைதி காத்தவள் “அப்பா வாங்கிக் குடுத்த ஃபோனைத்
தொலைச்சுட்டேன் மா” என்றவளின் குரலிலேயே தெரிந்து கொண்டார் கல்யாணி மகள் எவ்வளவு வாட்டத்தில் இருக்கிறாள் என்று. இருந்தாலும் மகளின் அலட்சியம் அவருக்குப்
பிடிக்கவில்லை.

“என்ன ராஷ்மி இது.. இப்படியா அசால்டா இருப்ப..” என்று சிறிது கடிந்தவர் “சரி விடுடி.. வேற வாங்கிக்கலாம்” என்று
மகளை சமாதானம் செய்து பாலைப் பருக வைத்தவர் “சரி அப்பா வரட்டும் நைட் வெளில சாப்பிட போலாம் சரியா?” என்று சொல்ல அம்மாவிற்காக சிரித்து வைத்தாள். மனதிற்குள் ஃபோன் போன
கவலை ஒரு பக்கம் என்றால் அவன் எடுத்த போட்டோவை நினைத்து ஒரு பக்கம் மனம் சோர்ந்தாள்.

“ராஷ்மி அப்பா இன்னும் அரை மணி நேரத்துல வந்திடுவாரு.. ரெடியா இரு” என்று கல்யாணி சொல்ல போய்க் கிளம்பிக் கீழே வந்தாள் ராஷ்மிகா.. பிஸ்தா நிற பச்சை சுடிதார் டாப் மற்றும் வெள்ளை தங்க நிற பான்ட் துப்பாட்டாவிலும்.. அதற்கு ஒற்றைக் கல் வைத்த தோடும்.. கையில் சன்னமான
ப்ரேஸ்லட்.. மெல்லிய செயின்.. லைட்டான மேக்கப் என்று மகள் ஜொலிக்க.. அவளின் அழகில் கர்வம் கொண்டவருக்கு உள்ளுக்குள் ஏதோ பிசைந்தது.

வீட்டிற்கு வந்த சக்திவேலும் மகளின் முகவாட்டத்தை கவனித்து விட்டு “ராஷ்மி மா.. ஃபோன் தான விடு.. அப்பா ஒரு
ஐஞ்சு நிமிசத்துல ரெடி ஆயிட்டு வந்திடறேன்.. வெளில போலாம்” என்றவர் ஐந்து நிமிடத்தில் ரெடி ஆகி வந்தார். அவர்கள் சென்றது
சோழிங்கநல்லூரில் உள்ள ஒரு ரூஃப் டாப் ரெஸ்டாரன்ட்.

அங்கு போயும் பெற்றோருக்காக முகத்தை நன்றாக வைத்திருந்தாலே
தவிர உண்மையான சந்தோஷத்துடன் அவளால் இருக்க முடியவில்லை. அதை
உணர்ந்த சக்திவேல் “ராஷ்மி குட்டி.. இந்தா அப்பா உனக்கு ஒண்ணு வாங்கினேன்” என்று டேபிள் மேல் எடுத்து வைத்தார் ஒரு கவரை.

கவரை பிரித்த ராஷ்மிகாவிற்கோ
ஆச்சரியம்.. அதில் முப்பத்தி ஆறாயிரம் மதிப்புள்ள நியூ மாடல் மொபைல் பாக்ஸ்
இருந்தது. “அப்பா..” என்று வாயைப் பிளக்க அவரோ புன்னகைத்தார் மகளின்
முகம் மாறியதால். மனைவி மாலை ஃபோன் பண்ணி விஷயத்தைச் சொல்ல
டிபார்ட்மெண்டல் ஸ்டோரில் இருந்து கிளம்பியவர் நேரே சென்றது ஒரு புது ஃபோனை வாங்கத் தான். அருகில்
உட்கார்ந்திருந்த தந்தையைக் கட்டி தோளில் சாய்ந்தவள் “ஸாரி அன்ட் தேங்க்ஸ் ப்பா” என்றாள் புன்னகையோடு.

“எப்போமே நீ சிரிச்சுட்டே இருக்கணும் டா” என்று சொல்ல கல்யாணிக்குத் தான்
“இவ கல்யாணம் ஆகிப் போகும் போது என்ன அட்டகாசம் பண்ணப்
போறாங்களோ” என்று எண்ணி பெருமூச்சை விட்டார்.

“பர்ஸ்ட் செல்பி நம்ம மூணு பேரும் எடுக்கலாம்” என்று ராஷ்மிகா சொல்ல மூவரும் எழுந்து நின்று ஒரு செல்பியை
எடுத்தனர்.

பின் ஆர்டர் செய்த உணவுகள் வர ராஷ்மிகா அனைத்தையும் மறந்து தான் போனாள். தந்தை தாயுடன் உட்கார்ந்து சப்புக் கொட்டிக் கொண்டு சாப்பிட்டு
முடித்தவள் கையைக் கழுவிக் கொண்டு வர.. சக்திவேலும் கல்யாணியும் எழுந்து  சென்றனர் அடுத்து.. அதற்குள்
தொழிலில் தெரிந்த ஒருவரை பார்க்க நேரிட மனைவிக்கு அறிமுகம் செய்து கொண்டு அவரிடம் பேசிக் கொண்டு
இருந்தார் சக்திவேல்.

இங்கே ஒருத்தி சும்மா உட்காரப் பிடிக்காமல் போனை எடுத்து தன்னைத் தானே செல்பி எடுக்க ஆரம்பித்தாள். சில செல்பிகளை எடுத்து முடித்தவள் போட்டோவைப் பார்வையிட.. ஏதோ வித்தியாசமாகத் தெரிய போட்டோவை ஜூம் செய்து நன்றாக ஊன்றி கவனித்தாள். இவர்களுக்கு பின்னால்
இருந்த இரண்டு பேர் உட்காரக் கூடிய டேபிளில் தான் அஸ்வின் குமார் உட்கார்ந்து இவளை கழுகு பார்வை
பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்.

அவன் இவர்களுக்கு முன்னாடியே வந்து
உட்கார்ந்திருந்தான் நண்பன் தேவாவைப் பார்ப்பதற்காக.. தேவா ஃபோன் செய்து
ட்ராஃபிக்கில் இருப்பதால் வரத்
தாமதமாகும் என்று சொல்ல
அவனிற்காகக் காத்திருந்தான் அஸ்வின். அப்போது தான் அங்கு வந்தாள் ராஷ்மிகா. ரூஃப் டாப் என்பதால் காற்றில்
ஃப்ரீ ஹேரும் துப்பட்டாவும் பறக்க வந்தவளைப் பார்த்தவன் அவளையே
தான் துளையிடும் பார்வையால் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அதையும்
நம் சண்டிராணி கண்டுபிடித்து விட்டாள்.

ராஷ்மிகா திரும்பி அவனை முறைக்க அஸ்வினால் சும்மா இருக்க முடியவில்லை. இரண்டு கைகளையும் சோபாவில் இரண்டு பக்கமும் வைத்து கால் மேல் கால் போட்டு திமரோடும் அதே
சமயம் ஆளுமையோடும்
உட்கார்ந்திருந்தவனைப் பார்த்தவளுக்கு “ஹோட்டல் ஓனர் மாதிரி எப்படி
உக்காந்திருக்கான் பாரு” என்று மனதிற்குள் நினைத்து மண்டையில் புகைச்சலை ஏற்றிக் கொண்டாள்.

சும்மா பார்த்ததிற்கா இந்த முறைப்பு என்று நினைத்தவன் அவளை மேலும் வம்பிற்கு இழுக்க எண்ணினான் அஸ்வின். கண்களை கூர்மையாக வைத்தவன் ‘டப்’ என்று ராஷ்மிகாவைப்  பார்த்துக் கண்ணடிக்க.. “சை.. கருமம் டா சாமி” என்று முணுமுணுத்து உதட்டைச்
சுளித்து திரும்பி விட்டாள் ராஷ்மிகா.

பின் சக்திவேலும் கல்யாணியும் வர அங்கிருந்து பெற்றோருடன் நகர்ந்தாள்
ராஷ்மிகா.. ஆனாலும் அஸ்வினின் கண் தன்னைத் தொடர்வதை உணர்ந்தாள்
ராஷ்மிகா. “முழிய பிதுக்கிருவேன் டா கேடி சோடா” என்று மனதிற்குள்
அஸ்வினைத் திட்டிக் கொண்டே வந்தவள் எதிரில் வந்தவனை மறந்து இடித்து
விட்டாள்.