💙இருளை ஈர்க்கும் ஒளி 💙

eiFC8EY29611-a69aea5c

பயம், பதட்டம் என்னும் இருளை, ‘தன்னம்பிக்கைஎன்னும் ஒளி கொண்டு விரட்டலாம்”.

“அம்மா…… என் பர்ஸ் எங்கே….?அம்மா…… என் போன் எங்கே….?அம்மா…. என்னமா பண்றீங்க எவளோ நேரமாய் கத்திட்டே இருக்கேன்” , எனத் திரும்பியவள் தன்னையே பார்த்த படி நின்றிருந்த அன்னையைக் கண்டு மேலும் கோபமானாள்.

“ஏம்மா நான் ஒருத்தி இங்க டென்ஷனாய் கத்திட்டு இருக்கேன் நீங்க என்னடானா சினிமா பார்க்குறா மாதிரி என்னையே பார்த்துட்டு நிக்குறீங்க….”

“பின்ன என்னடி காலேஜ் அப்ளிகேஷன் பார்ம் கொடுக்க போற ஆல்ரெடி அத நிரப்பியாச்சு,போய் குடுத்துட்டு வரணும் அதுக்கா இப்படி அலப்பறைய கூட்ற என்னமோ போருக்கு போற மாதிரி”.

இப்படி தான் எங்க கிளம்பினாலும் அவள் தாய் லட்சுமியை  ஒரு வழி பண்ணிவிட்டுத் தான் செல்வாள் தியா.. அந்த வீட்டின் இளவரசி, ஒரே செல்ல மகள்.

லட்சுமியும் அவளைப் பற்றி  அறிந்ததால் அவளுக்குத் தேவையானதைப் பார்த்துப் பார்த்து செய்வார்.

 அதே போல் இப்போதும் அவள் கேட்ட அனைத்தும் எடுத்துத்  தந்து ஒரு தாயாய் அவள் டென்ஷன்னை குறைக்க அவள் கைகளைப் பிடித்து “கவலைப்படாதே செல்லம், கண்டிப்பா உனக்கும் மித்துக்கும் அங்கே இடம் கிடைக்கும்”என்று ஆறுதல் கூறினார்.

அவரை கட்டிக்கொண்டு செல்லம் கொஞ்சி, எடுத்து வைத்த டிபனை சாப்பிடச் சென்றாள் தியா.

அதுவரை அவர்களின் உரையாடலில் கலந்துகொள்ளாமல் ரசித்துக் கொண்டிருந்த ராமச்சந்திரன் தன் மனைவியைப் பார்த்து “லட்சு….. என் செல்ல குட்டி….இன்னும் எனக்குக் காபி கொடுகளையே….?” என்றபடி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த மகளின் அருகிலிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தார்.

ராமச்சந்திரன் பிரபல வங்கியில்  மேலாளராக வேலை பார்க்கிறார். பணியில் மிகவும் நேர்மையானவர் கூடவே கண்டிப்பும் உண்டு. ஆனால் வீட்டில் கலகலப்பானவர்.

“ஆரமிச்சிட்டீங்களா என்னடா பொண்ணு மட்டும் நம்பல ஏலம்  போட்டுட்டு இருக்காளே அப்பாவை இன்னும் காணுமேனு நினைசேன்….”

“என்ன லட்சு… நான் போய் உன்ன ஏலம் போடுவேனா!! நீ எப்பவும் எனக்கு மட்டும் தான் செல்லம்” , எனக் காதல் பார்வையை வீசினார் சந்திரன்.

“ச்சி…!! போங்க உங்களுக்கு வேற  வேலையே இல்ல இப்ப தான் ஐயா டீன் ஏஜ் பையன் மாதிரி…..”, என்று அவர் வாக்கியத்தை முடிப்பதற்குள்

தியா முந்திக்கொண்டு “வழியிறிங்கனு சொல்றாங்கப்பா”, என்று தன் தந்தையை வாரினாள்.

“தியாம்மா நீ சொன்னாலும் சொல்லலானாலும் என் லட்சு செல்லத்துக்கிட்ட வழியிறது  எனக்குப் பெருமை தான்”, என தன் சட்டை காலரைத் தூக்கிவிட்டார் சந்திரன்.

“உங்க இரண்டு பேருக்கும் வேற வேலையே இல்ல, அப்பா பொண்ணு மாதிரியா பேசுறீங்க”,  என்று திட்டிவிட்டு காபி போடச் சமையல் அறைக்குள் சென்றார் லட்சுமி.

“என்ன தியாம்மா, இப்படி தான் அம்மாவிடம் திட்டுவாங்காதா சோ பேட்”.

“அப்பா, அம்மா உங்களையும் தான் சொன்னாங்க”.

“சீச்சீ!! உனக்கு அம்மாவைப் பத்தி  தெரியலை”.

“என்ன தெரியலை உங்கள  பாத்து முறைச்சிட்டு போறதா”.

“அது முறைப்பு இல்லடா நான் சொன்னதில் வந்த வெட்கம்”.

அவர் சொன்னது உண்மையே, லட்சுமி வெக்கத்தில் செவத்த  தன் முகத்தை மறைப்பதற்குத் தான் இவர்களைத் திட்டிவிட்டு சமையலறைக்குச் சென்று வெட்க சிரிப்பு சிரித்துக் கொண்டிருத்தார்.

என்னடா பொண்ணு காலேஜ் போற வயசுலயும் இப்படி காதலிச்சிட்டு இருக்காங்களே அப்போ சின்ன வயசுல எப்படி  இருந்துருப்பாங்க கண்டிப்பா இவங்க காதல் திருமணம் தான்னு நினைக்காதீங்க முழுக்க முழுக்க இது பெரியவர்கள் பார்த்து நிச்சயம் செய்த திருமணம் தான், திருமணத்துக்கு அப்புறம் தான் இவளோ லவ்ஸ்…..

இப்படி தியா வீட்டின் காதல் கதை ஓடிக்கொண்டிருக்க “தியா……….!! கிளம்பிட்டியா……..??”, என ஏழு சுரத்தில் கத்திக்கொண்டே வந்தாள் மித்து என்கிற மித்ரா தியாவின் உயிர்த் தோழி.

மித்துவும் தியாவும் சிறுவயது தோழிகள் சென்னை திருவான்மியூர் பகுதியில் பாரதிதாசன்  நகரில் அடுத்தடுத்த தெருக்களில் வசித்து வருகின்றனர். ஒரே பள்ளியில் படித்தவர்கள் இப்பொது ஒரே கல்லூரியில் படிக்க விண்ணப்பிக்க இன்று செல்கிறார்கள்.

உள்ளே வந்தவள் ராமச்சந்திரனைப் பார்த்து “என்ன அங்கிள் உங்க லவ் ஸ்டோரியை ஆரமிக்கலையா”.

“வாம்மா மித்து, எங்க உங்க  ஆண்ட்டி ஒத்துழைச்சா தானே!!”.

அதற்குள் மித்துவின் குரல்  கேட்டு இரண்டு டம்ளர் காபி கலந்து வந்த லட்சுமி ஒன்றை ராமச்சந்திரனிடமும் மற்றொன்றை மித்துவிடமும் நீட்டிக் கொண்டே “இன்னும் முடியலையா உங்க கதை”, என்று கணவனைச் செல்லமாக முறைத்தார்!!

“ச்சே இன்னைக்கி எபிசொட்  மிஸ் பண்ணிட்டேன்டி” .

“நீ ரொம்ப லேட்டி இப்போ தான் மணிரத்னம் சார் லவ் சீன்லாம் முடிச்சது”, என்று தன்  தோழியை நோக்கி வந்தாள் தியா.

“மித்து சாப்டியாமா, இரு இட்லி எடுத்துட்டு வரேன் இன்னைக்கி உனக்கு பிடிச்ச கார சட்னிதான் நம்ப வீட்ல..”.

இதுதான் லட்சுமி மித்துவையும் தியாவையும் ஒன்றாகத் தான் பார்ப்பார். அதனால்  மித்துக்கும் அவரை மிகவும் பிடிக்கும்.

“இருக்கட்டும் ஆண்ட்டி இப்போ தான் சாப்பிட்டு வரேன் பட் பரவால உங்க ஆசைக்காக ஒன்னு குடுங்க “.

“ ஐயோ!! ரொம்ப தான்டி பெருந்தன்மை உனக்கு ”, என தியா அவளைக் கிண்டலடிக்க அதைக் காதில் வாங்காமல் மூன்றாவது இட்லியை உள்ளே தள்ளிக் கொண்டிருந்தாள் மித்து.

பின் இருவரும் சந்திரன் லட்சுமியிடம் சொல்லிக்கொண்டு தியாவின் ஸ்கூட்டியில் புறப்பட்டார்கள்.

கல்லூரிக்குள்  நுழைத்தவர்களை நீண்ட வரிசை வரவேற்றது. அதில் சென்று அவர்களும் ஐக்கியம் ஆனார்கள்.

அவர்கள் வரிசையில் நிற்கும் நேரம் நாம் தியாவைப் பற்றிப் பார்ப்போம், “பெண்களில் சற்று உயரம் சிறிது பூசினாற்போன்ற உடல்வாகு, பெரிய கண்கள் அதில் மை திட்டி இருந்தாள் அந்த மை அவள் கண்களை  இன்னும் அழகாய் காட்டியது தன் நீண்ட கூந்தலை ஒன்று சேர்த்து ஒரு கிளிப்பினில் அடக்கியிருந்தாள் அவள் ரோஜா நிறத்திற்குப் பொருத்தமான ஆழ்ந்த நீல நிற சுடிதார்,காதுகளில் அதே நிற கம்பல்  அணிந்து, நெற்றியில் சிறு கல் பொட்டு வைத்து அழகின் மறு உருவாய் இருந்தாள்”.

அவள் அருகில் நின்ற தோழி மித்துவும் அழகில் குறைந்தவள் இல்லை தியா என்னதான் “சாப்பாடுராமி” எனச் சீண்டினாலும் அவள் ஓல்லிக்குச்சி உடம்புகாரி தான் தேன் வண்ண கலையான முகம் அவளுடையது.

“இந்த யூனிவர்சிட்டில நமக்கு சீட் கிடைச்சிடும்ல தியா”, எனச் சிறு பயத்துடன் வினவினாள் மித்து.

“கண்டிப்பாடி இரண்டு பேருமே நல்ல பெர்ஸன்ட் வைத்து இருக்கோம் அப்புறம் என்ன”, எனத் தோழியை தேற்றினாள்.

இப்படி தோழிகள் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருப்பதைக்  கேட்ட அருண் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தான், பார்த்தவனின் கண்கள் பெரிதாகின!!!! ‘இவ எங்க இங்க, இவளும் இதே காலேஜா????’ என்று அருகிலிருந்த ஆண்கள் வரிசையில் நின்றபடி யோசனையில் ஆழ்ந்தான் அருண்.

(அருணின் இந்த ஆச்சர்யத்திற்கு காரணம் யார்?, அடுத்த எபில பாக்கலாம்)