Kandharva Loga - 24

Thendral

Administrator
Author
#1
கந்தர்வ லோகா 24

தனது அறைக்குள் நுழைந்த லோகா , மலைத்துப் போனாள். அவனது பிறந்த நாள் பரிசு அவளுக்காக அங்கே காத்திருந்தது. இதை அவளது அறையில் ஏற்பாடு செய்யத் தான் மூன்று மணி நேரம் வெளியே தன்னை அழைத்துச் சென்று நேரத்தை கடத்தியிருக்கிறான். அவள் இங்கேயே இருந்திருந்தால் அது சர்ப்ரைஸாக இருந்திருக்காதே.

அந்த அறையைச் சுற்றி நோட்டமிட்டவளால் பிரமிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அவளது அறையை ஒரு நாட்டு ராணியின் அறை போல மாற்றியிருந்தான்.கட்டில் மெத்தை முதல் அங்கிருந்த நாற்காலி , டேபிள் சேர் வரை அனைத்தும் அரண்மனையில் ஒரு ராணி பயன்படுத்துவது போல இருந்தது. கீழே போடப் பட்டிருந்த கம்பளம் கூட சிவப்பும் மஞ்சளும் கலந்து ராஜா காலத்து பாணியில்!

அவளது மெத்தையைச் சுற்றி மெல்லிய திரைச்சீலை . அதில் நான்கு பக்கமும் பனிப் பெண்கள் சாமரம் வீசுவது போல அமைந்த டிசைன். அருகே வெள்ளியில் அமைந்த பழத்தட்டு, நீர் அருந்தும் நீண்ட முகப்புபைய ஜாடி , அதனுடன் கூடிய அழகிய வெள்ளி டம்ளர்!

அவளது மர பீரோக்கள் அகற்றப் பட்டு புதிதாக வடிவமைக்கப் பட்ட வேலைபாடுகள் அமைந்த பீரோ. இல்லை அது பீரோ இல்லை. அழகிய பெட்டகம்.

அவள் வீட்டில் அணிய அழகிய செருப்பு. அதில் பலவித கற்கள் பாதிக்கப்பட்டு காட்சியளித்தது.

அங்கிருக்கும் சுவரிலும் அவள் கண்டது, ஒரு அழகிய வால்பேபர். அந்தபுற மாடத்திலிருந்து வெளியே உள்ள தோட்டத்தைப் பார்ப்பது போல இருந்தது.

பெரிய தூண்கள் அமைந்த நடைபாதை, அதைத் தாண்டிச் சென்றால் சிறிய தொட்டி, அதில் நீர் நிரம்பி ராணி குளிப்பதற்கு வசதியாக இருக்க, இரு மீன்களின் வாயிலிருந்து தண்ணீர் கொட்டுவது போல அமைந்திருந்தது.

சுற்றிலும் அழகிய மரங்களிலிருந்து பூக்கள் அந்த இடத்தில் காற்றில் பறந்து சிந்தியது போல இருந்தது. இது ஒரு அருமையான ஓவியம். அனைத்தும் நேரில் காண்பது போல தத்ரூபமாக வரையப் பட்டிருந்தது. இதை வரைந்த ஓவியரை பாராட்ட வாரத்தைகளே இல்லை.

அதற்கு மேல் இதை தேர்ந்தெடுத்து அவளுக்காக அவளது அறையை இப்படி மாளிகையாக மாற்றிய விஷ்வாவை என்ன சொல்லவது. அவள் மேல் எவ்வளவு அன்பிருந்தால் அவளை ராணி மாதிரி நினைத்து இதைச் செய்திருப்பான்.

நினைக்க நினைக்க அவளுக்கு உள்ளம் பூரித்தது. எல்லாரும் திருமணத்திற்குப் பிறகு ராணி போல் பார்த்துக் கொள்வதாக சொல்வார்கள் தான்.

ஆனால் இவனோ காதலைச் சொல்லும் முன்பே ராணி போல நினைக்க வைத்துவிட்டான்.

‘ காதலிக்கறேன்னு சொல்ல மாட்டான், ஆனால் அதை காட்ட மட்டும் பல வழிகள் கிடைக்கும் இவனுக்கு. ஸ்வீட் ராஸ்கல்!’ மனதில் சலித்துக்கொண்டாள்.

அவளுக்கும் அவனிடம் சொல்ல மனம் வரவில்லை என்பதை அவள் உணரவில்லை. இருவரும் இறங்கிவருவதாக இல்லை.

அவன் தான் அப்படி என்றால், இவளையும் அவனைப் போலவே மாற்றிவைத்திருந்தான். ‘அதை செய்யாதே.. இதை செய்யாதே.. யாரிடம் எப்படி பேச வேண்டும்’ என்பது முதற்கொண்டு அவனது எண்ணம் அவளிடம் பிரதிபலிக்கும்.

தொட்டில் பழக்கம் என்பதற்கு ஏற்ப அவளாலும் அதை மாற்றிக் கொள்ள முடியவில்லை.

அது அவர்களுக்கே இப்போது வினையாகிக் கொண்டிருந்தது.

‘நான் குவீன் மாதிரி மாளிகைல வாழனும்’. சிறு வயதில் அவள் எப்போதோ சொன்ன விஷயம் இது. அதை இன்று அவன் நிறைவேற்றி விட்டான். அவளுக்கு அவனை நினைக்கும் போது அவன் அவள் மீது வைத்திருக்கும் அன்பின் ஆழம் என்னவென்பது புரிந்தது.

ஓடிச்சென்று அந்த மெத்தையில் படுத்துக் கொண்டு பார்த்தாள். மின்விசிறியை ஓட விட்டதும் அதிலிருந்து பூவிதழ்கள் உதிர்ந்து அவளை வரவேற்றது. அந்தக் காற்றில் ஆடும் மெத்தையைச் சுற்றி அமைந்த திரை ஆட , அதில் இருந்த பெண்கள் அங்கும்மிங்கும் அசைந்து சாமரம் வீசினர்.

அவளுக்குக் குதூகலமாக இருந்தது. கட்டிலின் அருகில் இருந்த டேபிளில் ஒரு பட்டுத்துணி போர்த்தப் பட்டு ஒரு பார்சல் இருந்தது. அவள் கண்களில் அது பட, ஆவலாக அதைத் திறந்து பார்த்தாள்.

ஒரு அழகிய பட்டுப் புடவை அவள் கண்களைப் பறித்தது. குங்கும நிறத்தில் இருந்த அந்தப் புடவை அவளுக்கு மிகவும் பிடித்தது. அதற்குப் பொருத்தமாக டோரி வேலைபாடுகள் செய்த ரவிக்கையும் இருந்தது.

அதை கையில் எடுத்தவள் கண்ணாடி முன் நின்று தன் மேல் வைத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்தார் மஞ்சுளா.

அவளது கையில் இருந்த புடவையைப் பார்த்து,

“ அட! எவ்வளவு அழகா இருக்கு, இங்க குடு!” என்று கையில் வாங்கிப் பார்த்தார்.

“ விஷ்வாவுக்கு நல்ல ரசனை. அழகா செலக்ட் பண்ணிருக்கான். அளவு மட்டும் தான் வாங்கிட்டு போனான், ஆனா இவ்வளவு வேலை செஞ்சு ரவிக்கை இருக்கும்னு நான் எதிர்பாக்கல. இந்த அறை முழுசும் அவனது டிசைன் தான் லோகா. நீங்க போனதும் ஒரு அஞ்சாறு பேர் வந்தாங்க. மட மட ன்னு வேலை செஞ்சாங்க. ரெண்டு மணி நேரத்துல எல்லாத்தையும் முடிச்சுட்டு கிளம்பிட்டாங்க. எவ்வளவு அழகா இருக்கு! இப்படி ஒரு டிசைன் நான் எங்கயும் பார்த்ததில்ல. “ அவர் சொல்லிக்கொண்டே போனார்.

லோகாவின் மனம் அவனை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது. அவளது மனம் மெல்ல மெல்ல அவனை உணர்ந்தது.

‘இத்தனை நாள் இந்த மனம் இப்படி இல்லையே!’ என அவள் யோசிக்கும் போதே

அந்த நொடி ‘ அது எனக்காகவே இப்போது பக்குவப் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது அழகே!’ என்று சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் அதீந்த்ரியன்.

“நீ காதலை உணரத் தொடங்கிய தருணம், அதை நான் என் பக்கம் திருப்பிக் கொள்வேன். இனி எந்த சக்தியாலும் என்னைத் தடுக்க முடியாது. இத்தனை நாள் காத்திருந்து உன்னை விட்டுச் செல்வேனா!” அவன் அங்கே அதீ காத்திருந்த காலம் முடிந்த மகிழ்ச்சியில் ஆடிக் கொண்டிருந்தான்.

யாழிசையும் , குழலிசையும் எழுப்பி நடனமாடி கழித்தான்.

“ இப்போது அவள் குமரி ஆகிவிட்டாள். எப்போது ஒரு பெண் மற்றவனை பற்றி காதலாக சிந்திக்க ஆரம்பிக்கிறாளோ அப்போதே மனப்பக்குவம் வரத் தொடங்கி விடுகிறது.

இதோ எனக்கான காலம் நெருங்கி விட்டது. “ அவனுக்குள் அவளை எதிர்கொள்ளும் ஆர்வம் மிகுந்தது.

அவளோ அங்கே விஷ்வாவுக்கு போன் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

முதல் ரிங் போனதுமே போனை எடுத்தவன்,

“ சொல்லு டி. என்ன ?!” குறும்புடன் கேட்டான்.

அவனது கேள்வியில் அவள் நன்றி சொல்லவந்தது கூட சொல்ல முடியாமல், எப்படி சொல்வது என்று தவித்தாள்.

“ என்ன னா? “ அவளும் கேட்க,

“ நீ தான பண்ண.. போன் எடுத்தா என்ன ன்னு தான் கேட்பாங்க! “ அவளே சொல்ல வேண்டும் என்று நினைத்தான்.

“ ம்ம்ம்... ரூம் நல்லா இருக்கு ... தேங்க்ஸ்! “ சலித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

“ஐயே! நன்றி சொல்ற லட்ச்சணம் இது தானா? ஏதோ அழையா வீட்டுக்கு வந்த விருந்து மாதிரி. “ அவனுக்கு எதிர்பார்த்த ஆர்வம் இல்லாததால் சலிப்புத் தட்டியது.

“ பின்ன, எப்படி சொல்வாங்க! “ முறுக்கிக் கொண்டு கேட்க,

“ வாய்ஸ்ல கொஞ்சம் எனர்ஜிய கொண்டுவா மா.. “

“ அவளோ தான் வரும், வெயில்ல சுத்த வெச்சு கூட்டிட்டு வந்துட்டு, இப்போ எனர்ஜி கேட்டா நான் எங்க போவேன்!” வம்பு வளத்தாள்.

‘ஆக மொத்தம் புடிச்சிருக்குன்னு நீ சொல்ல மாட்ட ... சாகடிக்கறயே ராட்சசி ! ’ அவன் மனம் அவள சாடியது.

“ இளநீர் குடிச்சுட்டு, அந்த தெம்புல என் மீசைய புடிச்சு தொங்கிட்டு, இப்போ உனக்கு எனெர்ஜி இல்ல, அப்படி தான.. “

“ அதுக்கு காரணம் நீ தான். என்னோட ஆசை நிறைவேதறேன்னு சொன்னது நீ தானே! நானும் தீத்துகிட்டேன். இன்னும் நிறைய ஆசை இருக்கு, சொல்லட்டுமா விஷ்வா” அவள் ஆர்வமானாள்.

“ யாம்மா தாயே! நீ ஆள விடு. எனக்கு வேலை இருக்கு. பை” அவன் வைக்கப் போனான்.

அவளோ அவசரமாக, “ விஷ்வா ஒரு நிமிஷம்!”

இப்போது அவன் மனது துள்ளியது. அவள் என்ன சொல்லப் போகிறாள் என்று எதிர்ப்பார்த்தது.

“ ரூமை ரொம்ப அழகா டிசைன் பண்ண வெச்சிருக்க. ஐ ஃபீல் ஸ்பெஷல் . அப்புறம் சாரி கூட ரொம்ப அழகு! தேங்க்ஸ் விஷ்வா” அவள் குரல் குழைய,

அவனது இதழ் அங்கே விரிந்து கொண்டிருந்தது. ‘ஏதோ இந்த அளவுக்காவது சொன்னியே, அது வரைக்கும் சந்தோஷம். நீ எனக்கு ஸ்பெஷல் தான் டி எப்போதுமே! என் சின்ன மகாராணி!’

“ ஹ்ம்ம்.. ஹாப்பி பர்த்டே தங்கம். அப்படி இப்படி ன்னு பத்தொன்பது வருஷம் ஓட்டிட்ட. இனிமேலாவது வாலை சுருட்டி வை. அப்பறம் உங்கிட்ட இருக்கற ஷார்ட் ஸ்கர்ட் எல்லாம் நாளைக்கு என் வீட்டுக்கு வரணும் புரியுதா.” மனதில் எதையோ நினைத்து சிரித்தான். அவளது கால்கள் மீண்டும் கண்முன் வந்து காட்சியளித்தது.

அவன் சொன்னதும் அவளுக்கு அவன் தொட்ட இடம் கூசியது.

“ முடியாது போ!” என போனை வைத்து விட்டாள்.

அவன் அங்கே சிரிப்பது அவளுக்கு தெரியவில்லை பாவம். அவன் நடந்ததை மீண்டும் அவளுக்கு நினைவு படுத்தவே அவ்வாறு கூறினான்.
 

Thendral

Administrator
Author
#2
அந்த அறையில் ஒவ்வொன்றையும் ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள் லோகா. ஆனால் அந்த வால் பேப்பரைப் பார்த்ததும், அன்று ஒரு நாள் தனக்கு வந்த கனவு , அதில் மறந்து போன முகம் அந்த அழகான இடம், இதைப் பற்றி யோசனை வந்தது.

‘ஒரு வேளை அந்த நினைவிற்கு வராத முகம், விஷ்வாவா இருக்குமா?! இல்லை, வேற யாராவதா? ஆனால் அப்போது விஷ்வா கொஞ்சம் சின்ன பையனா தான் இருந்தான். அவன் இப்படி இருப்பான்னு நானே கற்பனை பணிக்கிட்டேனா?’

அவளுக்கு மண்டையைக் குடைந்தது. அவ்வப்போது நினைவிற்கு வரும் விஷயம் தான். ஆனால் இன்று ஏனோ விஷ்வாவோடு தொடர்பு படுத்திப் பார்க்கத் தோன்றியது.

‘ இன்னொரு தடவ அந்த கனவு வந்தா யாருன்னு சரியா பாத்து வைக்கணும்’ வால் தனம் எட்டிப் பார்த்தது.

அதற்கென்ன இன்றே அதை நிறைவேற்றுகிறேன் என்று கிளம்பினான் அதீந்த்ரியன்.

இரவும் வந்தது.

லோகாக்ஷி அன்று ஆனந்தமாக அவளது அறையின் அழகை ரசித்தபடி இருந்தாள்.



இப்போதும் அவளைக் கனவிலேயே காண நினைத்தான். அவள் இருக்கும் அறைக்குள் வெகுநாள் கழித்துப் பிரவேசித்தான். அவளது அறை அவனுக்குமே வியப்பைத் தந்தது. இவளுக்காக விஷ்வா இதைச் செய்தான் என்றால் , அவனை விட தான் அவள் மனதை ஆக்ரமிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான்.

மெல்லிய் இசை அறை முழுதும் பரவியது. வீணையின் ஒலியில் லோகாவிற்கு உறக்கம் வர ஆரம்பித்தது. லேசான அகிலின் மனம் நாசியத் தீண்டி கண்கள் சொருக வைத்தது.

படுக்கையில் படுத்து உறக்கத்தை தழுவினாள் லோகா.

மீண்டும் அதே இடம்! இப்போது அவள் அந்த தாமரைத் தடாகத்தில் புல் தரையில் அமர்ந்திருந்தாள்.

வீணையின் ஒலி மட்டும் நிற்காமல் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது. அந்த நிலவொளியில் இசை வந்த திசையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

அவளின் கொலுசும் அந்த இசைக்கு ஏற்ப சுருதி சேர்த்தது. சல சல க்கும் ஓடையின் நடுவே ஒரு சிறு மேடு. சுற்றிலும் தண்ணீர். அவளுக்கு முதுகைக் காட்டி ஒருவன் அமர்ந்து வீணை மீட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

அன்று அவன் நெஞ்சில் சாய்ந்தது நினைவில் அழியாமல் இருந்தது. அவனது முதுகையும் உடல் அமைப்பையும் பார்த்து, மீண்டும் அது அவன் தான் என்று உறுதிப் படுத்திக் கொண்டாள்.

கரையிலிருந்து நீருக்குள் கால் வைத்து நடக்க ஆரம்பித்தாள். இன்றும் அதே போல் தான் உடையணிந்திருந்தாள். அவனை நெருங்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

அவளது மெல்லிய உடை நீரில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டது. காற்றும் சேர்ந்துகொண்டு அவளுக்கு குளிர் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

ஒரு வழியாக அவன் இருந்த அந்த மேட்டை அடைந்தாள். நடுங்கிய படியே அவனைத் தொட எத்தனிக்க, ஈரத்தால் கால்களில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்த உடை தடுக்கி அடுத்த அடி வைக்க முடியாமல் கீழே விழ, அவன் கையில் வீணை மறைந்து அவள் குடி புகுந்தாள்.

நடுங்கிய அவளது தேகம், அவனின் ஸ்பரிசத்தால் இதம் பெற ஆரம்பித்தது.

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு , தான் வடித்த சிலைக்கு சற்றும் வித்தியாசம் இல்லாமல் அழகுப் பதுமையாக தன் கையில் புரளும் லோகாவைக் கண்டதும் அவன் கட்டுக் கடங்காமல் தவித்தான். அவளை அப்போதே தனதாக்கிக் கொள்ளும் ஆவல் அவனுக்குள் புயலெனக் கிளம்பியது.

அந்த அழகிய முகமும் அதில் வைரம் பதித்தது போன்ற அவளது கண்களும் அவனை அவளுக்குள் இழுத்துச் சென்றது.

அவன் கையில் விழுந்த நோடுய் முதல் அவளும் அவனைத் தான் இமைக்கவும் மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ‘இப்படி ஒரு அழகான, அவன் கையில் நானா! ‘ அவளால் அவனை ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

எந்த எண்ணமும் அவளுக்குள் எழவே இல்லை.

மறுகணமே அவளைத் தன் நெஞ்சோடு சேர்த்தணைத்துக் கொண்டான். அவளும் தன் கைகளால் அவனைச் சற்றி வளைத்து அவனைக் கட்டிக் கொண்டாள்.
 
#7
Enada apadi gift nu wait pana vechaduku Nala gift Thendral.. adei viswa payapula Neeya nu Vaya polandha.. perfect time la entry koduthan parunga nama athi.. anga tan could feel the real Thendral touch👍 sema ud.. loka oda nanum pona madiri irundadu athiya paka , SEMA varnanai. "Anda mugathil irandu vaira karkal pathitharpol aval vizhigal" excellent.. Nala kilampi vidreenga BP ya Thendral, sattu puttunu adutha ud ya podunga.. aparam loka kanavula gandharvan matum varamatan nangalum ud ketu nipom 😂😂good job dear
 

Vijayasanthi

Well-known member
#8
அரண்மனை போன்ற வர்ணனை சூப்பர்...
அதீயப் பாத்துட்டா....
அதீ கூட இருக்கும் போது லோகா விஷ்வாவ நினைச்சா தான் அதீ விலகுவானா???
செமையா இருக்கு...விறுவிறுப்பா இருக்கு..
வாழ்துக்கள்...
 

Advertisements

Latest profile posts

Ennai Ko(Ve)llum Vennilavei next update posted..read and share ur comments
banumathi jayaraman wrote on sadana's profile.
My hheartiest birthday wishes to you, Sadana Madam
banumathi jayaraman wrote on gp2000's profile.
My heartiest birthday wishes to you, GP2000 Sir/Madam
கட்டங்கள் பகுதி 6 போட்டாச்சு ப்ரெண்ட்ஸ்... படிச்சுட்டு உங்க கமெண்ட்ஸ் சொல்லுங்க
banumathi jayaraman wrote on VijiThiru's profile.
My heartiest birthday wishes to you, VijiThiru Sir/Madam
banumathi jayaraman wrote on Suwas's profile.
My heartiest birthday wishes to you, Suwas Sir/Madam
banumathi jayaraman wrote on Lura's profile.
My heartiest birthday wishes to you, Lura Sir/Madam
banumathi jayaraman wrote on jamunarani's profile.
My heartiest birthday wishes to you, Jamunarani Madam
banumathi jayaraman wrote on elakkiya's profile.
My heartiest birthday wishes to you, Elakkiya Madam
காலை வணக்கம் தோழமைகளே...
எல்லோரும் நலமா இருக்கீங்கன்னு நம்புறோம். தேடல் போட்டி நிறைவடைஞ்சிருச்சுன்னு மகிழ்வதா...? இல்ல வாசக தோழமைகளும், நடுவர்களும் நம் கதையை சீர்தூக்கி பார்க்கும் நேரம் வந்துவிட்டதே என படபடப்புடன் காத்திருப்பதா? (அந்தோ பாவம் அம்முயோகாவுக்கு வந்த சோதனை...) போட்டியில் கலந்துகொண்ட அனைத்து படைப்பாளிகளும் வெற்றி பெற எங்களது உளமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். இதற்கான வாய்ப்பை கொடுத்த SM TEAM க்கு நன்றிகள் பல.

Advertisements

Latest Episodes

Today's birthdays