MEM26

மறந்துபோ என் மனமே(2) – 6: 

‘என்ன ஆச்சு சுஷி உனக்கு. எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு. உன்ன இந்த நிலைல பாக்கவே முடில. உன்ன மொதல்ல டாக்டர்’ட்ட கூட்டிட்டுப் போகணும். இப்படியே போச்சுன்னா உன்னத் திரும்ப மீட்கறது கஷ்டமாயிடும்’

இரவு முழுதும் அவளின் நினைவாக இருந்தவன் உறங்க நேரமாக காலைத் தாமதமாக எழுந்தான்.

அவசர அவசரமாகக் கிளம்பி, சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது அழைப்பு மணி சத்தம் கேட்டு கதவைத் திறந்தான். வெளியில் சுஷி “மார்னிங் க்ரிஷ்” புன்னகையுடன் நின்றிருந்தாள்.

என்றவன் முன்தினம் நடந்தது வருத்தமாக இருந்தாலும் முகத்தில் சிறிய புன்னகையுடன், “குட் மார்னிங் சுஷி. கெட் இன்” என்றான்.

அவனின் அந்த புன்னகை கண்கள் வரை எட்டவில்லை, ஏதோ சிரிக்கவேண்டுமே என்பதுபோல இருப்பதாய் உணர்ந்த சுஷி, அவனிடம் சகஜமாகப் பேச ஆரம்பித்தாள்.

“என்ன லேட் ஆயிடுச்சா?” கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே வந்தாள்.

“ஆமா சுஷி. லேட்’டா எந்துருச்சுட்டேன்… நீ கிளம்பலையா இன்னும்? சாப்பிடறயா?”

“இன்னும் லேட்டா எழுந்திருக்கற பழக்கம் போகல போல” புன்னகையுடன் கேட்டு “நான் ரெடி ஆகிட்டு தான் வந்தேன் க்ரிஷ். கிளம்பவேண்டிதுதான்” என சொல்லும்போது, சமையலின் வாசனை அவள் நாசியை துளைத்தது.

“செம்ம வாசனை. ஆண்ட்டி தக்காளி தொக்கா. மை ஃபேவரட்” என கேட்டுக்கொண்டே அவன் தட்டைப் பிடிங்கி… “ஹ்ம்ம். தோசை வித் தக்காளி தொக்கு” என்று அதை சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

அவள் செயல்களை புன்னையுடன் அவன் பார்க்க… அவள் தட்டுடன் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டு…

 “கண்ணு வைக்காத. உனக்கெல்லாம் தர மாட்டேன்… எனக்குப் பசிக்குது. ஆஃபீஸ்ல பிரட் யோகர்ட் சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு நாக்கு செத்துப்போச்சு. எவ்ளோ நான் ஆச்சு ஆண்ட்டி சமையல் சாப்பிட்டு” உணவை ருசித்துச் சாப்பிட்டுக்கொண்டே சொன்னாள்.

இப்போது நிஜமாகவே புன்னகையுடன் “உனக்கும் பிடிங்கி சாப்பிடற பழக்கம் போகல சுஷி” என்க,

“உங்கிட்ட இருந்து பிடிங்கி சாப்பிடறது… அதுவும் ஆண்ட்டி செஞ்ச டிஷ் சாப்பிடறது ஒரு தனி டேஸ்ட்” என சிரித்துக்கொண்டே சாப்பிட்டாள்.

இருவருக்கும் தெரியும் மற்றவரை எப்படி சகஜ நிலைக்கு மாற்ற வேண்டும் என்பது. இதோ இப்போது இருவர் மனதும் லேசானது.

உணவின் மீது முழுகவனத்துடன் சுஷி “ஆமா நீ சமைக்கலாம் கத்துக்கிட்டயா க்ரிஷ்… பரவாலேயே” அவனிடம் கேட்க…

“பாரு சொல்லிக்குடுத்துருக்கா. ஹார்வர்ட்’ல இருந்தப்பவே நானே கொஞ்சம் கொஞ்சமா பழகிட்டேன். இன்னிக்கி நைட் நான் டின்னர் செய்றேன் உனக்கு” என சொல்லிக்கொண்டே அவன் வைத்திருந்த பிரட் எடுத்து சாப்பிட்டான்.

“ஆமா இங்க வந்து கூட உன் லீலைய ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டயா?” கேட்டாள் இதழோரத்தில் புன்னகையுடன்.

அவன் புரியாமல் பார்க்க “நேத்து ப்ரியா கூட பாத்தேன் உன்ன. Gregorys Coffee’ல” என்றாள் சாப்பிட்டுக்கொண்டே.

“ஹாஹாஹா என்ன பாத்தியா? அப்போ வந்து பேசி இருக்கலாம்ல சுஷி. தான் சும்மா பேசிட்டு இருந்தேன் ப்ரியா கூட. நீ நினைக்கற மாதிரிலாம் இல்ல” நமட்டு சிரிப்புடன் சொல்ல…

“அது எனக்கே தெரியும். ஏன்னா அவளுக்கு பாய் ஃபிரன்ட் இருக்கான்” என்றாள் ஒரு விரலில் அழகு காட்டி.

அவனோ போலியான வருத்தத்துடன் “ப்ச்… இதுவேறயா. மிஸ் ஆயிடுச்சே. அப்போ ப்ரியா இல்லனா சாய்ரா. சாய்ரா’வ ட்ரை பண்ண வேண்டிதுதான்” சிரித்துக்கொண்டே சொல்லும்போது, வீட்டின் மற்றொரு அறையில் இருந்து ஒருவன் வெளியே வந்தான்.

வந்தவனைப் பார்த்த சுஷி, க்ரிஷிடம் “வந்துட்டானா?” என மெதுவாகக் கேட்க… க்ரிஷ் ஆம் என்பது போல் தலையசைத்தான்.

அவன் க்ரிஷுடன் வீட்டை பகிர்ந்துகொள்பவன். வீட்டின் உரிமையாளன்.

வந்தவன் க்ரிஷிடம் “சொந்தங்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் உள்ளே அனுமதி இல்லை. கான்ட்ராக்ட்’ல இது இருக்கு. தெரியும் தானே (Relatives and friends are not allowed inside. Its in the contract. You know right)” என காரராகச் சொல்லிவிட்டு அவளைப் பார்த்தவண்ணம் வெளியே சென்றான்.

“எப்போ வந்தான்? காண்ட்ராக்ட்ல அப்படி இருக்கா என்ன?” அவள் கேட்க… “ஹ்ம்ம்ம். நேத்து வந்தான். வந்ததுல இருந்து இதை அப்படி வைக்காத இப்படி யூஸ் பண்ணாதனு தொல்ல பண்றான்” சலித்துக்கொண்டான் க்ரிஷ்.

“நீ ஏன் Airbnb ரூம்’லாம் எடுக்கற? தனியா பாத்துக்கலாம்ல. இல்லனா பேசாம என் வீட்டுக்கு வந்துடு” சாப்பிட்டுக் கொண்டே சொன்னவளைப் பார்த்து “ஹ்ம்ம் பாப்போம்” என்றான்.

ஆனால் மனதில் ‘ஆமா நான் வந்துட்டாலும்… அந்த ஸ்டீவ் விட்டுட்டாலும்’ நினைத்துக்கொண்டான்.

இருவரும் சாப்பிட்டு முடிக்க… அலுவலகத்திற்கு புறப்பட்டனர்.

அவன் ப்ரியாவின் அழைப்பிற்காகக் காத்திருந்தான் எப்படியாது இன்று ஸ்டீவை பார்த்துவிட வேண்டுமென்று…

*****

ப்ரியாவின் அழைப்பிற்காக எதிர்பாத்துக்கொண்டிருக்கும் போது, அவனுடைய மொபைல் அலற, அவசரமாக எடுத்தான். அதில் ‘சுஷி காலிங்’ என்பதைப் பார்த்து அட்டன்ட் செய்ய…

“சொல்லு சுஷி…. இப்போவா…. ஓ சரி… எங்க… இதோ வரேன்…” என்று அழைப்பைத் துண்டித்தான்.

‘எப்படியாவது இன்னிக்கி ஸ்டீவ பாக்கணும் நெனச்ச, இப்போ பாத்து இவ கூப்பிடறாளே’ என்ற யோசனையுடனே புறப்பட்டான்.

அடுத்த சில நிமிடங்களில் அவள் சொன்ன இடத்திற்குச் சென்றவன், அந்த ஹோட்டலின் கண்ணாடி சுவர் வழியே உள்ளே பார்க்க… சுஷியுடன் ஸ்டீவ் உட்கார்ந்திருந்தான்.

அதை பார்த்து குழப்பத்துடன் ‘இவன்கிட்ட பேசணும்னு நாம நெனச்சா இவளே இவன இங்க உட்காரவெச்சுருக்காளே. இன்னிக்கி என்னனு தெருஞ்சுக்க வேண்டிதுதான்’ என்ற எண்ணத்துடன் உள்ளே சென்றான்.

“ஹே க்ரிஷ். வா வா. இப்போ தான் நம்மளோட சின்ன வயசு போட்டோஸ்’லாம் பாத்துட்டு இருந்தோம்” என்றாள் புன்னகையுடன்.

“என்ன திடீர்னு கூப்டுருக்க” என்று கேட்டுக்கொண்டே டை லூஸ் செய்துகொண்டு ஒரு தோரணையாக ஸ்டீவை பார்த்தவன் மனதில்…

‘நேத்து என்ன யார்னு கேட்ட… பாத்தயா போட்டோஸ்லாம்??? இப்போ புரிதா நான் யார்னு’ என்று அவன் முன்னே அமர்ந்தான் சற்றுத் திமிராக.

க்ரிஷ் கேட்ட கேள்விக்கு “இல்ல உங்க ரெண்டு பேத்துக்கும் ஒரு இன்றோ கொடுக்கலாமேனு தான் கூப்பிட்டேன்” என்றாள்.

“ஸ்டீவ் இது க்ரிஷ் என்னோட childhood friend. என்னோட ரொம்ப க்ளோஸ் ஃபிரின்ட். ஒரு பதினஞ்சு வருஷத்துக்கு மேல இருக்கும்… இல்ல க்ரிஷ்” என்று சொல்லும்போது க்ரிஷ் சுஷியை பார்த்துப் புன்னைகைத்துவிட்டு, ஸ்டீவை கர்வமாகப் பார்த்தான்.

“ஹலோ” என்ற ஸ்டீவிடம் பதிலுக்கு “ஹலோ” என்றான் சற்றுக் கோபமாக… முன்தினம் நடந்த நிகழ்வுகளை எண்ணி.

“க்ரிஷ்” என்று சுஷி அழைக்க… அவளிடம் திரும்பினான்.

“இது ஸ்டீவ் என்னோட வேல பாக்கறான். ஃபிரின்ட்’ன்னு சொல்றதைவிட ஹி இஸ் மோர் லைக் மை ப்ரோ” என்றவுடன் அதிர்ந்தான் க்ரிஷ்.

அவன் மனதில் ‘என்னது ப்ரோ வா? இத நான் யோசிக்கவே இல்லையே. சரி ப்ரோவாவே இருக்கட்டும். ஆனா ஏன் சுஷி கூடவே சுத்திட்டு இருக்கான்? இவன் யாரு சுஷி யார்கூடப் பேசணும் பேசக்கூடாதுனு முடிவு பண்ண’ என்று நினைக்கும்போது…

“ஹே” என்று சுஷி அவனை நிகழ்விற்கு கொண்டுவந்தாள்.

“ப்ரோ வா” சந்தேகமாக சுஷியை பார்த்துக் கேட்க “எஸ். ஸ்டீவ் தான் உன்ன பாக்கணும்ன்னு சொன்னான். நேத்து ஈவினிங் இன்றோ குடுக்கலாம்ன்னு நெனச்சேன். பட் நீ மீட்டிங்ல பிஸி’யா இருந்த. அதான் மீட் பண்ண முடில”

சுஷி சொன்னவுடன் ஸ்டீவ், “ஸாரி க்ரிஷ். Sue உன்னப் பத்தி சொன்னா நீ ஃப்ரென்ட்’னு. பட் எனக்கு கொஞ்சம் பயமாவே இருந்துச்சு. நீ நல்லவனா இல்ல அந்த சரத் மாதிரியான்னு”

“இப்போ தான் உங்களோட சின்ன வயசு போட்டோஸ்’லாம் பார்த்தேன். அவ ஒரு பத்திரமான இடத்துல இருக்கணும்ன்னு நெனச்சேன். அதான் நேத்து கொஞ்சம் ப்ராப்லம் ஆகிடுச்சு” என ஆங்கிலத்தில் பேசி முடித்தான்.

“சோ இப்போ சந்தேகம் தீர்ந்துடுச்சா ஸ்டீவ்? நான் தான் அவ்ளோ சொன்னேனே… நீ நம்பவே இல்ல. பழைய டிரைவ் (drive)… அதுல இருக்க போட்டோஸ் தேடி கண்டுபிடிக்கறதுக்குள்ள இவ்ளோ ஆயிடுச்சு” இருவரையும் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே முறைத்தாள்.

“ஸாரி ஸ்டீவ் உன்னையும் நான் தப்பா நெனச்சுட்டேன்” என மன்னிப்புக்கேட்டான் க்ரிஷ். பதிலுக்கு ஸ்டீவ் சின்னதாகப் புன்னகைத்தான்.

இருந்தும் மனதில் ‘அதென்ன என்னைவிட முக்கியமான பெர்சன் அவன். அதுவும் ப்ரோ’. எப்படி இவன் பழக்கம்?’ என க்ரிஷால் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

“க்ரிஷ்… ஸ்டீவ் ஒரு மீட்டிங் விஷயமா இன்னிக்கி ஒஹாயோ (Ohio) போறான். அதுக்குள்ள இத ஸால்வ் பண்ணிட்டா… அவன் நிம்மதியா இருப்பான். அதான் உன்ன வர சொன்னேன்” சுஷி சொன்னவுடன்…

“உனக்கு ஸ்டீவ் எப்படி தெரியும் சுஷி?” மனதில் நினைத்தை க்ரிஷ் கேட்க… அதை எப்படிச் சொல்வதென்று யோசித்தவள் ஸ்டீவைப் பார்த்தாள்.

“நானே சொல்றேன்” ஸ்டீவ் ஆரம்பித்தான்.

“என் சிஸ்டர் மிடில் ஸ்டேஜ் ஆல்கஹாலிக் (Middle stage Alcoholic). அவளை டிரீட்மென்ட்’காக கூட்டிட்டுப் போன்னப்ப தான் சுஷீலா’வ அங்க பாத்தேன். அவளை முன்னாடியே ஆஃபீஸ்ல பாத்திருந்ததால, போய் பேசினேன்”

“அங்க அவ ஸெல்ஃப் டிடாக்ஸ் (Self Detox) ப்ரோக்ராம் எடுத்துட்டு இருந்தா. என் சிஸ்டர்’க்கு நான் என்ன செய்வேனோ… அந்த மாதிரி சுஷிக்கு சப்போர்ட்’டா இருந்தேன். அவ்ளோதான்” என்றான் சுருக்கமாக புன்னகை மாறாமல்.

அவனைத் தொடர்ந்து சுஷி “ஸ்டீவ் சிம்பில்’லா சொல்லிட்டான் க்ரிஷ். பட் அவன் செய்த ஹெல்ப், அதுக்கும் மேல” சற்று நிறுத்தி… பின்…

“எப்பவும் ஹாஸ்பிடல்’க்கு நான் டாக்ஸில தான் போவேன். என்னை நைட் டிரைவ் பண்ணக் கூடாதுன்னு சொல்லிருக்காங்க. பட் ஸ்டீவ் மீட் பண்ண அன்னிக்கி கொஞ்சம் வேல இருந்ததால ஹாஸ்பிடல்க்கு நானே கார் எடுத்துட்டுப் போனேன்”

“நம்ம சாப்பிட போனப்ப, டிரைவ் பண்ணும்போது எனக்கு பிளாங்க் அவுட் (blank out) ஆயிடுச்சுல்ல க்ரிஷ்… அதுபோல அன்னக்கி ஹாஸ்பிடல்’ல இருந்து கிளம்பினபோது… பார்க்கிங்’ல கார் எடுக்கறப்ப, சுத்தமா பிளாங்க் அவுட் ஆயிடுச்சு”

“என்ன செய்றேன்னு தெரியாம… சடன் ஸ்டார்ட் (sudden start) பண்ணிட்டேன். அப்போ அங்க விளையாடிட்டு இருந்த ஒரு சின்னப் பொண்ணுமேல மோதப் போய்ட்டேன். சரியா அந்த நேரம், ஸ்டீவ் அந்தப் பொண்ண வழில இருந்து காப்பாத்தினான்”

“இடிக்க போறமேன்னு நினைச்சு நான் சடன் பிரேக் போட்டு, அவசரமா ரிவர்ஸ் எடுத்தேன். அப்போ பின்னாடி கார்ல மோதி, எனக்கு ஒரே நெர்வஸ் ஆயிடுச்சு. எனக்கு அப்போ ஹெல்ப் பண்ண ஸ்டார்ட் பண்ணான் ஸ்டீவ்”

“அதுக்கப்புறம் ஆஃபீஸ்’ல இருந்து வீடு… இல்லாட்டி ஹாஸ்பிடல். அப்புறம் அங்க இருந்து வீட்டுக்கு”

“எனக்கு சிலசமயம் ஒர்ஸ்ட் ட்ரீம்ஸ் (worst dreams) வரும். சோ தனியா தூங்க பயமா இருக்கும். அதுனால நான் தூங்கினதுக்கப்புறம் கிளம்புவான்”

“இது எல்லாத்துக்கும் மேல, ஸ்டீவ் இல்லனா அந்த சரத் என்னை என்ன செஞ்சுருப்பான்னு கூடத் தெரில க்ரிஷ்” என சொல்லும்போது…

அவள் கண்களில் சிறு துளிக் கண்ணீர் வர… க்ரிஷ் அவள் கைகளை ஆதரவாகப் பற்றிக்கொண்டான் மனது பொறுக்காமல்.

அதே சமயம், அவளை ஆதரவாகத் தட்டிக்கொடுத்த ஸ்டீவ் ‘அழக்கூடாது’ என்று அவளை சாமதப்படுத்தினான்.

அதைப் பார்த்த க்ரிஷ் ‘ச்ச இவன போய் தப்பா நினச்சுட்டேனே. ஸாரி ஸ்டீவ். ஆனா யார் அந்த சரத்? சுஷி கிட்ட தப்பா நடந்துருக்கானா? அவன் மட்டும் என் கைல கிடைக்கட்டும். செத்தான்’ மனதில் அந்த முகம் தெரியாதவன் மேல் கோபம் பொங்கியது.