Odipolama 6

ஓடி போகலாம் 6

அறைக்குள் வந்த நிஷா, அங்கே அந்த அறையின் அளவை பார்த்து அதிர்ந்து விட்டாள். அதுவும் கட்டிலில் இருவர் ஒட்டி படுக்கும்படியான அமைப்பில் இருந்ததை பார்த்து, அவளுக்கு டென்ஷன் ஏறியது.
“பாவி! உலகத்திலே பெரிய ஹோட்டல் சொன்னான், இப்படித்தான் எல்லா ரூமும் வச்சு இருக்கான் போலயே. வரட்டும், வேற ரூம் ல போய் தூங்கு அப்படினு துரத்தி விடுறேன்” என்று எண்ணிக் கொண்டே அவள் திரும்ப, அங்கே கையை கட்டிக் கொண்டு கதவில் சாய்ந்து நின்று இருந்தான் ஷியாங்.
“இந்த போஸ்க்கு ஒன்னும் குறைச்சல் இல்லை, எல்லா வில்லத்தனமும் பண்ணிட்டு ஹீரோ மாதிரி சீன் வேற. இருடி! உனக்கு ஆப்பு வைக்கிறேன் இப்போ” என்று தனக்குள் கூறிக் கொண்டு, அவனை பார்த்து முறைத்தாள்.
“ஹே! சாரி நிஷ்!” என்றவனை கொலைவெறியோடு பார்த்தாள் இப்பொழுது.
“ங்கொய்யால! நிஷ், புஷ்ன்னு பெயரை சுருக்கி கூப்பிட்ட தொலைச்சிடுவேன்” என்று கத்தினாள்.
தான் கேட்க வந்த கேள்வி, அப்பொழுது நியாபகம் வரவும் உடனே அந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம் என்னவென்று கேட்டான்.
“இட் இஸ் அ குட் ஃபார்ம் ஆப் கொய்யாக்கா. காட் இட் மிஸ்டர் மியாவ்! நௌ கெட் அவுட் ஃப்ரம் ஹியர், லீவ் மீ அலோன் பிளீஸ்” என்று அவள் கூற அவனோ அவளை இடிதுக் கொண்டு உள்ளே வந்து, தன் உடையை கழட்ட தொடங்கினான்.
இவளோ, அவன் உடையை கழட்ட தொடங்கவும் இன்னும் டென்ஷனானாள். சட்டென்று வேறு புறம் திரும்பி நின்று கொண்டவள், அவனை நன்றாக மனதிற்குள் திட்டிக் கொண்டு இருந்தாள்.
“இந்த பரபரப்பு அளவுல, நிறைய ரூம் வச்சு கட்டுறது சாதாரண விஷயமில்லை. இந்த சின்ன ரூம் ல கூட, ஹோட்டல்க்கு தேவையான எல்லா அம்சமும் அடங்கி தான இருக்கு”.
“அதுவும் ஸ்டார் ஹோட்டல் ல என்ன எல்லாம் இருக்குமோ, அது எல்லாம் இங்க இருக்கு தானே” என்று மெதுவாக அவன் இந்த அறைக்கு தான் அவளின் கோபம் என்று ஊகித்து, அதை பற்றி எடுத்துக் கூறினான்.
அவன் கூறிய பிறகு தான், அங்கு இருந்த அத்தனை அம்சமும் அவள் கண்ணில் பட்டு, கருத்தில் பதிந்தது. அது மட்டுமா, கீழே ரிசப்ஷனில் பார்த்தாளே உலகிலேயே மிக பெரிய ஹோட்டல் என்றும், ஸ்டார் வரிசையில் கின்னஸ் பரிசு வாங்கிய ஹோட்டல் இது தான் என்று.
கண்டிப்பாக இதற்கு பின், நிறைய பேரின் உழைப்பு இருக்கிறது, அது மட்டுமின்றி அதில் இவனின் பங்கும் இருக்கிறது என்று தெரிந்த பின், ஏனோ அவளால் அப்பொழுது பெருமிதம் கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை.
அப்பொழுதே எதற்காக பெருமிதம் படுகிறோம் என்று உணர்ந்து இருந்தால், அடுத்து வந்த நாட்களில் அந்த பிரச்சினையை தவிர்த்து இருப்பாள். விதி யாரை விட்டது, விதி வலியது.
“சாரி! எனக்கு இந்த கட்டிலை பார்க்கவும் கொஞ்சம் டென்ஷன் ஆகிடுச்சு, வேற ஒன்னும் இல்லை. அப்புறம் எனக்கு வேற ரூம் வேணும், சாவி தரீங்களா வேற ரூமோடது” என்று தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டதோடு, வேறு அறை வேண்டும் என்று கேட்டாள் அவனிடம்.
அவனோ, நமட்டு சிரிப்புடன் அவளை பார்த்து சிரிக்க தொடங்கினான்.
“என்ன சிரிப்பு?” என்று அதற்கு சிடுசிடுக்க தொடங்கினாள்.
“இல்லை நாம வந்தது ஹினிமூன் கொண்டாட, ஆனா நீ வேற ரூம் வேணும்னு கேட்டா எப்படி?” என்று கூறிக் கொண்டே அவளை அவன் நெருங்க, அவளோ அவன் கூறிய விதத்தில் சிலை போல நின்றாள்.
அவனோ, அவளின் அருகே நெருங்கி வந்தவன் அவளுடன் சற்று விளையாடி பார்க்க எண்ணி, அவள் தோள்களை பிடித்து தன்னுடன் சேர்த்து அனைத்துக் கொண்டு, அவளின் இதழை மென்மையாக தன் விரலால் வருடிக் கொண்டு இருந்தான்.
அவளோ, அவனின் இந்த நெருக்கத்தில் தடுமாறி கொண்டு நின்றாள். அவனோ, மேலும் நெருங்கி அவன் இதழை காதருகில் கொண்டு சென்று காற்று ஊதி அவளுக்கு கூச்சத்தை கொடுத்தான்.
அவளோ அதில் மேலும் சிலிர்த்து தடுமாறியதோடு அல்லாமல், கண்களை மூடி அவனின் அந்த நெருக்கத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு இருந்தாள் கண்களை மூடி.
“இப்போ கட்டில் ல படுக்கிறது, உனக்கு ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லையே பேபி” என்று காதில் ரகசியமாக அவன் கேட்டபின் தான், அது வரை இருந்த மோன நிலையில் இருந்து விடுபட்டாள் நிஷா.
அவனை தள்ளி விட்டு, இவள் வேகமாக கட்டிலில் ஏறி படுத்துவிட்டாள். அவளின் வேகத்தை பார்த்து, இவன் சிரித்து விட்டான்.
“ரெபிரஷ் பண்ணிட்டு வந்து படுத்துக்கோ baby, naan வெளியே போய்ட்டு வரேன்” என்று அவளுக்கு தனிமை கொடுத்துவிட்டு இவன் வேறு ஒரு வேலையாக வெளியேறினான்.
வெளியே அவன் சென்ற பிறகு, இவள் எழுந்து அமர்ந்து தன்னை நிதானப்படுத்திக் கொண்டு இருந்தாள். அவள் கை தன்னைப்போல் காது அருகே சென்றது, அவன் ஏற்படுத்திய கூச்சத்தை உணர.
முகம் சிவந்து கொண்டது அவளரியாமல், அந்த அளவு அவன் ஏற்படுத்திய நெருக்கம் அவளை பாதித்து இருந்தது.
“பாவி! எல்லாத்தையும் இவன் பண்ணிட்டு ஜாலியா இருக்கான், என்னால தான் அதுல இருந்து விடுபட முடியல. கல்யாணத்தில் இருந்தே இவன் அப்போ அப்போ இப்படி ஷாக் கொடுக்கிறான், ராஸ்கல்” என்று அவளை புலம்ப விட்டுக் கொண்டு இருந்தான் மியாவ்.
அவனோ, வேறு ஒரு அறையில் அவன் நண்பன் டிசங்கை வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டு இருந்தான்.
“டேய்! அறிவில்லையா டா உனக்கு? நான் என்ன சொன்னா, நீ என்ன செய்து வச்சு இருக்க?” என்று எரிச்சல் பட்டுக் கொண்டு இருந்தான்.
“ஹே ஷியாங்! நீ உன் வைஃபை விரும்பிற தானே, அப்புறம் எதுக்கு டா நான் அப்படி ஒரு ஏற்பாடை செய்யணும்?” என்று கேட்டான்.
“ டோண்ட் பி ஸ்டுபிட் டா! இது காண்ட்ராக்ட் கல்யாணம் எத்தனை நாள் இது நிலைத்து இருக்கும் தெரியாது, அப்புறம் ஐ டோண்ட் லைக் ஹேர்”.
“ஜஸ்ட் ஐ வாஸ் பிளேயிங் வித் ஹெர், ஷீ இஸ் நாட் அ குட் பேர் பார் மீ (நான் அவளுடன் சற்று விளையாடினேன், அவள் எனக்கு பொருத்தம் இல்லை)” என்று கூறியவனை இப்பொழுது வெட்டவா, குத்தவா என்பது போல் பார்த்தான் அவனின் நண்பன்.
“டேய்! நீ ஒரு இடியட் டா. எந்த பொண்ணுகிட்டயாவது இப்படி நீ விளையாடி இருக்கியா, இல்லை அவங்களை தான் உன் பக்கத்தில் வர விட்டு இருக்கியா?”.
“ஐ திங்க் யூ ஆர் இன் லவ் வித் ஹெர், பிளீஸ் எல்லாத்தையும் போட்டு குழப்பிகாத” என்று ஒரு நல்ல நண்பனாக எடுத்து கூறினான்.
அவனோ நண்பன் கூறியதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல், தன் குழம்பிய சிந்தனையோடு அவனின் அறைக்கு வந்து சேர்ந்தான். அங்கே நிர்மலமான உறக்கத்தில் இருந்த அவனின் மனைவியை பார்த்து, தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டான், டூ ஐ லவ் ஹெர்? என்று.
அவனால் அதற்கு சரியான விடையை அந்த குழப்பத்தில் எடுக்க முடியவில்லை. தன்னை சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு வந்து அவளருகில் வந்து படுத்தவன் உடனே உறங்கி விட்டான்.
அவன் உறங்கிவிட்டதை அறிந்து, மெதுவாக கண்களை திறந்து அவனை பார்த்தவள், அவனை பார்த்து முறைத்துக் கொண்டே ரசித்தாள்.
“இன்னும் தெளியல போலயே மியாவ் செல்லம், நாளையில் இருந்து தெளிய தெளிய அடிக்கிறேன், அப்போ தெளிஞ்சிடும் நீ என்னை லவ் பண்ணுறது”.
“இப்போ மை டர்ன் ஸ்டார்ட்ஸ், இனி நீ தப்பிக்க முடியாது டா மியாவ்” என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டே அவளும் உறங்கினாள்.
எப்பொழுதும் போல், சீக்கிரம் எழுந்தவன் அவன் படுத்து இருந்த நிலையை பார்த்து அதிர்ந்து விட்டான். அவள் மேல் கையை படர விட்டு, காலை தூக்கி அவள் காலின் மேல் போட்டு படுத்து இருந்தான்.
“ ஓ ஷிட்! எப்படி இப்படி படுத்தேன் தெரியல! ராட்சசி சும்மாவே வச்சு செய்வா, இப்படி படுத்து இருந்தது தெரிஞ்சா இன்னும் நல்லா செஞ்சிடுவாளே” என்று அலறிக் கொண்டு இருந்தான் மனதிற்குள்.
இப்பொழுது அவன் எண்ணம் முழுவதும், அவளின் தூக்கத்தை கலைக்காமல் எப்படி எழுந்து கொள்ளுவது என்பது தான்.
“கணக்கு பாடம் கூட எனக்கு இப்படி கஷ்டமா இல்லை, இவளை படிக்கிறது தான் எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு. எந்நேரம் எப்படி ரியாக்ட் செய்வானே தெரிய மாட்டேங்குது” என்று புலம்பிக் கொண்டே, ஒரு காலை மெதுவாக நகர்த்த தொடங்கினான்.
அதற்குள் அவளுக்கு லேசாக தூக்கம் களைய, இவன் அரண்டு போனான். இவன் பயந்தது போல் அல்லாமல், அவள் சாதாரணமாக இவனுக்கு குட் மார்னிங் சொல்லிவிட்டு, அந்த பக்கமாக திரும்பி மீண்டும் உறங்க தொடங்கினாள்.
அவளிடம் இருந்து விடுபட்டால் போதும் என்ற எண்ணத்துடன், அவன் ஒரே ஓட்டமாக ஓடி விட்டான். குளித்து முடித்து அவன் அறையில் இருந்து வெளியேற நினைக்க, இன்னும் அவள் அசந்து தூங்குவதை பார்த்தவன் என்ன நினைத்தானோ, ரூம் சர்விஸ் க்கு கால் செய்து தேவையான உணவை ஆர்டர் செய்துவிட்டான்.
அதன் பின் சிறிய தாளில், அவன் இருக்குமிடம் எழுதி வைத்து விட்டு அறையில் இருந்து வெளியேறினான். அவன் வெளியேறிய அடுத்த நிமிடம், அவள் எழுந்து அமர்ந்து தான் குட் மார்னிங் சொன்ன பிறகு அவன் முகம் போன போக்கை நினைத்து சிரித்து கொண்டாள்.
அவனுக்கான இன்றைய திட்டம் என்ன என்பதும், அவள் முடிவு செய்து விட்டாள். குளித்து முடித்து வந்தவள், ரூம் சர்விஸ் என்று கதவை தட்டவும், லென்ஸ் வழியாக பார்த்துவிட்டு கதவை திறந்தாள்.
அவர்கள் வைத்துவிட்டு சென்ற பிறகு, கணவன் தனக்கு பிடித்த காலை உணவான தோசையை ஆர்டர் செய்து இருப்பதை பார்த்து, மனதிற்குள் அவனை கொஞ்சிக் கொண்டாள்.
அவன் இருக்கும் இடம் அறிந்த பின், சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு தன் செல்பேசியில் ஒருவருடன் விவாதித்துக் கொண்டு இருந்தாள். நீண்ட பேச்சிற்கு பிறகு, அந்த பக்கம் என்ன சொல்லப்பட்டதோ இவளுக்கு ஒரே குஷியாகி விட்டது.
கால்கள் தரையில் படாமல், அவளுக்கு வானத்தில் நடப்பது போல் ஒரு பிம்பம். ஸ்கை கேசினோ என்று சூதாட்ட இடத்தில் தான் அவன் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்து, அவள் கால்கள் எட்டி அங்கே நடைபோட்டது.
அவன் இருக்கும் இடம் அறிந்து, அங்கே சென்றவள் அவனை தன்னுடன் ஒரு இடத்திற்கு வருமாறு அழைத்தாள். அவனோ சற்று வேலை இருப்பதாக கூறி, அவளிடம் இருந்து நழுவ பார்த்தான்.
“நான் ஆசையா உங்க கூட அந்த ஸ்கை ஸ்னோ ல விளையாடலாம் அப்படினு கூப்பிட்டேன், நீங்க இப்படி வர மாட்டீங்க அப்படினு நினைக்கல. என்ன பண்ணுறது, நமக்குள்ள எதுவுமே ஒத்து வரல, அதான் இப்படி” என்று முகத்தை தூக்கி வைத்துக் கொண்டு அங்கு இருந்து கிளம்ப எத்தனிக்க அவன் தடுத்தான்.
“ஹே சாரி! நிஜமா ஒர்க் அதிகம், ஒரு ஹாஃப் அன் ஹவர் வெயிட் பண்ணு, நாம போகலாம்” என்று அவளின் சோர்ந்த முகத்தை காண பிடிக்காமல் அவளுடன் வர சம்மதித்தான்.
“வாராய் நீ வாராய்” இது தான் நிஷாவின் மனதில் அப்பொழுது ஓடிக் கொண்டு இருந்தது.
அங்கே ஸ்னோ வேர்ல்டு உள்ளே நுழையவும், அங்கே இருந்த வித்தியாசத்தை பார்த்து அவன் அதிர்ந்து மனைவியை பார்த்தான். அவளோ அவனை பார்த்து கண்ணடித்து சிரித்தாள்.
“பாவி! கடைசி என்னை தொங்க விட்டு அடி வாங்க வைக்கிறதுல இவளுக்கு என்ன ஒரு சந்தோஷம், ங்கெய்யால!” என்று இப்பொழுது அவளின் வார்த்தை அவனின் வாய்க்குள் சர்வ சாதாரணமாக வந்தது.
தொடரும்..