நிஹாரி-13

IMG-20211003-WA0016-6b30e40b

நிஹாரி-13

தன் கையில் வைத்திருந்த, க்ரிஸ்டல் கோல்ட் ஸ்ட்ரீக் க்ளாஸில் (CRYSTAL GOLD STREAK GLASS) இருந்த விஸ்கியை வெறித்தபடி அமர்ந்திருந்தான் ரிஷ்வந்த். இரவு மணி பன்னிரெண்டைத் தாண்டி இருந்தது.

ப்லெயின் கருப்பு நிற வெஸ்ட்டில் புஜங்கள் தெரிய, தினமும் கடும் உடற்பயிற்சி செய்த விளைவால், அவனின் நரம்புகள் அங்கு முறுக்கேறி இருந்தது. அகன்ற தோள்களிலிருந்து இறங்கி சிக்ஸ் பேக் வைத்த ஒட்டிய வயிற்றுப்பகுதி. கீழே த்ரீ போர்த் சார்ட்ஸ்.

பழைய நினைவுகளில் இதமாய் மூழ்கியிருந்தவனுக்கு, அடுத்து நடந்த நிகழ்வுகளை நினைத்து உடல் விறைத்து, தடித்த இதழ்கள் இறுக, மீதமிருந்த விஸ்கியை வாயில் முழுதாக ஊற்றியவன், கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் கையில் இருந்த க்ளாஸை இறுக்க, அவன் ஆத்திரத்தில் கொடுத்த அழுத்தம் தாளாமல் அது வெடித்துச் சிதறியது.

அதன் விளைவாய் கையில் கண்ணாடி குத்தி இரத்தம் கசிந்தது. குத்தியிருந்த கண்ணாடியை எடுத்தவன், முதல் உதவி செய்துகொண்டு அமர்ந்தான்.

அவனின் கோபம் நிஹாரிகாவின் மேலோ, வேறு யாரின் மீதோ இல்லை.

அவன் மீது தான் அவனுக்குக் கோபம்.

அன்று தான் ஏன் அவளிடம் அவ்வாறு நடந்துகொண்டேன் என்ற ஆதங்கம். அன்று தனது இயலாமையை நினைத்து அத்தனை ஆத்திரம்! ஆக்ரோஷம்!

அன்று வலிக்க வலிக்க இருவரும் பிரிந்ததையும், அதை இருவருமே எந்த உணர்ச்சியையும் காட்டாமல், உள்ளுக்குள் புதைத்துக்கொண்டதையும் நினைத்துப் பார்த்தவனுக்குத் தெரியும், எந்தளவு திகட்டத் திகட்டக் காதல் இருந்ததோ, பிரியும்போது அத்தனை வெறுப்பும், மனதைக் குத்திப் பிளக்கும் வலியும் இருந்தது.

எவ்வளவு காதல்! எவ்வளவு பாசம்! எவ்வளவு நேசம்! எவ்வளவு அக்கறை! எவ்வளவு சிரிப்புகள்! எவ்வளவு இன்பம்! எவ்வளவு மயக்கம்!

ஆனால்? அதனால்?

எவ்வளவு துயரம்! எவ்வளவு வேதனை! எவ்வளவு மன உளைச்சல்! எவ்வளவு பாரம்! எவ்வளவு சோகம்! எவ்வளவு வலி!

அன்று நிஹாரிகாவின் விழிகளில் தெரிந்த வலியை அவனால் மறக்க முடியுமா?

ஆனால், அன்று அதை அசட்டை செய்தானே!

அவளின் காதலையும், அன்பையும், அக்கறையையும் மனம் நிரைய உடல் சிலிர்க்க உணர்ந்தவனுக்கு, அன்றைய நாள் அவளின் கோபத்தையும், சுயமரியாதையும் புரிய வைத்தவள், அவனுக்கு பிரிவையே பரிசாகத் தந்தாள்.

அன்று ஈகோவால் அவள் பிரிவைத் தடுக்காதவன், அவள் சென்றபின் நாட்களைக் கடத்தி உயிர் வாழ்ந்ததே பெற்றோருக்காக.

வேண்டா வெறுப்பாக வாழ முடிவு செய்தவனின் வாழ்க்கையில், ஒளி ஏற்றுவது போல வந்தவர் தான் பிரகாஷ்.

ரிஷ்வந்த் தொய்ந்து துவண்டிருந்த நேரத்தில் அவன் வாழ்வில் பிரகாசத்தை ஏற்றியவர்.

தன் இயலாமையால், அன்று தன்னை சுற்றியிருப்போரை நாவு என்று கொடிய விஷத்தால் அவன் கொட்டியது. அதனால் நிகழ்ந்தது என்று நினைக்கும் போதே நெஞ்சம் எரிமலையாய் எரிய, விஸ்கி பாட்டிலை எடுத்தவன் முழுதாக தன் வாயில் கவுத்தான்.

இங்கு பல ஆண்கள் குடியில் தங்களது துக்கத்தைத் துரத்துவதாக எண்ணிக் கொண்டு, துயரைக் காசு கொடுத்து மேலும் விருந்தாளியாக அழைத்து, அதற்கு விருந்தோம்பலாக மிக்சர், கடலை, சிக்கன், மீன் என அனைத்தையும் பரிமாறுகின்றனர்.

முழு போதையில் ஸ்டெடியாக எழுந்தவன், தான் தங்கியிருந்த கெஸ்ட் ஹவுஸின் பின் உள்ள கதவைத் திறந்துகொண்டு வெளியே வந்தான்.

வீட்டின் பின் சிறிய வயதில் நிஹாரிகா விளையாடுவதற்காகவே பூங்கா அமைத்திருக்க, இன்றும் அதை மாற்றாமல் வைத்திருந்தார் சக்கரவர்த்தி.

கொள்ளுப் பேரனோ/ பேத்தியோ வந்தால் விளையாடுவதற்கோ? இருந்தாலும் இருக்கும்.

பூங்காவிலுள்ள யானைத் தந்த நிற லான் பெஞ்ச்சில் இரு கைகளையும் இராஜ தோரனையுடன் விரித்து வைத்து அமர்ந்தவன், தனது சார்ட்ஸில் உள்ள பிரான்டட் ட்ரெஷரர் அலுமினியம் கோல்ட் சிகரெட்டைஐ (TREASURER ALUMINUM GOLD CIGARETTE) எடுத்தவன்,

சிகரெட்டின் வெளித் தோற்றத்தைப் போல அதே உருவில் இருந்த லைட்டரை எடுத்து, நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சிகரெட்டை தூக்கிப் போட்டு, சரியாக, ஸ்டையிலாக பிடித்தவன்,

ஒரு கையால் லைட்டரை பற்ற வைத்து மற்றொரு கையால் அது அணையாமல் கை வைத்துத் தடுத்து, பற்ற வைத்து இழுத்து, தலையை மேலாக பார்த்து சாய்ந்து அமர்ந்தவன், புகையை இழுத்து வானத்தைப் பார்த்து ஊதினான்.

வானத்தை வெறித்துக் கொண்டிருந்தவன், ‘இந்த எல்லா பழக்கமும் உன்னால வந்தது தாண்டி’ என்று அவளையே அதற்கும் திட்டினான்.

ஆள்காட்டி விரலுக்கும் நடு விரலுக்கும் இடையில் சிகரெட்டை வைத்தபடி, பெரு விரலால் நெற்றியைத் தேய்த்துக் கொண்டு யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்ததை கலைத்தது எங்கிருந்தோ பறந்து வந்து, அவன் வலது காலில் அமர்ந்த புறா.

சிகரெட்டை வாயில் வைத்துவிட்டுத் தன் கையில் புறாவை எடுத்தவன், அதனுடயை அழகில், வியந்தான். இப்படியொரு வகையை அவன் அறிந்ததே இல்லை.

புறாவின் நடு உடல் பாகத்தில் உள்ள இறக்கை முடியும் பகுதியில் தங்க நிறத்தில் இறக்கை இருக்க, ரிஷ்வந்திற்கு ஏதோ புத்தகங்களில் உள்ள படத்தில் பார்ப்பது போல இருந்தது.

அதன் வெண்மை நிறமும், இறக்கையில் பளபளத்த தங்க நிறமும், கழுத்தை திருப்பிக்கொண்டே இருந்த விதமும், பார்ப்போரை மயக்கும் விதத்தில், வர்ணிக்க வார்த்தைகள் இல்லாமல் இருந்தது.

அதன் அழகை சிறிதுநேரம் இரசித்தவன் மென்மையாய் இறக்கி விட, தத்தித் தத்தி அது நடந்து சென்ற விதத்தில் ஆர்வம் எழுந்தவனாய், சிகரெட்டை காலில் போட்டு மிதித்துவிட்டு, புறாவைத் தொடர, அது நடந்து சென்று தரையில் சிறிது மேடை போல இருந்த இடத்தை அடைந்தது.

அந்த மேடையைச் சுற்றி நடந்து கொண்டிருந்த புறா திடீரென மாயமாக போதையில் இருந்தவன்,

“என்ன காணாம போயிடுச்சு” என்று தலையை சிலுப்பி கண்களைக் கசக்கியவன், அது இறுதியாக நின்ற இடத்தைக் காண அங்கு சம்மந்தமே இல்லாமல் ஒரு வட்ட வடிவத்தில் புறா செல்லும் அளவில் இருந்த வழியைக் கண்டான்.

“இங்க எவன்டா குழி தோண்டுனது” என்று குளறியவன் அப்போது தான் கவனித்தான், அதேபோல நிறைய வழிகள் இருப்பதை.

ஆனால், மற்ற வழிகளில் எல்லாம் இரும்பால் நெட் போட்டு இருந்தனர். புறா சென்று வருவதற்கு ஒரு வழி மட்டுமே இருந்தது.

மேலே நிஹாரிகாவின் அறை பால்கனியை முறைத்துப் பார்த்தவன், “ஏய்! நீ மட்டும் வித்தியாசமா இல்லடி. இங்க எல்லாமே அப்படித்தான் இருக்கு. உன் தாத்தனைத் தவிர..” என்றவன், தன் வாயின் மேல் இரு கரத்தையும் வைத்து,

“ஸாரி! ஸாரி! தாத்தனை இல்ல.. பெரியவர் அவரு. ஸோ.. ஹக்!” என்று விக்கியவன், “தாத்தாவை” என்றான் தரையைப் பார்த்தபடி.

கெஸ்ட் ஹவுஸுக்குத் திரும்ப எண்ணியவனை, ஏதோ வளையம் போன்ற ஒன்று, காலில் சிக்கத் தடுமாறி கீழே விழப்போனவன், “நான் ஸ்டெடியா தான் இருக்கேன். நான் விழ மாட்டேன். என்னை யாரும் பிடிக்காதீங்க” என்று காற்றிடம் பேச,

‘உன்னை யாருலே பிடிச்சா. சரசம் பண்ணாம போலே’ என்று காற்று அவனின் தொல்லை தாங்கமால் ஓடியது.

தனது காலைத் தட்டி விட்டதை ரிஷ்வந்த் திரும்பிப் பார்க்க, புல்லிற்கு நடுவில் இருந்த வளையத்தை, மேலே இழுக்க அந்த இரும்புக் கதவோ திறந்துகொண்டது.

உள்ளே இறங்கிய படியைக் கண்டவன், ‘என்ன நட்டநடு தரைல படி இறங்குது. போதைல தெரியுதா.. இல்ல உண்மையாவே இருக்கா’ கால்களை வைத்து சோதித்துப் பார்த்தவன், ‘அட வீட்டுக்குள்ள வீடா’ என்று சிரித்தவாறே படிகளில் இறங்கினான்.

இளவரசியின் அந்தப்புரக் குளியல் அறைக்குள் முதன்முதலாய் கால் பதிக்கும் ஆண்மகன்.

அதுவும் இளவரசி உள்ளே இருப்பது தெரியாமல்!

கீழே இறங்கி தரையை அடைந்தவன், தனக்கு முன்னிருந்த அகலமும் நீளமுமாக இருந்த, வெண்ணிற திரைச்சீலையை விலக்கிவிட்டு உள்ளே சென்றவன், எதிர்பாராமல் மண்டபத்தைக் கண்டு சிலையாய் நின்றான்.

கருங்கல்லால் கட்டியிருந்த மண்டபத்தில், இரவின் காரணமாக மண்டபத்தின் நடுவே, குளிர்ந்த தெளிவான நீருக்கு மேலே, பட்டர்ப்ளை கிஸஸ் கோல்ட் க்ரிஸ்டல் சான்டெலியர் (BUTTERFLY KISSES GOLD CRYSTAL CHANDELIER) பொருத்தியிருக்க, அதிலிருந்து கசிந்து கொண்டிருந்த வெளிச்சம், மப்பும் மந்தாரமுமாக மண்டபத்தைக் மயக்கத்தோடு காட்டியது.

மண்டபத்தில் ஆங்காங்கே புறாக்கள் அமர்ந்திருக்க, சுற்றியிருந்த இடங்களை இரசித்தபடி செல்ல, குளத்தைக் கண்டவனின் விழிகள் இந்த இடத்தை செதுக்கியவனின் ரசனையையும் உழைப்பையும் மனதுக்குள் பாராட்டத் தவறவில்லை.

குளத்தை சுற்றி வந்தவனின் கண்கள், அங்கு படியை ஒட்டியே, நீந்திவிட்டு ஓய்வெடுக்க செதுக்கியிருந்த, நாற்பத்தைந்து டிகிரி சாய்வு கல்லின்மேல், அழகிய பெட்டகமாய் அழகின் விசுவரூபமாய் கண்களை மூடி படுத்திருந்த பாவையின் மீது பதிந்தது.

கல்லின் மீது ஒரு கரத்தை தலைக்குக் கீழ் கொடுத்து, மற்றொரு கரத்தை வயிற்றின் மேல் வைத்து, உடலின் மேல் தங்க நிற துணியை சுற்றிக் கொண்டு வந்து இரு நுனிகளையும் கழுத்திற்குப்பின் கொண்டு சென்று முடிச்சிட்டு, நீந்தி நீந்தி, அயர்வில் கிட்டத்தட்ட அரைத் தூக்கத்தில் இருந்தவளைக் கண்ட ரிஷ்வந்தின் இதயம் நின்று தான் போனது.

அஜந்தா ஓவியத்தை சிலையாய் செதுக்கி இங்கே கொண்டு வந்து வைத்தது போன்ற ஒரு பிரமிப்பு!

அதுவும் அவளின் நிறத்தோடு போட்டி போட்ட அவளின் உடலை சுற்றியிருந்த தங்க நிறத் துணியும்,

வெண்டை விரல்களில் அவள் நேர்த்தியாய் வளர்த்து வைத்திருந்த ஓவல் வடிவ நகத்தில், மினுமினுத்த ரூபி நிற நகச்சாயமும், தன்னவளிடம் மட்டுமே தோன்றும் அவனின் தாபத்தையும் மயக்கத்தையும் தூண்டி கிளறிவிட்டது.

மதுவின் போதையோடு மாதுவின் சேர்ந்து கொள்வது இதுதானோ?

அது தந்த போதையில் மதுவின் போதை, அவனுக்கு இறங்கித் தான் போனது.

அவனின் தோள் மேல் வந்தமர்ந்த அதே புறாவைக் கண்டவன், “தாங்க்ஸ் பார்ட்னர்” என்றுவிட்டுத் தன்னவளிடம் பார்வையைத் திருப்பினான்.

அவளின் வதனத்தைக் கண்டவனுக்கு இன்னும் அந்த மாறாத குழந்தை முகம் தெரிந்தது. தூங்கும்போது தானே உண்மையான முகம் தெரியும்.

அதுவும் தன்னவளின் மென்மையான முகமும், ஈரத்தோடு அவளின் கன்னத்தில் ஒட்டியிருந்த சிறுசிறு முடிகளைப் பார்த்தவனுக்கு அவளை அணைத்து தன் நெஞ்சில் போட்டுக்கொள்ள மனம் பரபரத்தது.

தூணில் ஒரு கையை மடக்கி வைத்து அவளையே கண் இமைக்காமல் அவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க,

மற்றொரு தோளில் அமர்ந்து, அவனின் பார்வை தங்களின் இளவரசி மேலிருப்பதை உணர்ந்த புறா, அவனின் கருப்பு பனியனிற்கு வெளியே தெரிந்த புஜத்தில், ‘க்’, ‘க்’ என்று இரண்டு கொத்து கொத்திவிட்டு,

தனது கூட்டாளிகளுக்கு சிக்னல் கொடுக்க அனைத்தும் சடசடவென ஒருசேர குளத்தில் நடுவே பறந்து சென்று பிரிந்தனர்.

தனது பெத்த காவலர்கள் எழுப்பிய ஓசையில் கண் விழித்த நிஹாரிகா அவர்களின் விளையாட்டைக் கண்டு புன்னகைக்க, அவளுக்கு நிரம்பப் பிடித்த தங்க நிற இறகைக் கொண்ட புறா, ரிஷ்வந்தின் மீது மீண்டும் சென்று அமர,

அதனையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளுக்கு, அது ரிஷ்வந்தின் மேல் அமரவும், தான் இருந்த நிலையையும் அவன் தன்னையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையும் உணர்ந்தவள், திடுக்கிடலோடு எழப்போக, அவசரத்தில் கால் வழுக்கி தண்ணீரினுள் விழுந்தாள்.

அவள் விழுந்ததும் புறாவைத் திரும்பிப் பார்த்த ரிஷ்வந்த், “ஏன்டா, இப்ப தானே தாங்கஸ் சொன்னேன். அதுக்குள்ள ஏன்டா உனக்கு இந்த வயித்தெரிச்சல்” என்று பல்லைக் கடித்துவிட்டு குளத்தைப் பார்க்க, அங்கு உள்ளே இருந்து கத்தியாய் வெளியே வந்தவள், தண்ணீரினுள் இருந்து எழுந்து அவனை முறைத்தபடியே அவனுக்கு எதிர்ப்பக்கம் இருந்த படியில் ஏறினாள்.

படியில் ஏறி சுற்றி வருபவளை, அவன் எந்த உணர்வையும் விழிகளில் பிரதிபலிக்காது பார்க்க, அவனின் பார்வையை சட்டை செய்யாது வந்தவள், அவனைத் தாண்டிச் சென்றாள்.

தன்னைக் கடக்கும்போது அவளின் கழுத்திற்குக் கீழ், அவள் துணியை க்ராஸாகக் கொண்டு சென்று கட்டியதால், அவளின் மார்புக்கும் மேல் பாதி தெரிந்த தன் பெயரைக் கண்டு, கர்வத்தின் சிகரத்தைத் தொட்டு மீண்டான், நிஹாரிகாவின் வருங்காலக் கணவன்.

அவனைத் தாண்டிச் சென்று அங்கு குளிப்பதற்காகவே, அவள் கட்டுவதற்கு வைத்திருந்த துணி ஒன்றை எடுத்தவள், தன் மேலே சுற்றிப் போட்டுக்கொண்டு அவனைப் பார்த்துத் திரும்ப, அவனோ குளத்தின் மீது, தன் கண்களைக் குத்தி ஒரு வித மனநிலையில் இருந்தான்.

அது என்னவென்று வார்த்தைகளால் வடிக்க முடியாத மனநிலை.

அவனிடம் வந்து அவனுக்கு இடது புறம் இருந்த தூணில் சாய்ந்து சுற்றியிருந்த துணியை பற்றியபடி நின்றவள், “ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்க போல?” என்று வினவினாள்.

குரலில் அத்தனை நக்கல்!

“ஏன்? அப்ப நீ சந்தோஷமா இல்லியா?” அவன் வினவ, அவளோ பதில் அளிக்கவில்லை.

அவன் அவளைத் திரும்பப் பார்க்க, அவளும் குளத்தில் கண்களைப் பதித்து தூணில் சாய்ந்து நின்றிருந்தாள்.

அவள் ஈரத்துடனே நின்றிருப்பதைப் பார்த்தவன், “போய், தலையைத் துவட்டிட்டு தூங்கு” என்றவன் அங்கிருந்து நகரப் பார்க்க,

“அவ்வளவு அக்கறையாடா என் மேல உனக்கு?” அவளின் கேள்வியில் அவனின் கால்கள் நின்றது. ஆனால், திரும்பவில்லை.

“உன் மேல எவ்வளவு எனக்கு கேர் இருந்துச்சுன்னு உனக்கே தெரியும்” என்றவனின் பதிலில் அவனின் சட்டையைப் பிடிக்கும் ஆத்திரம் வந்தது நிஹாரிகாவுக்கு.

“ஓ! அதனால தான் இடைல இருந்த வருசத்துல இருக்காளா செத்தாளானு தெரியாம இருந்தியா.” என்றாள் ஆவேசமாக.

நிஹாரிகா குத்திக்காட்ட அவளின் புறம் திரும்பியவனுக்கு, உள்ளே சென்றிருந்த மது செய்த வேலையால் கோபம் தலைக்கேறியது.

“இங்க பாரு. முடிஞ்சதை திரும்பத் திரும்ப பேசாத. அதனால நோ யூஸ்” அதட்டியவனின் வெஸ்ட்டை அவள் ஆங்காரமாகப் பற்ற, அவளின் நகம்பட்டு அவனின் நெஞ்சில் கீறல் விழுந்தது.

“எத மறக்க சொல்ற. நீ என்னைக் கேவலமா பேசுனதையா. அதை எத்தனை நாளா மனசுக்குள்ள வச்சிருந்தா. அப்படி ஒரு வார்த்தை என்னைப் பார்த்து சொல்லி இருப்ப”

அவள் அமைதியாக அதே சமயம் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் அழுத்தம் கொடுத்துக் கேட்க அவனோ மௌனமானான். தவறு முழுதும் அவன் மேல் அல்லவா இருந்தது.

“அப்புறம் எதுக்குடி கல்யாணம்னு ப்ரெஸுக்கு சொன்ன?” ரிஷ்வந்த் அதே அழுத்தத்துடன் கேட்க, அவனிடம் இருந்து வந்த மதுவாடையில் முகம் சுளித்தவள் இரண்டடி பின் நகர்ந்தாள்.

‘கருமம்! இருக்கிறது போதாதுன்னு இது வேறையா?’ என்று அவள் மனதில் எழாமல் இல்லை.

“குடிச்சா தள்ளிப் போவியா?” என்று கத்தினான்.

அவளின் விலகலில் கோபம் துளிர்க்க, அவளின் இரு தோள்களையும் பற்றி அருகில் இழுத்தான். அவனின் திடீர்ச் செயலிலும், இரும்புப் பிடியிலும் அவன் மார்பிலேயே மோதி நின்றவளுக்கு, நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு, மதுவின் நெடியைத் தாண்டி தன்னவனுக்கே உண்டான வாசம் நாசியைத் தீண்டி மூளையை எட்ட, அவனுடன் இருந்த அத்தனை நிகழ்வுகளும், அவளின் விழிகளுக்குள் மின்னலாய் படம் போல ஓட, ஒருநொடி அவனுள் புதைந்தவள் மறுநொடி வரக்கூடாத ஞாபகம் இடியாய் இறங்க, அவனிடம் இருந்து விலகத் திமிறினாள்.

அவனின் பிடிவேறு இரும்பாய் இருக்க, “விடுடா” என்றாள் அவனைத் தன் மென் கரங்களால் தள்ளியபடி.

“முடியாது” அவன் அவளின் திமிறலையும், கோபத்தையும் கண்டு புன்னகைக்க, அவனின் செய்கையில் அவனின் நெஞ்சில், தன் கரத்தை வைத்து அவள் குத்த அவனுக்கு ஏதோ அது மசாஜ் செய்வதுபோல இருந்தது.

ஏற்கனவே ஷூட்டில் இன்று அருண் அனைவரையும் பெண்டை நிமிர்த்தியிருக்க அவளது கரம் கொடுத்த ஒத்தடம் அவனுக்கு இதமாக இருந்தது.

இறுதி அயுதமாக ஒரு முடிவை எடுத்தவள், தன் பற்களை வைத்து அவனின் புஜத்தைக் கடித்து இழுக்க, இத்தனை நேரம் சுரணை என்பதே எட்டிப் பார்க்காது இருந்தவனுக்கு அவளின் பற்களின் கூர்மை வலியை உணர்த்த,

“ஆ!” என்ற சின்ன அலறலோடு, அவன் சிறிது கைகளைத் தகர்த்த, அந்த சமயத்தை பயன்படுத்தியவள் அவனைக் குளத்தில் தள்ளிவிட்டு, தனது அறைக்கு ஏறும் படியில் ஏறியவள், அந்தக் கதவை பூட்டிவிட்டு தன் அறைக்கு சாவகாசமாகச் சென்றாள்.

முதல் படிக்கு மேல் இருவரும் நின்றிருக்க, அவள் தள்ளியதில் நீருக்குள் மல்லாக்க விழுந்தவன் உள்ளே மூழ்க, நீந்தி மேலே வருவதற்குள் சென்றுவிட்டாள் அவள்.

அகன்ற தோள்களிலும், அடர்ந்த கேசங்களிலும் இருந்து நீர்மணிகள் வழிய வழிய படி ஏறி மேலே வந்தவன், தலையை மேல் நோக்கி அழுந்தக் கோதிவிட்டு, அவளைத் தேட அவளின் சுவடே மண்டபத்தில் இல்லை.

நீர் சொட்ட சொட்ட நின்றவன் மண்டபத்தில் இருந்து, வந்த வழியாக வெளியேறி விட்டு கெஸ்ட் ஹவுஸிற்கு வர, போதை இறங்கியது போல இருந்தது அவனுக்கு.

அவளுடன் பேசியதை மீண்டும் மீண்டும் அசை போட்டபடி கண்ணாடியின் முன் நின்று இருந்தவனுக்கு, திடீரென மூளையில் மின்னல் வெட்டியது.

அவள் திட்டினாள், கத்தினாள், ஏன் நகத்தால் கீறி, புஜத்தில் பற்களை ஊசிபோலப் பதித்தாள்.

ஆனால், ‘உன்னைப் பிடிக்கவில்லை’ என்று அவள் கூறவில்லையே. அதில் அவனின் முகம் வெற்றிப் புன்னகையை தாராளமாகக் கொட்டியது.

‘போதும்டி, இது போதும். உன்னை மறுபடியும் என்கிட்ட முழுசா கொண்டு வர்றது எப்படின்னு எனக்குத் தெரியும்” என்றான்.

‘The moment I lost you,
I lost my best friend,
I lost my soul(mate),
I lost my smile,
I lost my happiness,
I lost my laugh
And
Everything’

என்றவனின் கரங்கள் அவள் நகக் கீறலையும், பல் தடத்தையும் ஆசையாய் வருடிக் கொடுத்தது.

கூடலில் வரும் கீறலும், பற்தடமும் மட்டும்தான் அழகா?

ஊடலில் வரும் நகக் கீறலும், பல் தடமும் கூட அழகுதான்.

தன்னவளை நினைத்தபடியே படுக்கையில் விழுந்தவனின் கண்கள் சிறிது நேரத்தில் உறக்கத்தைத் தழுவியது.

தன்னறைக்கு வந்த நிஹாரிகாவுக்கு யோசனையாக இருந்தது. கோபம் ஒதுக்கி அவனை மன்னித்து ஏற்க அவளால் முடியவில்லை.

அதே சமயம் திருமண வாழ்வு எப்படிச் செல்லுமோ என்று முதன்முதலாக இன்று தோன்றி அவளுக்குக் குழப்பமாக இருந்தது.

தான் இருக்கும் மனநிலைக்கும், கோபத்துக்கும் ரிஷ்வந்த் என்ன ஆவானோ என்று பாவமாகக் கூட இருந்தது.

ஆனால், அவனிடம் தோன்றிய இரக்கம் மீண்டும் சுனாமியாய் எழுந்த கோபத்தால் காணாமல் போனது. அதுவும் அவனால் தான்.

“என்ன விட்டுட்டு இன்னொருத்தியைக் கல்யாணம் பண்ணப் போறேன்னு சொன்ன இல்ல. நல்லா அனுபவி. கல்யாணம் ஆனாலும் பிரம்மச்சாரியா தான்டா இருக்கப்போற” என்று மனதுக்குள் கறுவியவள், இரவு உடைக்கு மாறிவிட்டு வந்து படுக்கையில் விழுந்தாள்.

அவளின் உள் மனதுக்குத் தெரியும். ஆனால், அதை ஏற்றுக்கொள்ள அவளின் ஈகோ அவளை விடவில்லை.

‘Close together
Or
Far apart
You’re forever
my heart’

அவளுக்குத் தெரியாமலேயே அவள் மனம் இதைச் சொல்லிய நாட்கள் ஏராளம்.

***

அடுத்தநாள் காலை எழுந்து தயாராகி கீழே அவள் வர சக்கரவர்த்தி, ரிஷ்வந்துடன் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்த தன் பெற்றோரைக் கண்டதும், நேற்று நீண்ட நேரம் நீரில் மூழ்கி எழுந்ததால் தணிந்த மனம், மீண்டும் சூறாவளியாய் உருவெடுத்தது.

நிஹாரிகா படியில் இறங்க, அவளின் ஹீல்ஸ் சத்தத்தை வைத்து அனைவரின் கண்களும் மேலே செல்ல, அவளோ தன் பெற்றோரை நீண்ட வருடங்களுக்கு பிறகு, அவர்களின் முகத்தை உணர்வில்லாத தன் பார்வையால் துளைத்தெடுத்து பார்த்தபடி, படிகளில் இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தாள்.