Katrukena veli 01

அத்தியாயம் 01

இன்பம் மட்டும் கூட்டி

இதய இராகம் மீட்டி

எந்த நிலையின்

போதும் மாறா

அன்பை மட்டும்

ஊட்டி வாழ வேண்டும்

அன்பான அவளின்

வேலிக்குள்…

” கொஞ்சம் சீக்கிரமா எந்திரி மா காலேஜ்க்கு போக நேரமாச்சி பாரு. இன்னைக்கு வேற திங்கட்கிழமை நீ கோவிலுக்கு வேற போவ சீக்கிரமா எந்திரி” என்று அவளது பாட்டி ராஜேஸ்வரி அவளை எழுப்ப முயல,

தூக்கத்திலிருந்து வெடுக்கென்று எழுந்தவள்” அச்சச்சோ இவ்வளோ மணி ஆகிட்டுச்சே நான் எப்படி இவ்வளவு நேரம் தூங்குனேன்.ஏன் பாட்டி என்ன கொஞ்சம் சீக்கிரமா எழுப்பி விட்டுருக்கலாம்ல” ஆதங்கமாக சொன்னவள் வேகமாக எழுந்து பெட்ஷீட்டை மடித்தாள்.

” ஏன் டி யம்மா நேத்து வேற நீ ஏதோ நோட்ஸ் எடுக்கணும்னு லேட்டா தான தூங்க போன ,அதுனால தான் டி மா, சரி புள்ள கொஞ்ச நேரம் தூங்கட்டும்ன்னு விட்டுட்டேன்” என்று பாட்டி சொல்ல ,

” அட போங்க பாட்டி இன்னைக்கு வேற எனக்குக் காலேஜ்ல ஃப்ரஸ்ட் பீரியட்டே இருக்கு” என்றவள் நேராகக் குளியலறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள் நிலா என்கிற யாழ்மொழி.

யாழ்மொழி தன் பாட்டியுடன் வசித்து வரும் இருபத்து மூன்று வயது பதுமை . சிறு வயதிலேயே தந்தையை இழந்தவள் பாட்டி அன்னையுடன் வாழ்ந்து வந்தாள். அதுவும் கடவுளுக்குப் பிடிக்கவில்லை போலும் அவள் அன்னையையும் அவளிடமிருந்து பிரித்து விட்டனர். இப்போது சொந்தமென இருக்கிறது வெறும் பாட்டி ராஜேஸ்வரி மட்டுமே. எம்.ஈ முடித்து விட்டு இப்போது ஒரு கல்லூரி உதவி பேராசிரியராக வேலை புரிகிறாள்.

குளித்து முடித்து வந்தவள் வேகமாகச் சமையலறை சென்று சாப்பாட்டை அடுப்பில் வைத்து நேற்று எடுத்த நோட்ஸை பையினுள் எடுத்து வைக்கச் சென்று விட்டாள்.

நான்கு விசில் வரவும்” பாட்டி கொஞ்சம் அடுப்ப மட்டும் ஆஃப் பண்ணி வைங்க ” என்று அறையிலிருந்து நிலா சொல்ல,

” சரி மா” என்று அந்த மூட்டு வலியிலும் சமைலறைக்கு சென்று அடுப்பை அணைத்து விட்டு வந்தார்.

எல்லாவற்றையும் எடுத்து வைத்தவள் சமையலறைக்கு சென்று சாப்பாட்டை குக்கரிலிருந்து எடுத்து வெளியே வைத்து விட்டு ப்ரிஜ்ஜை திறந்து தயிர் பேக்ட் ஒன்றை எடுத்து வந்தவள் கூடவே உப்பையும் எடுத்து வந்தாள். வேகமாகத் தயிர் சாதத்தை தயாரித்தவள் மதியத்திற்கு என்று டிஃபன் பாக்ஸில் போட்டுக் கொண்டு கிளம்பினாள்.

வேகமாக அனைத்தையும் செய்தவள் ,அறைக்குச் சென்று ஒரு முறை புடவை சரியாக கட்டி உள்ளோமா என்று பார்த்து விட்டு இடை வரை நீண்டிருந்த கூந்தலை பிண்ணலிட்டு நெற்றியில் கண்ணுக்கே தெரியாதளவு பொட்டு வைத்தவள் தன் அன்னையின் புகை படத்திற்கு முன் நின்றாள்.

அன்னையிடம் வேண்டியவள் கல்லூரி பையை எடுத்துக்கொண்டு கல்லூரிக்குக் கிளம்ப ஆயத்தமானாள்.

” பாட்டி நான் போயிட்டு வரேன்.நீங்கப் பத்திரமா இருங்க இன்னைக்கு நான் வர கொஞ்சம் லேட்டாகும் பாட்டி .நைட்டுக்கு வந்து நானே சமைக்கிறேன். நீங்கச் செய்றேன்னு சொல்லிக் கஷ்ட படாதீங்க. அப்புறம் மதியத்துக்கு தயிர் சாதம் இருக்கு தொட்கிறதுக்கு வத்தல் வச்சிக்கோங்க பாட்டி” என்று ஆயிரம் கூற அவரோ தலையை மட்டும் ஆட்டி வைத்தார்.

வீட்டை விட்டுக் கிளம்பியவள் வேக நடையுடன் பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்து சேர்ந்தாள்.

பேருந்து நிலையம் வந்து பேருந்துக்காகக் காத்திருக்க , சரியான நேரத்திற்கு பேருந்து வந்துவிட அடித்துப் பிடித்து ஏறி இருக்கை கிடைக்கவும் அமர்ந்து விட்டாள்.

அவள் ஏறின அடுத்த ஸ்டாப்பில் ஒரு வயதான பாட்டி ஒருத்தர் ஏறவும் அவரைக் கண்ட நிலா வேகமாக எழுந்து அவருக்கு உக்கார இடம் தந்தாள்.

அவரோ உட்கார்ந்த பின்” ரொம்ப நன்றி தாயி” என்க,

” பரவால்ல பாட்டி மா” என்றாள்.

அவளது கைப்பை நழுவி நழுவி விழ ,அதைக் கண்ட அந்தப் பாட்டி ” பைய கொடு தாயி நான் வச்சிருக்கேன்” என்று சொல்லவும் ,புன்னகையுடன் அவரிடம் பையைக் கொடுத்தாள்.

அதன் பின் அவள் அமைதியாக நிற்கச் சில நிமிடத்தில் அவள் இறங்க வேண்டிய இடம் வரவும் அந்தப் பாட்டியிடம் பையைக் கேட்டு வாங்கி கொண்டு இறங்க அந்தப் பாட்டியும் அதே இடத்தில் இறங்க தடுமாற அவருக்கு உதவி செய்தாள் நிலா.

அவரைப் பார்த்து இறக்கிவிட்ட நிலா” பாத்து பத்திரமா போங்க பாட்டி” என்று அறிவுரை கூற,

” சரி மா நீயும் பாத்து போ” என்று விட்டுச் சென்றார்.

வேக நடையுடன் கோவிலுக்கு முன் வந்தவள் பக்கத்தில் இருந்த பூக்கடைக்கு சென்று பூ,தேங்காய் , எழுமிச்சை, கற்பூரம் என அனைத்தையும் வாங்கி விட்டுக் காசு கொடுத்து கோவிலுக்குள் சென்றாள்.

உள்ளே சென்றவள் சாமி கும்பிட ஐயர் வந்தவர்” வா மா என்ன ஒரு வாராமா கோவிலுக்கே வரல ” என்று அவர் கேட்க,

” கொஞ்சம் வேலை இருந்தது சாமி அதான் வர முடியல” என்று நிலா கூற,

” சரி மா இந்த முறையும் அதே பேருக்குத் தான் அர்ச்சனையா மா?” என்று கேட்க,

” ஆமாம் சாமி” என்றாள் புன்னகையுடன்.

அவரும் புன்னகைத்து விட்டு அர்ச்சனையை தொடங்கினார்.

சாமி கும்பிட இமைகளை மூடிவள் கடவுளை வேண்டினாள்.

” சாமி இதுவரைக்கும் நீங்க என்கிட்ட இருந்து நிறைய எடுத்துக்கிட்டிங்க ஆனாலும் நான் வேண்டிக்கிட்டு தான் இருக்கேன். எனக்கு வந்த மாதிரி கஷ்ட யாருக்கும் வரக் கூடாதுன்னு. என் கண்ணுல அந்த ரெண்டு பேர் மட்டும் படவே கூடாது சாமி” என்று வேண்டி இமையைத் திறக்கச் சாமியும் அர்ச்சனையை முடித்து விட்டுப் பிராசாதத்தை வழங்கினார்.

இன்முகத்துடன் பெற்றவள் அவர் கொடுத்த பூவைத் தலையில் வைத்து விட்டு விபூதியை நெத்தியில் வைத்து மத்தததை பக்கத்தில் இருந்த தூணில் கொட்டிவிட்டு பிரகாரத்தை சுற்றி வந்தாள் யாழ்மொழி.

மணி ஆவது புரிந்து வேகமாகக் கோவிலை விட்டு வெளியே வந்து காலேஜிற்கு நடக்க தொடங்கினாள்.

கோவிலிருந்து கல்லூரிக்கு நடந்து செல்லும் தூரம் என்பதால் வேக வேகமாக நடக்க தொடங்கினாள்.

எட்டு ஐம்பது போல் கல்லூரி வளாகத்தை அடைந்த நிலா, முதலில் ஆஃபிஸ் சென்று ரெஜிஸ்டரில் சைன் பண்ணிவிட்டு ‌அவளது டிபார்ட்மெண்ட் வந்து சேர்ந்து பிறகே மூச்சு விட முடிந்தது அவளால்.

அவள் வருகையை அறிந்துக் கொண்ட அவளது சகா உதவி பேராசிரியரான மணிமேகலை அங்கே வந்து அட்டனஸ் போட்டாள்.

” வாங்க மேடம் என்ன டா நாம வந்து ஐஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சே இன்னும் ஆளை காணோமேன்னு பார்த்தேன் அதுக்குள்ள வந்துட்ட” என்று நோட்சை எடுத்து வைத்த படி நிலா சொல்ல,

” அது தான் டி செல்லம் வேவ்லெந்த்கின்றது. ஒன்னாவதுலற்ந்து உன் கூடவே இருக்கேன். எனக்குத் தெரியாதா என்ன” என்று சீரியசாகக் பேச ,

” நம்பிட்டேன் நம்பிட்டேன்” என்று நக்கலாக நிலா கூறி சிரித்தாள் .

” அடியேய் நான் உண்மைய தான் டி சொல்றேன். கண்டிப்பா நீயும் ஒருநாள் உணர்வ நமக்குப் புடிச்சவுங்க நம்ம கூட இருக்கும்போது அத உன்னால ஈசியா உணர முடியும் நிலா” என்று மணிமேகலை கூற,

” போடி நீயும் உன் ஃபிலாசஃபியும். இதெல்லாம் நீயே வச்சிக்கோ என்கிட்ட கொண்டு வராதா மா” என்று கை எடுத்துக் கும்பிட்டாள்.

மணிமேகலை அவளைப் பார்த்து முறைத்து வைத்தாள்.

” போடி என் அருமை இப்ப உனக்குப் புரியாது. அனுபவிக்கும்போது தான் புரியும்” என்றாள் கோபத்தில் முறுக்கிக் கொண்டு.

” ஹே நேத்து ரிசல்ட் வந்துச்சு பாத்தியா டி நிலா” என்று மணி கேட்க,

” இன்னும் இல்ல டி.எப்படி இருந்தாலும் மீட்டீங் வச்சி சொல்லுவாங்களா அதுனால தான் இன்னும் பாக்கல” என்றாள்.

அதற்குள் இன்னொரு ஆசிரியர் அங்கு வந்து” யாழ் மேம் உங்கள ஹெச்சோடி மேம் கூப்பிடுறாங்க .சீக்கிரமா போங்க” என்று விட்டுச் சென்றார்.

“சரி டி நான் போய் மேம்ம பாத்துட்டு வரேன் கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சின்னா செக்கேண்ட் இயர் பீ செக்ஷன் போய் இரு நான் வந்தறேன்” என்று ஐடி கார்டை எடுத்து மாட்டிக் கொண்டு சென்றாள்.

மணிமேகலையும் அவளோட இடத்திற்கு சென்று அவளோட வேலையைக் கவனிக்க தொடங்கினாள் .

யாழ்மொழி ஹெச்சோடி அறைக்கு முன் வந்தவள்” எக்ஸ் க்யூஸ் மீ மேம் மே ஐ கம் இன்” என்று மென்மையாகக் கேட்க,

” எஸ் கமின் மிஸ். யாழ்மொழி” என்று விட்டு அவரது வேலையைக் கவனித்தார்.

“சொல்லுங்க மேம்”

” ரிசல்ட் பாத்திங்களா” என்று கேட்டு அவளை பார்க்க,

” இன்னும் பாக்கல மேம் இனிமே தான் பாக்கனும்” என்றாள்.

” இது உங்களோட ஃப்ரஸ்ட் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்ல”

” ஆமாம் மேம்” என்றாள்.

” கங்ராட்ஸ் மேம் உங்க ஸ்டுடன்ஸ் உங்க சப்ஜெட்ல ஆல் கிளியர் பண்ணிட்டாங்க” என்று சிரித்த முகத்துடன் சொல்ல ,

” இதுல நான் எதுவுமே பண்ணல மேம். எல்லாம் ஸ்டுடென்ட்ஸ் எஃபர்ட் தான் மேம்” என்று மரியாதை நிம்மதிமாக அனைத்தைக்கும் காரணம் மாணவ மாணவிகளே என்றாள்.

” இதுப் போலவே நெக்ஸ்ட் செமஸ்டரும் கொடுங்க ஏன்னா இன்னையோட நான் ரிலீவ்‌ ஆகுறேன்” என்றார்.

என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் அமைதியாக இருந்தாள் யாழ்மொழி.

அதற்குள் மணிமேகலை நிலா கூறியது போல் செகண்ட் இயருக்கு சென்றாள். யாழ் வருவாள் என்றிருந்த மாணவர்களுக்குப் புஸ் என்றானது.

உள்ளே வந்த மணிமேகலை மாணவர்களைப் பார்த்து” கவல படாதீங்க ஸ்டுடென்ட்ஸ் உங்க யாழ்மொழி மேம் வந்துடுவாங்க கொஞ்ச நேரத்துல” என்றாள்.

அதன்பின்னே மாணவர்களின் முகத்தில் புன்னகை வந்தது.

அதேபோல் சிறிது நிமிடத்தில் யாழ்மொழி வகுப்பிற்கு வந்துவிட்டாள் .

” ஸ்டுடென்ட்ஸ் எல்லாரும் ரிசல்ட் வந்ததுனால சோகமா இருப்பீங்க சோ உங்கள இன்னும் கஷ்ட படுத்த முடியல. சோ இன்னைக்கு நோ கிளாஸ் ” என்றாள். வகுப்பே கரகோஷம் எடுத்தது.

அதன் பின் யாழ்மொழி அந்த வகுப்பை ஜென்ரல் நாலேஜ்காகப் பயன் படுத்திக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

மாலை வேளை வரவும் அவர்களது கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் டிபார்ட்மெண்டில் மீட்டிங் வைத்து அவர் ரிலிவ் ஆகு வதை கூறி விட்டு” நாளைப் புது ஹெச்சோடி வருவாங்க” என்று சொல்லி மற்றவர்களை எல்லாம் அனுப்பி வைத்தார்.

மணியும் நிலாவும் பேசிக்கொண்டே கிளம்பினர். பேருந்து நிலையம் வந்தடைந்த யாழ் பேருந்திற்காகக் காத்திருக்க அவள் பின்னாடி இருந்து” மொழி” என்று அழைப்பு வர நிலா திடுக்கிட்டு அப்படியே நின்றுவிட்டாள் .

தொடரும்….