mem211

மறந்துபோ என் மனமே(2) – 11:

தனக்காக வந்திருக்கிறான் என்று புரிந்தபோது அவள் இதயம் வெகுவாகத் துடித்தது.

“உன்ன ஃபிரஸ்ட் இங்க பாத்தப்ப, ஒரு செகண்ட் தோணுச்சு க்ரிஷ் என்ன பாக்க வந்தயோன்னு. இத்தனை நாள் என்ன கண்டுக்காத நீ, இப்போ மட்டும் எப்படி வருவ? என்ன பாக்க இருக்காதுன்னு நெனச்சுட்டேன்… அப்புறம் நீ ஆஃபீஸ் வெர்க்’காகன்னு சொன்ன”

“நெஜம்மாவே எனக்காகவா வந்த க்ரிஷ் இங்க?” கண்கள் கலங்க கேட்டாள். அவள் மேலும் மேலும் கலங்காவது பொறுக்காமல், அவளுடைய மனநிலையை மாற்ற…

“உனக்காகன்னு சொல்ல முடியாது. உன் வீட்டு பக்கத்துல ரெண்டு தமிழ் பொண்ணுங்க இருக்காங்கன்னு கேள்வி பட்டேன். அதுல சாய்ரா பானு செம்ம’னு சொன்னாங்க… பேசிகலி எனக்கு தமிழ் பொண்ணுங்கன்னா ரொம்ப பிடிக்கும்… அதான் யோசிக்காம கிளம்பி வந்துட்டேன்”

“எவ்ளோ நாள் தான் நானும் தனியா இருப்பேன். Peoria வேஸ்ட். ஜெர்சி’னா ஜெர்சி தான். கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியா இருக்கே” என்றான் கண்களில் விஷமத்துடன்.

சட்டென சிரித்த சுஷி அவனை அடிக்க, சிரித்துக்கொண்டே அவளைச் சுற்றி அணைத்து, அவள் கன்னத்தில் படர்ந்திருந்த முடிக் கீற்றைக் காதிற்குப் பின் தள்ளி…

“நான் உன்கிட்ட எப்பவோ பேசியிருக்கணும். இதுவே ரொம்ப லேட். அதான் ஒரு குட்டி அசைன்மென்ட் கொஞ்ச நாளைக்கு… நானே கேட்டுட்டு இங்க வந்துருக்கேன்”

“இனி எப்பவும் சுஷி கண்ணுல கண்ணீர் வரவே கூடாது. இதே மாதிரி சிரிச்சுட்டே இருக்கணும். புரிதா?” கேட்டான் அவள் கண்களைப் பார்த்து.

மழை நின்றிருந்தது… அவன் பேசியதில் ஒரு குட்டி அசைன்மென்ட் கொஞ்ச நாளைக்கு’ என்பது மனதில் வந்து வந்து சென்றது அவளுக்கு. அவனிடம் இருந்து விலகிய சுஷி…

“எனக்கும் ஆச தான் க்ரிஷ். இதே மாதிரி இருக்கணும்ன்னு. ஆனா நீ எவ்ளோ நாள் என்கூட இருப்ப? சின்ன அசைன்மென்ட்லல்ல வந்துருக்க… திரும்ப போய்டுவயே. அப்புறம் பேக் டு தனிமை” என சொல்லிக்கொண்டு எழுந்தவள்… பால்கனி தடுப்பைப் பற்றிக்கொண்டு வானத்தைப் பார்த்தாள் வெறுமையுடன்.

‘நீ என்னவிட்டு போய்டுவன்றத நெனச்சாலே, நீ படிக்க ஹார்வர்ட் போனப்ப எவ்ளோ கஷ்டமா இருந்துச்சோ, அதே வலி இப்போவும் வருது க்ரிஷ்… மறுபடியும் பிரிவா…’ என அவள் மனம் வருந்தியது.

அப்போதுதான் அவனுக்கும் புரிந்தது. ‘நான் திரும்ப போகத்தானே வேணும். உன்ன பழைய சுஷியா பாக்கணும்ன்னு நெனச்சு வந்தேன்’

‘ஆனா பல வருஷம் முன்னாடி நீ என்கிட்ட பேசாம என்ன விட்டுட்டு போனப்ப எப்படி இருந்துச்சோ, அதேபோல இப்போ உணருறேன். இங்கருந்து போகணும்ன்னு நினைச்சாலே ஏதோ அழுத்தமா இருக்கு சுஷி. என்னவிட்டு ஏதோ விலகிடுமோன்னு தோணுது’ என்று நினைத்தவன் மனது படபடத்தது.

இருவரின் இடையில் சில நிமிடங்கள் மௌனம் நிறைந்திருக்க… அவள் வருத்தத்துடன் இருப்பதைப் பார்த்து, ‘இதை அப்புறம் யோசிக்கலாம்’ என நினைத்து, அவளிடம் சென்றான்.

“இப்போ எதுக்கு தனிமையை பத்தி நினைச்சுட்டு சுஷி. நைட் என்ன சாப்பிடணும் தானே யோசிக்கணும்?” அவள் அருகில் சிரித்துக்கொண்டே அவளைப் பார்த்து கேட்டான்.

அதில் அவள் முகமும் மலர, அவன் வயிற்றில் குத்தி “வா போய் சாப்பிடலாம்” என அவனுடன் கைக்கோர்த்து சாப்பிடச் சென்றாள்.

இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்துத் தூங்கத் தயாரானார்கள்.

“குட் நைட் க்ரிஷ். சீக்கிரம் தூங்கணும். காலைல சீக்கிரம் எந்திருக்கணும். நேத்தன் இங்க சன் ரைஸ் சூப்பர்’ரா இருக்கும்’ன்னு சொன்னாரு. காலைல 5.30’க்கு எழுப்புவேன் ஒகே?”

“வாட்? நீ அதெல்லாம் பாரு சுஷி… நான் ஏன் எந்திரிக்கணும்? ஆள விடு. என்ன எழுப்பின நீ முடிஞ்ச” என்று எச்சரித்தவனுக்கு ஏதோ நினைவிற்கு வர, “ஏய் சுஷி இன்னிக்கி எடுக்க வேண்டிய லிமிட் நீ எடுக்கல” என ஞாபகப் படுத்தினான்.

“அட ஆமால்ல… மறைத்தே போய்ட்டேன் க்ரிஷ்” என்ற சுஷி, பிரிட்ஜ்’ஜில் இருந்து எடுத்து… “ஃபிரஸ்ட் டைம் நைட் குடிக்கறதையே மறந்துருக்கேன். உன்னால” புன்னகையுடன் மருந்தைக் குடிப்பது போல மதுவைக் குடித்தாள்.

இருவரும் வெளியே சிரித்தாலும்… உள்ளே ஏதோ ஒன்று அழுத்தமாகவே இருந்தது.

அவரவர் அறைகளில் உறங்கச் சென்றனர். சிறிது நேரம் உறங்கிய பின் தூக்கத்தில் எழுந்த க்ரிஷ், சுஷி அவன் அறையில் இருந்த சோபாவில் படுத்திருப்பதைப் பார்த்து குழம்பினான்.

அருகில் சென்றவன் அவள் நன்றாக உறங்குவதைப் பார்த்து ‘ஏதாச்சும் பயந்து வந்துருப்பாளோ?’ என எண்ணி, அவள் அருகே மண்டியிட்டு அவளின் தலை முடியைக் கோதினான்.

“உன் கூடப் பேசறது… இந்த சிரிச்ச முகம்… உன்ன பழையபடி பாக்கவே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு சுஷி. ஆனா என்ன சொல்றதுன்னு தெரில. உன்ன விட்டு போனும்னு நெனச்சா ரொம்ப ஹெவி’யா ஃபீல் பண்றேன்” என்றான் மெல்லிய குரலில் இறுக்கத்துடன்.

அவன் தீண்டல் மற்றும் பேச்சில் லேசாகத் தூக்கம் தடைபட, போர்வைவையை நன்றாகப் போர்த்திக்கொண்டாள் தூக்கத்தில் இருந்து எழாமல்.

*******

“டேய் க்ரிஷ் எந்திரிடா. எந்திரி…” சத்தமாக அவனுடைய போர்வையை இழுத்து எழுப்பிக்கொண்டிருந்தாள் சுஷி.

“சுஷி ப்ளீஸ்… தூக்கம் வருது. நான் நைட்’டே சொன்னேனே… நான் வரல’னு. நீ போ” மறுபடியும் போர்த்திக்கொண்டு தூங்க நினைக்க…

“இப்போ நீ எந்திரிகல இந்த தண்ணிய மூஞ்சில ஊத்திடுவேன்… எந்திரி” என்றாள் கையில் தண்ணீர் க்ளாஸ்’ஸுடன்.

“தொல்லை பண்ணாம போ சுஷி…” என அவன் திரும்பிப் படுத்துக்கொள்ள… அந்தப் பக்கமாகச் சென்று அவன் முகத்தில் தண்ணீரைத் தெளித்தாள்.

அதை எதிர்பார்க்காத க்ரிஷ் “சுஷி…” எனக் கத்திகொண்டே எழ… அவள் வெளியே ஓடினாள். அவனும் அவளைத் திட்டிக்கொண்டே பின் தொடர, இருவரும் கீழே வந்தடைந்தனர்.

அவர்களுக்காக அங்கே நேத்தன் காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

அவன் அவளைத் துரத்திக்கொண்டு வருவதைப் பார்த்த நேத்தன், சிரித்துக்கொண்டே இருவரையும் தடுத்துப் பிரித்து நிறுத்த…

தூக்கம் தடைபட்டுவிட்ட எரிச்சலில் “நீயும் நேத்தனும் போலாம்ல சுஷி… என்ன ஏன் எழுப்பின?” என சிடுசிடுத்தான்.

“அதான் கீழ வரைக்கும் வந்துட்டல… வா போலாம்” என அவனை இழுத்துக்கொண்டு சென்றாள் சுஷி.

மூவரும் கரையில் காத்திருக்க… க்ரிஷ் மட்டும் தலை கவிழ்த்து உட்கார்ந்திருந்தான் தூங்கி வழிந்துகொண்டு.

“சன் ரைஸ் கூட ரெயின்போ பாக்க முடிமா? ஏன் இன்னிக்கி ஒரே மேகமா இருக்கு?” நேத்தனிடம் கேட்டாள் சுஷி.

“மேகமெல்லாம் கொஞ்ச நேரத்துல போய்டும். நேத்து நைட் நல்ல மழை. நிறைய வாய்ப்பு இருக்கு இன்னிக்கி ரெயின்போ தெரிய” நேத்தன் சொன்னவுடன், சுஷி சந்தோஷத்தில்…

“க்ரிஷ் சூப்பர்’ல” என அவன் பக்கம் திரும்ப, அங்கே அவன் தூங்கிகொண்டிருந்தான்.

“டேய்” என சுஷி அவனை எழுப்பியவுடன் “எங்க வந்துருச்சா? எங்க எங்க… சீக்கிரம் பாத்துட்டு போய் தூங்கலாம்” சுற்றி முற்றிப் பார்த்துக் கேட்டான் க்ரிஷ்.

“தூங்காத… விடியப்போகுது” மறுபடியும் வானத்தைப் பார்த்து உட்கார்ந்திந்தாள்.

காலை விடிய விடிய வானம் மேக மூட்டத்துடனே இருத்தது. நேரம் கடந்துகொண்டிருந்தது… ஆனாலும் சூரிய உதயம் தென்படவில்லை.

“இன்னிக்கி டவுட் தான் Sue” என்றான் நேத்தன்.

“என்னது… இன்னிக்கு வராதா…?” கேட்டது சுஷி அல்ல, க்ரிஷ்… கேட்டுவிட்டு அவசரமாக எழுந்து வீட்டினுள் சென்றான்.

இருவரும் ‘எதற்கு செல்கிறான்?’ என யோசிக்க ‘ஒருவேளை திரும்பத் தூங்கப் போறானோ?’ என சுஷி நினைக்கும் போது… சில நிமிடத்தில் திரும்பிவந்தவன் கையில் ஒரு வாட்டர் ஜக்.

வந்த வேகத்தில் அவள் மேல் ஊற்றி, “வேணாம்னு சொல்ல சொல்ல என்ன எழுப்புனல…” என்றான் பற்களைக் காட்டி சிரித்துக்கொண்டு.

“டேய்” என அவள் தடுப்பதற்குள் முழுவதுமாக நனைந்து விட்டாள்.

முகத்தைக் கைகளால் துடைத்துக்கொண்ட சுஷி, “நான் உன்மேல க்ளாஸ் தண்ணி ஊத்த வந்தேன். அப்புறம் பாவமேன்னு தெளிக்கமட்டுமே செஞ்சேன். ஆனா நீ…” என்று அவளுடைய ஆடையைக் காண்பித்து… கோபத்துடன் அவனை அடிக்கச் சென்றாள்.

அவன் அவளைத் தடுக்க, இருவரும் சண்டை போட்டுக்கொள்வதைப் பார்த்த நேத்தன், சிரித்துக்கொண்டே இருவரையும் பிரித்துவிட்டான்.

**********

மதிய உணவு அவள் செய்து கொண்டிருந்தாள். அவன் டிவி’யில் Dicaprio படம் ஆரம்பிக்க, அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

திடீரென ஏதோ நினைவிற்கு வர, திரும்பி அவளிடம் “சுஷி… லியோ மூவி. ஏதாச்சும் ஞாபகம் வருதா?” சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டு கேட்டான்.

“கச கசா மேட்டர் தான” என சிரித்தாள்.

சத்தமாகச் சிரித்த க்ரிஷ்… “ஒரு பாப்கார்ன் கோக்’குகாக உன்ன கூட்டிட்டு போனேன் பாரு” என்றான் புன்னகையுடன்.

“வீட்ல குடுக்கற பாக்கெட் மனி மூவி டிக்கெட்’க்கு தான் பத்தும். பாப்கார்ன் இந்த மாதிரி ஆஃபர்ல தான் கிடைக்கும் ஆனா என் நேரம்…” என சுஷி சொல்லும்போது அவள் நினைவுகள் பின்னோக்கிச் சென்றது.

———–

இருவரும் பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருந்த காலம்.

அந்த தியேட்டர் வாசலில் ஒரு பெரிய நோட்டிஸ். “Come as a couple. XL popcorn and Coke on us (ஜோடியாக வாருங்கள். XL பாப் கார்ன், கோக் இலவசம்)” என்றிருந்தது.

“க்ரிஷ் கண்டுபிடிச்சுட மாட்டாங்களே… பயமா இருக்குடா” என அவள் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, பேன்ட்ரி சென்றார்கள் இருவரும்.

“அதெல்லாம் அவங்களுக்கு தெரியாது சுஷி. நீயே காட்டிக்குடுத்துடாத” படத்தின் டிக்கெட்’டை கவுண்டரில் காட்டியவன், சுஷியின் தோளைச்சுற்றி கைப் போட்டுக்கொள்ள, அவள் அவனின் இடைச் சுற்றிப் பற்றிக்கொண்டாள்.

இருவரையும் பார்க்க… ஜோடியாக டேட்டிங் (Dating) வந்தது போல இருந்தனர்.

இவர்களைப் பார்த்து புன்னகைத்துக்கொண்டே, கவுண்டரில் இருந்தவன் பாப்கார்ன் மற்றும் கோக்’கை இலவசமாக நீட்டினான். சந்தோஷமாக அதை வாங்கிக்கொண்டு இருவரும் தியேட்டர் உள் சென்று இருக்கையில் அமர்த்தினார்.

படம் ஆரம்பித்து சில நிமிடங்கள் கழித்து… அவன் பக்கம் திரும்பிய சுஷி, “டேய் க்ரிஷ்… பக்கத்துல ஏதோ கச கச’னு பண்றாங்க” என மெதுவாக சொல்ல “என்ன கச கச’வா? அப்படினா?” என்றவன், அவள் பக்கம் எட்டிப் பார்த்தான்.

அங்கே ஒரு ஆணும் பெண்ணும் படம் பார்க்காமல் வேறு வேலையில் மூழ்கி இருக்க…

“ஏய்… நீ ஏன்டி அதெல்லாம் பாக்கற? இதுக்கு பேரு வேற வெச்சுருக்கப் பாரு… கச கச நொச நொசன்னு. ஐயோ” எனத் தலையில் அடித்துக்கொண்டு…

“படத்துக்கு வந்தா படம் மட்டும் பாரு… இந்தப் பக்கம் திரும்பு” என கடிந்துகொள்ள, அவளும் திரை இருக்கும் பக்கம் திரும்பினாள்.

சிறிதுநேரத்தில் “ஐயோ க்ரிஷ் ஏதோ சத்தமெல்லாம் குடுக்கறாங்க. நீ இந்தப் பக்கம் வாடா” என்றாள் முகத்தை அஷ்டக் கோணலாக வைத்துக்கொண்டு.

“உன்கூட வந்தேன் பாரு… படம் பாக்க… அதுவும் ஒரு பாப்கார்ன்கு ஆசப்பட்டு. என்ன சொல்லணும்” என்று திட்டிக்கொண்டே, இருக்கையை மாற்றிக்கொண்டான்.

——————-

“சுஷி ஸ்டவ்’ல ஏதோ கருகுது…” என்ற க்ரிஷின் சத்தத்தில் நிகழ்விற்கு வந்தவளிடம், “என்ன கச கசா பத்தி யோசிச்சயா?” என சிரித்துக்கொண்டே கேட்டான்.

“போடா. உன்கூடப் பாத்தேன் பாரு அந்தப் படத்தை…” என அங்கிருந்த ஏதோ ஒரு காயை அவன் மேல் எறிந்தாள்.

அதை லாவகமாகப் பிடித்த க்ரிஷ் “உனக்கு மட்டும் எப்படி இப்படிலாம் பேரு வெக்க தோணுமோ” என்றான் சிரித்துக்கொண்டே.

******

மாலை நேரம் நெருங்கும்போது இருவரும் ஏரிக்கரையின் ஓரத்தில் மீன் பிடித்துக்கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது அங்கே நேத்தனும் வந்தான்.

க்ரிஷ் போன் அடிக்க, அதில் “பாரு” என காட்டியது. அங்கிருந்து சென்று தனியாக பேச ஆரம்பித்தான், இங்கே நேத்தனும் சுஷியும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது திடீரென நேத்தன் அவளிடம் “யு போத் மேக் அ லவ்லி கபுல். மேட் ஃபோர் ஈச் அதர் (You both make a lovely couple. Made for each other)” என்றான் வியப்புடன்.

அதைக் கேட்ட சுஷி புருவங்கள் முடிச்சிட்டாலும், இதழ்களில் புன்னகை பூத்தது.